Wake up call!!!

"Είσαι ερωτευμένη;" με ρώτησε η μητέρα μου χτες και της απάντησα αρνητικά, προσθέτοντας πως είναι καλύτερα έτσι, χωρίς μπελάδες, χωρίς ρίσκο, ήρεμα και ήσυχα, εκείνη όμως μου είπε να τον σχολάσω... Και στο σημείο ακριβώς που είχα καταλήξει πως είναι πιο ανώδυνα έτσι, δεν μπορείς να χάσεις τίποτα από τον εαυτό σου, δεν θα σε πονέσει κανείς ξανά... ήρθε το σήμερα να τα ανατρέψει όλα!!!

... ενώ είχα μελαγχολήσει από την βροχή και σκεφτόμουν διάφορα παλιά και - κανονικά - ξεχασμένα, μπήκε στο μαγαζί! Ήταν ψηλός, μούσκεμα, με μπουφάν μηχανής, αδιάβροχα και κράνος. Μόλις το έβγαλε, άκουσα την μουσική να παίζει!!! Σαν τις ταινίες πραγματικά, που μπαίνει αυτός ο άγνωστος στο χώρο σου και τραβάει τα βλέματα και... τα πουλιά κελαηδούν ξαφνικά! Ήταν απίστευτο, αλλά δεν μπορούσα να σταματήσω να τον κοιτάζω! Δεν με αναγνώριζα ειλικρινά! Πόσο μάλλον όταν μου έπιασε κουβέντα!

Πόσο καιρό είχε να συμβεί αυτό, μου λες; Να δω κάποιον, να μου αρέσει τόσο και να κολλήσει κι αυτός! Τρελάθηκα σου λέω! Και παίξαμε κι ένα παιχνιδάκι, που κατέληξε να μου δώσει την κάρτα του και να περιμένει να τον πάρω! Όνειρο ζω, μην με ξυπνάτε!!!

Αχ φίλη μου, να ήσουν από μια μεριά να με έβλεπες... Θα ομολογούσες πως είχες καιρό να με δεις έτσι και θα είχες δίκιο, τόσο μα τόσο δίκιο... Δεν με αναγνώριζα! Δεν ντρεπόμουν, τον πλησίαζα, προσπαθούσα να του μιλήσω, να μάθω ότι μπορούσα κάτω από την ομπρέλα της διακριτικότητας που έπρεπε να διατηρηθεί, απίστευτη βραδιά, πραγματικά απίστευτη!!!

Δεν ξέρω τι είναι αυτός, δεν έχω ιδέα τι κουβαλάει μέσα του, αν είναι ο μεγαλύτερος μαλάκας της γης ή θα γίνει ο πατέρας των παιδιών μου! Αυτό που σκέφτομαι και χαίρομαι ειλικρινά, είναι το πόσο μπορεί να διαψεύσει το σήμερα αυτό που χτες είχα δεδομένο : δεν πίστευα ποτέ πως θα πάθαινα τέτοια πλάκα με κάποιον που θα είχε το θάρρος να κινηθεί όσο γρήγορα χρειαζόταν! Αφενός, λες να υπάρχουν άντρες τελικά; Κι αφετέρου, μπορώ να νιώσω ξανά;;;; Ίσως αυτό είναι το σοκαριστικό της αποψινής βραδιάς, όσο θλιμμένο συμπέρασμα κι αν μοιάζει...