Τι να ξέρω εγώ από αγάπες...

Λάθος άνθρωπος - Φίλιππος Πλιάτσικας

Μαθαίνουμε...

Κι όλα μοιάζουν καλά, τέλεια, φανταστικά! Αυτοί που δεν σε ξέρουν, θαρρούν πως είσαι απόλυτα ευτυχισμένη, αλλά εσύ έχεις επιλέξει να μην σκέφτεσαι... για ακόμα μία φορά... Και περνάνε οι μέρες, ζεις χωρίς να ζεις, δεν σε νοιάζει, μοιράζεσαι δεξιά κι αριστερά και ο χρόνος απλά κυλάει.

Τι κι αν νόμιζες πως κάπου μέτρησες; Πάλι λάθος έκανες, δεν πειράζει, έχεις κάνει τόοοοοοσα! Τι κι αν η καρδιά πίστεψε ξανά; Δεν πειράζει, μαθημένη την έχεις... Το παίζεις χαλαρή κι αδιάφορη, ότι δεν  σε αγγίζει τίποτα, και μόλις λίγο νιώσεις συναίσθημα, παλεύεις να το διαψεύσεις. Είναι λάθος οι συνθήκες, οι καταστάσεις δεν βολεύουν, δεν γίνεται απλά, και το απορρίπτεις... πριν σε απορρίψουν, γιατί αυτό φοβάσαι, τρέμεις περισσότερο από όλα, έτσι δεν είναι;

Κι ενώ δεν ήθελες, προσπάθησες να μην πιστέψεις τίποτα, να μην κολλήσεις πάλι, απλά συνέβη και το έφαγες το παραμύθι! Που δεν ήταν καν παραμύθι! Δεν σου έταξε κανείς απολύτως τίποτα, εσύ ήθελες και το πίστεψες... Μόνη σου την πάτησες... Καλά να πάθεις!

... Τίποτα και κανείς... Δεν υπάρχει τίποτα στο προσκήνιο, κανείς δεν νοιάζεται τελικά... και αρχικά, δεν άλλαξε κάτι! Όσο μπλέκεσαι με ανθρώπους, θα δένεσαι, πάρ'το απόφαση και ή μείνε μακριά τους ή μάθε να αντέχεις τον πόνο! Τέλος!

Το χειρότερο βέβαια είναι το παιχνίδι... Να το αρνείσαι, να μην το δέχεσαι, να λες πως δεν πιστεύεις πως θα σου συμβεί κι ότι έχεις πάρει όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις και τελικά να καταλήγεις να κλαις ασταμάτητα... 

Μόνοι μας ανάβουμε τις φωτιές μας και μόνοι μας κλαίμε που καίγονται τα πόδια μας ενώ πηδάμε από πάνω τους... Κι αν κάτι πεθαίνει, πρέπει να το αφήνουμε... Δεν είναι πάντα απαραίτητη η νεκροψία, δεν χρειάζεται να ξέρουμε πάντα το "γιατί"... Ακόμα κι αν αυτό το "κάτι" αναστηθεί από τις στάχτες του, δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε το πώς και το γιατί... Απλά συμβαίνουν όλα ή... δεν συμβαίνουν! Και μαθαίνουμε να ζούμε με όλα, με το οτιδήποτε κι αν γίνει τελικά...

..."Όλα στο μυαλό είναι" είπα "Εννοείται...σε ποιανού όμως;" με ρώτησε και απάντησα "Στο δικό μου"...