Για πάντα...

... είχε μια κοπέλα γενέθλια απόψε... Μία ακόμα γνωστή-άγνωστη... Ήρθε πρώτη στο τραπέζι της και ήταν μόνη για κανένα μισάωρο και σκεφτόμουν πως δεν μου έχει τύχει ποτέ και πόσο άσχημο ήταν... Εκείνη έχει γκόμενο, έχει φίλες, κι όμως ήρθε πρώτη και μόνη της στο τραπέζι της... 

Στην πορεία ήρθαν κι όλοι οι υπόλοιποι και τελευταίος ο γκόμενος. Δεν έμοιαζε κάτι να της λείπει πριν εμφανιστεί εκείνος και δεν τρελλάθηκε κιόλας όταν έκατσε δίπλα της... Δεν κρίνω, απλά περιγράφω σκηνές καρέ-καρέ! Απλός θεατής είμαι, παρατηρητής, χωρίς να γνωρίζω τις λεπτομέρειες της ζωής κανενός... Εκεί που ένιωθα άσχημα για εκείνη που ήταν μόνη της, την ζήλεψα στο τέλος της βραδιάς! Ανέβηκε στη μηχανή του κι έφυγαν... Ήταν μέρος ενός συνόλου που ολοκληρώθηκε με εκείνον... Ανήκει κάπου, δίνει και παίρνει αναφορά... Η παρέα της είχε τούρτα-έκπληξη κι αυτός δεν είχε αναμιχθεί καθόλου, δεν ήταν δική του ιδέα, δεν το γνώριζε καν. Δεν προκάλεσε αυτός την έκπληξη, απλά ήταν εκεί, δίπλα της, της χάιδευε τα μαλλιά, ήταν δική του! 

Τι σημασία έχουν οι εντελώς ανόητοι κανόνες που βάζουμε;;; "Πού θέλεις να σε βρει η αλλαγή;" με είχε ρωτήσει κι έτρεξα να ανέβω στη μηχανή! Η τούρτα-έκπληξη ήθελα ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να ήταν δική του ιδέα και ρώτησα για να βεβαιωθώ... Τι σημασία έχει το οτιδήποτε από όλα αυτά; Έχουμε τρελλαθεί οι γυναίκες και δεν ξέρουμε τι είναι δεδομένο και τι όχι! ΚΑΝΕΙΣ δεν είναι δεδομένος, όσα "για πάντα" κι αν σου λέει... Το "για πάντα" ήταν "για λίγο" τελικά και το "δεν μπορώ χωρίς εσένα" έγινε "δεν κάνεις εσύ για εδώ, δεν θα τα καταφέρεις". Δεν τον έπεισα, δεν τα κατάφερα, απέτυχα! Δεν μπόρεσε ποτέ να δει πόσο τον αγαπούσα; Δεν ήθελε να το δει; Ή μήπως το είδε και τρόμαξε γιατί δεν μπορούσε να με αγαπήσει τόσο; Δεν έμαθα ποτέ και θα μου πεις, τι σημασία έχει πια; Τι σημασία είχε και τότε; ΚΑΜΙΑ απολύτως! Το "για πάντα" κατέληξε να τον βλέπω μέσα από κάμερες κι εκείνος να μην το ξέρει καν, να μην με ψάχνει, να μην νοιάζεται ούτε καν να με δει... Το "για πάντα" δεν υπάρχει και δεν ξέρω αν το θέλει κανείς... Είναι τόοοοοοοσο πολύ! 

Κι ας ήταν μια καλή μέρα!!!

Χτύπα, ειλικρινά χτύπα όσο γουστάρεις! Δεν μασάω! Παίρνω σαν δεδομένο πως όλα είναι χαμένα και τίποτα δεν με ξαφνιάζει πια.. Δεν πονάω ή κι αν πονάω, δεν το βλέπει κανείς...
Τι κι αν έμεινα ολομόναχη; Θα μάθω να περνάω κι έτσι καλά, είπαν... Πότε; Πότε το μαθαίνεις αυτό; Και γιατί να το μάθεις; Δεν ήρθες στη ζωή για να είσαι μόνη, είσαι το απόλυτα κοινωνικό πλάσμα, γιατί να μάθεις να ζεις αλλιώς;;;
Και τι έγινε που εκείνος σε απέρριψε; Και τι κι αν ΑΚΟΜΑ σε πονάει και σε γονατίζει όποτε νιώθεις έτοιμη να προχωρήσεις; Πάλι θα έρθει εκείνη η γαμημένη στιγμή, που θα τον δεις να σε κοιτάζει από την άλλη άκρη του μπαρ που πίνεις ή θα βρεθεί δίπλα σου με την λευκή μηχανή του ενώ οδηγάς ή στην εξώπορτα της πολυκατοικίας να σε περιμένει... Και θα φυσήξεις και θα διαλυθούν όλα! Γιατί εκείνος δεν υπάρχει πια, σε άφησε να φύγεις κι αν ακόμα μπορεί και σε πονάει αυτό, δικό σου πρόβλημα! Εκείνος προχώρησε... Η σειρά σου να κάνεις το ίδιο κορίτσι μου!
Κι αν υπάρχουν ακόμα εκείνες οι βραδιές που δεν ξέρεις πού να πας, εσύ απλά προχώρα! Προς το οπουδήποτε, απλά κινήσου! Μην μένεις στάσιμη, μην αφήνεις τα παλιά να σε παρασύρουν, μόνο σε λάθος δρόμους μπορούν να σε πάνε...
Και ΝΑΙ, τον αγάπησες! Και ΝΑΙ, σε διέλυσε φεύγοντας! Και ΝΑΙ, ακόμα δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις πως ο Θεός μπορεί να θέλησε να καταστρέψει την τόση ευτυχία σου και ίσως ακόμα να θεωρείς πως ζεις έναν εφιάλτη και θα ξυπνήσεις, αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει, σε διαβεβαιώ! Και ΝΑΙ, "οι αγάπες πονάνε" και φοβάσαι και θες να μείνεις μακριά τους, αλλά δεν πρέπει να βγεις από το πεδίο της μάχης, γιατί θα σε κλείσουν απ' έξω...
...Απόψε έζησα ξανά λιγάκι, ήπια ένα γαμημένο ποτό, βρήκα παρέα! Μπορώ να ξανανοίξω τον κύκλο, στο χέρι μου είναι!