Κι ας μην χωρίσαμε...

Το σπίτι φυλακή...

Μια Κυριακή ακόμα μακρυά σου...

Ποτέ δεν θα ξεχάσω τα λόγια που 'χες πει : 

...πως για να με αγαπήσεις, δεν φτάνει μία ζωή...

Είναι κάτι δειλινά, που χάνομαι ξανά στα μάτια τα δικά σου...

από "Είναι κάτι δειλινά"-Μαρία Ιακώβου

Tsiknopempti's ending...

Και να σου πω κάτι; Ποτέ δεν θα γίνω η μάνα σου - άψογη στα πάντα - ή η αδερφή που ποτέ δεν είχες, αλλά δεν με νοιάζει! Έτσι είμαι εγώ, αυτό μπορώ κι αυτό κάνω. Κι αν δεν σου κάνω, άλλαξέ με! Φύγε! Και δεν με απασχολούν καθόλου οι ειρωνίες και οι κοροϊδίες του αδερφού αου! Αυτή είμαι εγώ και σ' όποιον γουστάρει! Δεν με νοιάζει να εντυπωσιάσω τον αδερφό σου ή την οικογένειά σου. Εσένα ήθελα να βοηθήσω - εξυπηρετήσω, αλλά κι αυτό δεν το άφησες να συμβεί...

Και πάλι θα φύγεις το σαββατοκύριακο... Άντε φύγε λοιπόν! Προσπαθώ να μην τσαντίζομαι και να μην σου δείχνω τίποτα, αλλά γίνομαι χειρότερα εγώ... Και θα συνεχίσω να προσποιούμαι για να είσαι εσύ καλά. Μέχρι πότε; Δεν ξέρω και μην με ρωτάς... Όσο αντέξω! Μόνος σου με έχεις βάλει στο τριπάκι της σύγκρισης και δεν μπορώ να βγω από εκεί. Μόνος σου τα κάνεις όλα, αλλά δεν το καταλαβαίνεις κι αυτό είναι το χειρότερο...

Ό,τι και να πω εγώ, είναι γκρίνια, οπότε σταματάω να μιλάω! Αυτό θες; Μία γκόμενα να μην μιλάει; Αυτό θα πάρεις! Και μην μου λες "γιατί δεν μιλάς;"... Τι να πω; Αφού ό,τι κι αν πω, θα χρησιμοποιηθεί εναντίον μου, γιατί να μιλήσω; 

Πονάω κι εσύ δεν παίρνες γραμμή! "Χάνομαι κι εσύ απλά κοιτάς...", αυτό μάλλον θα γίνει το τραγούδι που μας χαρακτηρίζει... Κανένα άλλο... Μόνο αυτό...

___________________________________________________________________

"Δεν θέλω να σε κάνω να κλαις", μου είπες το επόμενο πρωί και σου απάντησα πως έτσι είναι οι σχέσεις... "Δεν είναι έτσι", μου απάντησες, "λάθος τα έμαθες"...

Κι όμως έτσι είναι δυστυχώς...

...και τρέμω να 'μαι αυτό που χρόνια ανησυχείς : ωραία, νέα κι ατυχής...

Απίστευτο κομμάτι!!!

Τάνια Τσανακλίδου - Μαμά γερνάω

Ακόμα κι αν φύγεις εσύ...

Μιχάλης Χατζηγιάννης - Δεν φεύγω

Χωρίς επιστροφή...

Κι αν όλα με οδηγούν στο να αναισθητοποιηθώ πλήρως και να μην νιώθω, αυτό ακριβώς θα κάνω! Θα πάψω να "γκρινιάζω", θα πάψω να τα "κάνω όλα δύσκολα", θα σταματήσω τις "αναλύσεις επί αναλύσεων"... Θα γίνω κι εγώ άλλος ένας αδιάφορος άνθρωπος! Τόσοι υπάρχουν γύρω- τριγύρω άλλωστε! Ποια η διαφορά;

Μετά όμως, δεν θα έχει γυρισμό, να το ξέρεις... Ένας είναι ο δρόμος κι αυτός είναι μονόδρομος... Μην παραπονεθεί ΚΑΝΕΙΣ μετά, γιατί θα είναι αργά! Αν σκοτώσω ό,τι καλό έχω μέσα μου, αν αλλοιωθώ, θα σου αρέσει σίγουρα αυτό που θα αντικρύσεις;;; Πόσο σίγουρος μπορείς να είσαι;;;