Και παντρεύτηκε - που λες - ο γάτος κι ήμασταν εκεί και τον είδαμε! Και είχε τόσο άγχος και ίδρωνε, αλλά ήταν εκεί! Ο γαμπρός δίπλα στη νύφη... Μια νύφη που δεν ξέρω πόσα ξέρει, πόσα υποψιάζεται αλλά καταπίνει αμάσητα... Ίσως και να μην την νοιάζει! Γιατί... "σημασία έχει ποιανής το όνομα είναι στη βέρα του" όπως είπε ο Λαβ σε σχετική συζήτηση που ξεκινήσαμε. Δεν ξέρω αν συμφωνώ. Είναι κάπως διφορούμενο...
Από την μία, μπορεί αυτός να γύριζε από δω κι από εκεί τόσα χρόνια κι εκείνη να ζούσε στο δικό της κόσμο - που κι αυτό είναι διφορούμενο γιατί μπορεί και να τα ήξερε όλα, αλλά να είχε τον σκοπό της : να τον άφηνε να κάνει τα δικά του για να καταλήξει σε εκείνη - αλλά τελικά αυτήν πήρε! Με αυτήν έμεινε, αυτή έκρινε πως του ταίριαζε και δεν την άφησε να του φύγει...
Από την άλλη, θα ήθελα να είμαι στη θέση της; Να ξέρουν οι γύρω πως "παίρνω" έναν... γυριστούλη;;; Και τι σημασία έχει η άποψη των άλλων, θα μου πεις... Αν εκείνη όντως δεν ξέρει τίποτα, είναι μέσα στην απόλυτη ευτυχία και της την προσφέρει αυτός! Οπότε είναι πολύ ευτυχισμένοι κι οι δυο!
... Δεν ξέρω, πραγματικά δεν ξέρω... Κι εμένα η ιστορία κάπως έτσι δεν θα κατέληγε; Θα παντρευόμουν με κάποιον που δεν είχε ιδέα τι έκανα τόσα χρόνια... Και θα πίστευε πως μόνο εκείνον αγαπάω και γι' αυτόν υπάρχω και θα ήταν απίστευτα ευτυχισμένος! Η άγνοια είναι ευτυχία; Ίσως... Είναι τόσο δύσκολες οι σχέσεις που σημασία έχει απλά να βρεις κάποιον πριν... σε πάρουν τα χρόνια; Μήπως εμείς τις κάνουμε δύσκολες; Ή είναι όντως; Αχ! Δεν ξέρω!
..."Σημασία έχει το όνομα στη βέρα..."
No comments:
Post a Comment