Συνεχίζεις να γυρίζεις, μα όλο και περισσότερο απομακρύνεσαι... Τι ήταν αυτό; Προσπάθησα να σε αποφύγω, μα όλο πάνω σου έπεφτα! Όλο νόμιζα πως είχες φύγει και συνέχεια εκεί ήσουν... Κι έπειτα, τι; Τα είπαμε σαν 2 καλοί φίλοι; Ένιωσες καλά; Σε γέμισε η κουβέντα μας; Εμένα με άδειασε ξανά...
Αυτό θα γίνεται πάντα νομίζω... Θα νιώθω πως είμαι καλά, θα σε αφήνω πίσω μου και θα εμφανίζεσαι μια μέρα και θα με στέλνεις πάλι στο μηδέν! Κι ενώ το ξέρω πως αυτό θα συμβαίνει, γιατί θέλω να σε βλέπω; Και τελικά... θέλω όντως;;;
Ήμουν καλά ρε γαμώτο! Έτσι νόμιζα τουλάχιστον και μοιάζουν τόσο πολύ αυτά τα δύο πια...
No comments:
Post a Comment