Δεν ξέρω τι δυσκολεύεται περισσότερο : το μυαλό ή η καρδιά μου... Το μυαλό αρνείται να σκεφτεί καθαρά κι η καρδιά να χτυπήσει διαφορετικό ρυθμό... Δεν υπάρχει σωστό και λάθος, μαύρο και άσπρο, μόνο γκρι.
Όλοι έχουν μια γνώμη να πουν, μια άποψη, ο καθένας την δική του κι όλες τόσο ανόμοιες μεταξύ τους! Τι σημασία έχουν όλα αυτά; Το σημασία έχει το οτιδήποτε; "Μην γυρίσεις να με κοιτάξεις όταν θα φεύγεις", σου είχα πει, "θα είναι σαν να υπόσχεσαι πως θα υπάρξει συνέχεια". Κι εσύ γύρισες... Πόσες υποσχέσεις όμως έχεις αθετήσει, ε; "Κάποιες τις τήρησα και κάποιες όχι", είπες...
Μηδαμινή σημασία! Όλα αυτά είναι τόσο μα τόσο ασήμαντα... Άχρηστες, μικροσκοπικές στιγμές μηδενικής ουσίας... Ταλαιπωρούν το μυαλό και δεν το αφήνουν να σκεφτεί διαφορετικά... Κι έρχεσαι σε ρίξη με το μέσα σου... Συγχωρείς αυτά που άλλοτε δεν θα τα συζητούσες καν!
Όταν αγαπάς κάποιον, πρέπει να δέχεσαι τις επιλογές του, ακόμα κι αν δεν τις καταλαβαίνεις ή δεν συμφωνείς με αυτές... Πρέπει να τον αφήσεις να παίξει το ντέφι του, ακόμα κι αν δεν γουστάρεις να ακούς ντέφι... Δεν ξέρω τι ψάχνεις να βρεις, αλλά ελπίζω να το βρεις! Κι όταν γίνει αυτό, έλα να βρεις κι εμένα...
No comments:
Post a Comment