Άντε γεια!!!

"Με θέλεις;" επιτέλους τον ρώτησε... "Με θέλεις ή δε με θέλεις; Είναι απλό!"

Εκείνος κοίταζε τον τοίχο απένταντί του, μιας και του είχε επιβάλει να κλείσει την τηλεόραση...

Ήθελε να τελειώνει, ό,τι ήταν να ειπωθεί, θα λεγόταν και θα ξεμπέρδευε, έτσι είχε αποφασίσει... 

Της είπε ότι την ήθελε αλλά... Τον έκοψε, δεν την ενδιέφερε το "αλλά" του, δεν της καιγόταν καρφάκι... "Δεν σε θέλω εγώ πια όμως" είπε "όχι αυτό που έχεις γίνει, θέλω τον άλλον που γνώρισα"... 

Της είπε διάφορα... Ότι "έφαγε φλασιά", ότι "μπερδεύτηκε και θέλει να τα τακτοποιήσει μέσα του", ότι "λυπάται αν με πλήγωσε"... Εκεί τον έκοψε! Γιατί... κανείς δεν μπορεί να την πληγώσει πια και καλό είναι να το μαθαίνουν! Το ξεπέρασε αυτό το σημείο όταν γλύτωσε το τρελάδικο πέρσι το καλοκαίρι... Κι από τότε, κανένας ποτέ δεν θα μπορέσει να την ξαναπληγώσει! Δεν είναι πια ανοιχτή, ξέρεις, δεν δίνει καν την ευκαιρία 100% σε κανέναν!

Μέσα της είχε ήδη τελειώσει, οι απαντήσεις ήταν κάτι που ζήταγε ο εγωισμός της και μόνο αυτό, τίποτα άλλο! Είχε ήδη διαγράψει τον αριθμό του, προς αποφυγή βραδινού μεθυσμένου προσβλητικού μηνύματος και βάδιζε σίγουρη προς την μοναξιά της! 

____________________________________________________________________________

Και ΝΑΙ, σε γουστάρω, ένας Θεός ξέρει πόσο, αλλά ήμουν μέχρι εδώ! "Όταν σου λείπω, θυμήσου ότι με άφησες να φύγω...". Τελείωσε, μου τέλειωσε, τι να κάνω; Δεν με ενδιαφέρει να βοηθήσω ΑΚΟΜΑ έναν να τα βρει με τον εαυτό του. Τις απαντήσεις μου ήθελα, που τις ήξερα, αλλά ήθελα να ακούσω κάποια πράγματα, το χρειαζόμουν και τώρα είμαι ok! Καλά να περνάς, να τα βρείς με σένα εύχομαι και να είσαι καλά, γιατί στην τελική, καλά περάσαμε! Αλλά το γάμησες κι ίσως έτσι έπρεπε να γίνει για να θυμηθώ ποια είμαι και πού πατάω και πού βρίσκομαι!!! Άντε γεια!!!