Λάθος χρονιά...

Άμα η μέρα σου ξεκινάει στραβά, τίποτα δεν την σώζει. Είναι γεγονός αναμφισβήτητο! Πόσο μάλλον να ξεκινήσει στραβά μια ολόκληρη χρονιά... Γιατί αυτό συμβαίνει, δεν υπάρχει αμφιβολία : ζω μία λάθος χρονιά!

Όλα πάνε στραβά, δεν έχω πουθενά να στραφώ, οι φίλοι μου μακριά ή ανύπαρκτοι... Μοναξιά παντού... Και, ok δεν έχω πρόβλημα με την μοναξιά πλέον, την συνήθισα, αλλά έρχεται αυτή η γαμημένη η στιγμή που θες σε κάποιον να ανοίξεις την καρδιά σου, να αφήσεις τα δάκρυα να τρέξουν και να υπάρχει κάποιος να τα μαζέψει... Ζητάω πολλά;;; Μάλλον, γιατί εδώ και 9 μήνες δεν μπορώ να τα βρω πουθενά
στο κωλόνησο που βρίσκομαι... Πουθενά!! Απ' την μία λέω, ότι φταις 
εσύ γι' αυτό. Φταις γιατί όλα σε ενοχλούν, γιατί με θες κολλημένη πάνω σου,
γιατί ό,τι κάνω το παρεξηγείς... Απ' την άλλη, δεν ελπίζω και πολλά, δεν ανοίγομαι, δεν εμπιστεύομαι... Κανέναν...

Ξέρεις τι μου λείπει; Η ζωή μου, αυτή που είχα στην Αθήνα. Δεν το πιστεύω πόσο πολύ εύκολο είναι να καταστρέψεις την ίδια σου την ζωή και πόσο δύσκολο είναι να την ξαναφτιάξεις... Το είχα για πανεύκολο, αλλά δυστυχώς έπεσα έξω! Κι εκεί...έξω έπεσα... 

Είναι λάθος η χρονιά, δεν υπάρχει αμφιβολία... Είναι τόοοοοοοοοσο λάθος... Θα τελειώσει όμως κι αυτή, που θα πάει; Κανείς δεν μπορεί να σταματήσει τον χρόνο, κανείς! Θα περάσει κι αυτό. Θα βρω την ησυχία που τόσο ζητάω, πού θα πάει; Θα ηρεμήσω... Κάποια στιγμή... Του χρόνου μάλλον...