2.116 ...

Το σαββατοκύριακο έκανα άλλη μία απόδραση... Πήγα βόρεια με 2 κολλητάρια και ήταν ότι καλύτερο μπορούσα να κάνω! Πέρασα τόσο τέλεια που δεν υπάρχουν λέξεις να το περιγράψουν... Πόσο χαζή ήμουν όταν έκλαιγα για τα χρόνια που θεωρούσα ότι έχασα δίπλα στον Β. νομίζοντας πως ήταν τα καλύτερά μου... Τώρα διανύω τα καλύτερά μου χρόνια, τώρα μπορώ να κάνω πράγματα, να ζήσω καταστάσεις, να γνωρίσω την ζωή! Τότε τι κάναμε; Που συνεχώς μετρούσαμε τα λεφτά μας για να δούμε αν μπορούμε να πάμε για ένα ποτο; Ή που για να πάμε διακοπές έπρεπε να μαζεύουμε για κανένα εξάμηνο...

Σήμερα σε σκέφτηκα... Από το πρωί είμαι πάνω σε μηχανές, μια για μεταφορά, μία για βόλτα... Σε σκέφτηκα, η αλήθεια είναι... Αλλά μόνο γι' αυτό : για την μηχανή σου... Για το ότι ποτέ δεν την θέλησες όσο έπρεπε, κι ας την πήρες για μένα... Μισή δουλειά έκανες... Την πήρες επειδή την γούσταρα εγώ και σπάνια κυκλοφορούσαμε με αυτήν, άρα... κανείς δεν την χάρηκε... Κρίμα... Και τώρα τι έχω; Μία "σχέση" από απόσταση, που έχει μηχανή και την γουστάρει και πολλούς φίλους με μηχανές... Α, επιτέλους αγόρασα και κράνος, το ξέρεις; Αλλά τώρα το πήρα για ΜΕΝΑ κι όχι επειδή θα με πήγαινες εκδρομή ή επειδή έτσι ήθελες εσύ! Τώρα μου αρέσει η ζωή μου και θέλω να την προστατεύσω!

Και μου έλειψες που λες... Αλλά συνήλθα όταν με πήρε τηλ ο Γ. και επέστρεψα στην πραγματικότητα... Γιατί δεν υπάρχει κάτι να μου λείπει από σένα, έχουν πεθάνει όλα... Απλά...να... εκεί που με φύσαγε ο αέρας πάνω στην μηχανή... σκέφτηκα όλες τις βόλτες και τις εκδρομές που θα μπορούσαμε να έχουμε πάει αν ήθελες λίγο περισσότερο από όσο έδειχνες... Ούτε καν στο νησί δεν κάναμε μία αξιοπρεπή διαδρομή! Δεν βαριέσαι! Τα καλύτερα τώρα έρχονται κι εδώ είμαι για να τα ζήσω! Είμαι έτοιμη...