Wednesday, June 15, 2011

Απλά έφυγα!

Κι εκεί που όλοι ψιθύριζαν γύρω μου "μην αναφέρεις αυτόν" ή "μην την ρωτήσεις τίποτα" κι όποιος τους ξέφευγε και με ρώταγε, του απαντούσα πως δεν μιλάω γι' αυτό, ξαφνικά μίλησα! Από το πουθενά και χωρίς να με ρωτήσουν... Σε χαλαρή συζήτηση και θέλοντας από μόνη μου να εξηγήσω μαζεμένες απορίες κι ερωτηματικά, ανέλυσα με 10 λέξεις αυτό που κράταγα κλειδωμένο. Και δεν το συνειδητοποίησα καν! Μόνο αφού τέλειωσα, σκέφτηκα "να που μιλάω γι' αυτό τελικά"...

Στο νησί θυμήθηκα όσα είχα ξεχάσει... Όσα μου κατέρριψες με 2 σου κουβέντες... Όσα θεωρούσα δεδομένα, αλλά μου τα αναποδογύρισες... Ξαναένιωσα συναισθήματα που μου είχες σκοτώσει και σαν να ξύπνησα! Κι από τότε, τρέχω! Τρέχω ασταμάτητα σαν να φοβάμαι μην με... προλάβουν όσα μου προκάλεσε η φυγή σου και με ρίξουν ξανά... Δεν θέλω με τίποτα να σκέφτομαι όσα με πληγώνουν, τουλάχιστον μέχρι να μην με πληγώνουν πια...

Την Τετάρτη εκείνη, με έριξε πολύ η όλη... φιλική μας κουβέντα, ξέρεις. Με γύρισε τουλάχιστον 10 βήματα πίσω και δεν μπορώ να το επιτρέψω αυτό! Δεν θέλω να σε ξαναδώ, δεν με ενδιαφέρει η φιλία που θέλεις να δημιουργηθεί ανάμεσά μας, δεν έχω όρεξη για τίποτα πια! Δεν ξέρω τι νιώθω για σένα, είναι ακόμα μπερδεμένο μέσα μου και δεν ξέρω πότε θα το ξεμπερδέψω... Δεν είναι στις άμεσες προτεραιότητές μου να το λύσω αυτό και συνεχίζω να τρέχω! Επιλέγω να ζω στον ψευτόκοσμό μου και να μην σε σκέφτομαι! Αλλάζω σταθμό μόλις ακούσω μελαγχολικό τραγούδι και δεν χαζεύω πια κοινές μας φωτογραφίες! Δεν θέλω να σε ξαναδώ! Δεν θέλω τίποτα που να σε θυμίζει, βρήκα δύναμη κι έσκισα και το γράμμα σου... Δεν έχει νόημα, δεν θέλω τίποτα από σένα...

Καλώς ή κακώς έφυγες και σε αφήνω να χαθείς. Αυτό δεν ήθελες άλλωστε; Στο καλό λοιπόν! Δεν έχω κάτι να σου πω, κάτι να σου ευχηθώ γιατί είναι κουβάρι μέσα μου και δεν πρόκειται να λυθεί σύντομα, απλά δεν περιμένω κάτι από σένα πια... Εγώ τέλειωσα, ήμουν μέχρι εδώ... Και δεν έχει να κάνει με την... "κόλαση" στο νησί, δεν έχει να κάνει με τίποτα νέο στη ζωή μου... Θα τρέξω όσο χρειαστεί, δεν θα σταματήσω όσο κι αν κουραστώ, γιατί θέλω να φύγω όσο πιο μακρυά γίνεται! Ό,τι μας πληγώνει, αν δεν μας σκοτώσει, μας κάνει πιο δυνατούς... Κι εγώ δυναμώνω... Μόλις με έχασες!

No comments: