Πάλι έφυγα στις 10 και από την δουλειά κι επειδή αυτή την εβδομάδα συνέβη 3/5 μέρες, νιώθω τόσο μα τόσο κουρασμένη που θέλω να βάλω τα κλάματα! Κι εκείνος είναι το ίδιο κουρασμένος και ταυτόχρονα αγχωμένος με τις δουλειές του και δεν έχω και κάποιον να με νταντέψει, που τό έχω τόση ανάγκη όταν είμαι τόσο κομμάτια...
Και περνάνε οι μέρες και περιμένω πώς και πώς να έρθει η 10η του Αυγούστου για να φύγω για τις διακοπούλες μου!!! Μόνο αυτό έχω στο μυαλό μου... Στη δουλειά συμβαίνουν διάφορα, όλα με εκνευρίζουν κάποιες φορές, θέλω να τα σπάσω όλα και να φύγω, να εξαφανιστώ, αλλά αυτή η προσμονή με ηρεμεί και με χαλαρώνει αυτομάτως! Μαγεία!!!
Δεν μπορώ άλλο... Τέτοιες στιγμές, λέω πως δεν αντέχω και θέλω να φύγω μακρυά... Μα πολύ μακρυά... Θέλω να πω ένα "άντε γαμηθείτε" σε τόσο πολλά άτομα κι ένα "ευχαριστώ" σε πολύ λιγότερα και μετά να φύγω, να χαθώ!
Πόσες; Πόσες μέρες έμειναν;;;;; 17 μερούλες είναι!!!! Στις 14 σταματάω την δουλειά και στην 17η θα είμαι στο νησί!!!! Μόνο αυτό με νοιάζει... Μόνο αυτό ΠΡΕΠΕΙ να με νοιάζει anyway...
No comments:
Post a Comment