
Χριστούγεννα σήμερα κι όμως, όσο κι αν το παλεύω, δεν αλλάζει η ψυχολογία των τελευταίων ημερών... Πάνω που πήγε να φτιάξει και πήγα κι εγώ με την σειρά μου να πάρω λίγο τα πάνω μου, μπαμ! πέφτω πάλι κάτω...
Μετά από όλο το άσχημο σκηνικό που δημιουργήθηκε την Κυριακή και βελτιώθηκε την Τρίτη, ήρθε το σήμερα για να διαπιστώσω πως δεν έχεις καταλάβει τίποτα! Ή δεν θες να καταλάβεις... Και δεν ξέρω τι είναι χειρότερο...
Ξεγελάω την μοναξιά μου και συνειδητοποιώ ότι το κάνουν κι άλλοι γύρω μου! Ο αδερφός μου για να μην τον πειράξει το φτύσιμο της κοπέλας του χριστουγεννιάτικα, θα πάει σινεμά (!) με την μητέρα μας (!!!). Λες και δεν υπάρχουν τουλάχιστον 3 εναλλακτικές για το βράδυ των Χριστουγέννων...
Μην θέλοντας να παραδεχτούμε πως δεν είμαστε στην τέλεια σχέση που πιστεύαμε - και είχαμε κάνει και όλους τους γύρω μας το πιστέψουν - κάνουμε το οτιδήποτε... Πόση μοναξιά κρύβει κάτι τέτοιο... Επιλέγουμε να απασχολούμε το μυαλό μας, να γεμίζουμε τον χρόνο μας με το οτιδηποτε - σημαντικό ή όχι - προκειμένου να μην πούμε αυτό που μας φοβίζει όσο τίποτα στον κόσμο : πως είμαστε μόνοι μας...
Δεν ξέρω γιατί τα σκέφτομαι όλα αυτά, κυρίως αυτές τις μέρες, αλλά δεν είναι όμορφα... Καθόλου όμορφα... Δυστυχώς τα Χριστούγεννα αυτά καταστράφηκαν και δεν μπορώ να το αλλάξω με τίποτα... Και δεν είμαι σίγουρη πως θέλω να πάω ταξίδι για την Πρωτοχρονιά... Έχω συνεχώς στο μυαλό μου πως όλο αυτό ήταν ένα ράγισμα που δεν θα ξανακολλήσει ποτέ...

Αναμφισβήτητα σε αγαπάω, αλλά αγαπάω εμένα περισσότερο - νομίζω... Σαν να μην θέλω να έχει συνέχεια όλο αυτό, σαν να μην μπορώ να το ανεχτώ/αντέξω. Νιώθω πως μεγάλωσα και δεν μπορώ να αυτοτραυματίζομαι με τέτοια, όπως έκανα παλιότερα. Ίσως μεγαλώνοντας, να γίνομαι περισσότερο εγωίστρια - δεν ξέρω! Και είμαι σχεδόν σίγουρη πως αύριο που θα βρεθούμε, θα τα έχω ξεχάσει όλα αυτά και θα τα ξαναθυμηθώ την επόμενη φορά που θα κάνεις ΑΚΡΙΒΩΣ τα ίδια... Μέχρι πότε; Δεν ξέρω την ημερομηνία, αλλά ξέρω πως υπάρχει ημερομηνία!
Κι αυτό είναι το πιο θλιβερό, γιατί πίστευα πως δεν θα είχαμε ημερομηνία λήξης εμείς...
No comments:
Post a Comment