Παράλληλα...

Είναι πολλά, τόσο πολλά κι όλα συμβαίνουν παράλληλα... Το καθένα ανεξάρτητο, μόνο του, αυτόνομο, σε μηδενική συνάρτηση με οποιοδήποτε άλλο, αλλά κινούνται σε ταυτόχρονους ρυθμούς! Αφού έχεις κοπέλα καλό μου παιδί, τι θέλεις από μένα;;; Γιατί όλο αυτό το παιχνιδάκι με το ποιον να αποφεύγω μέσα στην εταιρεία;; Και την ΙΔΙΑ μέρα να μου ζητάς το κινητό μου;;; Τι; Τι είναι αυτό; Φοβήθηκες για κάτι κι είπες να το επισπεύσεις;;; Και ξανά...γιατί;;; Δεν πέφτω σε καμία παγίδα, έχω τις άμυνές μου και δεν πρόκειται να στενοχωρηθώ ό,τι κι αν γίνει, αλλά γιατί να μπω στη διαδικασία να το σκέφτομαι όλο αυτό και να θεωρώ πως κάτι συμβαίνει; Απλά για να γεμίζει κάτι την καθημερινότητά μου;;; Ok, έχω πολλά άλλα και είναι ήδη γεμάτη!

Από την άλλη, ο Μρ. δεν είναι καλά... Μάλλον πεθαίνει, σύμφωνα με όσα μου λέει - που δεν είναι ούτε τα μισά από όσα πραγματικά του συμβαίνουν... Πόσο τον ξέρω; Δύο μήνες! Κι όμως στενοχωριέμαι. Είναι τόσο κρίμα κι άδικο να βλέπεις να γίνεται πραγματικότητα το γνωστό ρητό που λέει πως όλα τα λεφτά του κόσμου δεν μπορούν να σου αγοράσουν υγεία... Δεν στενοχωριέμαι για μένα, αλλά γι' αυτόν, ενώ αν είχα δεθεί με οποιοδήποτε τρόπο μαζί του, θα σκεφτόμουν κι εμένα... Είναι απλά κρίμα!

Όσο για τον Γ. στο νησί...Τι να πω γι' αυτόν;;; Με την καθημερινή μας επικοινωνία, με κάνει και τον σκέφτομαι και 3 μέρες που δεν μιλήσαμε, αναρωτήθηκα τι συνέβη, αλλά δεν νομίζω πως είναι κάτι ή πρόκειται να γίνει κάτι... Ίσως μόνο για να μην μας μείνει απωθημένο και μετά τίποτα... Δεν με πειράζει μία τέτοια εξέλλιξη, καθώς - δεδομένης της κατάστασης - δεν διαφαίνεται και κάποια άλλη, απλά είναι το γαμώτο της ζωής μου, που όλα γίνονται σε άκυρες στιγμές!

Δεν παραπονιέμαι. Ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου άνοιξε - επιτέλους!! - και έχω και πάλι κάτι σίγουρο και σταθερό στα χέρια μου... Όλα τα άλλα, θα φτιάξουν - μακροπρόθεσμα ή βραχυπρόθεσμα - το πιστεύω αυτό! Απλά...να... θα ήθελα κι εγώ να έχω ένα λόγο να τους παρατήσω όλους, έτσι για να μην νιώθω πως με παρατάνε... Ή - αν θες - για να δούνε πώς είναι αυτό που κάνουν... Μόνο γι' αυτό... Δεν ξέρω αν έτσι πρέπει να είναι οι σχέσεις, δηλαδή τι; Βρίσκεις ένα ταίρι και ξεχνάς όλο σου το παρελθόν;;; Δεν ξέρω ειλικρινά. Ίσως εγώ να το έκανα λάθος τόσα χρόνια που προσπαθούσα να τους "χωρέσω" όλους και να μην μένει κανείς παραπονεμένος, ίσως γι' αυτό να είχα συνέχεια καυγάδες με τον Β. κι ίσως - τελικά - να είχε δίκιο αυτός : να μην έπρεπε να διατηρώ τις φιλίες μου και τις σχέσεις μου με όλους τους υπόλοιπους και να τους παράταγα όλους για την πάρτη του! Δεν έχω ιδέα, αλήθεια, δεν ξέρω και δεν θα μάθω και ποτέ...