Πάει κι αυτός, μας τέλειωσε, τα βρήκε με την "φίλη" του... Πότε άρχισε και πότε τέλειωσε... Όλα κινούνται τόσο γρήγορα! Δεν τα προλαβαίνω πια... Ήταν δύσκολο, είπε... Ναι, ήταν αλλά μου άρεσε ρε γαμώτο! Το λάτρεψα! Ακόμα και το πώς με χαιρέτησε, με τρελαίνει! Δεν υπάρχει αυτό το παλικάρι, απλά δεν υπάρχει...
Ήθελα να μείνω ψύχραιμη, να μην δείξω ότι στενοχωρήθηκα, να μην καταλάβει τίποτα, αλλά δεν ξέρω αν τα κατάφερα, δεν έχω ιδέα... Τόση ωριμότητα σε μόνο 25 χρόνια ζωής! Απίστευτο, σε κάνει να ερωτεύεσαι ακόμα περισσότερο... δυστυχώς! Στενοχωρήθηκα πολύ, νομίζω θέλω να κλάψω τώρα. Όχι επειδή "μου πήραν το μπιφτέκι μου", αλλά επειδή ήθελα να έχει... κι άλλο μαζί του... Έτσι, γιατί ήταν σωστός σε όλα και μου αξίζει ένας τέτοιος τύπος! Έτσι, γιατί δεν μου αρέσει το "κρατάω όσα ζήσαμε", ήθελα να ζήσω κι άλλα...
Δεν θα μάθει ποτέ κι εγώ δεν θα δείξω ποτέ τι ένιωσα - κι ας το νιώθω ακόμα - τι χρειαζόμουνα από εκείνον και τι θα ήθελα αν μπορούσα... Δεν μπόρεσα όμως και δεν μπόρεσε κι εκείνος... Κρίμα, πραγματικά κρίμα... Και θα κρατήσω όσα ζήσαμε κι ας είναι μόνο αυτά τελικά...
Σε ευχαριστώ που ήρθες έστω και για τόσο λίγο! Σε ευχαριστώ που μου θύμησες όσα είχα ξεχασμένα! Δεν ξέρω αν κατάλαβες έστω και τα μισά από όσα αισθάνθηκα, αλλά σε ευχαριστώ που με έκανες να τα αισθανθώ! Να είσαι πάντα καλά όπου κι αν βρίσκεσαι!
Imany - You Will Never Know
No comments:
Post a Comment