Κι ας ήταν μια καλή μέρα!!!

Χτύπα, ειλικρινά χτύπα όσο γουστάρεις! Δεν μασάω! Παίρνω σαν δεδομένο πως όλα είναι χαμένα και τίποτα δεν με ξαφνιάζει πια.. Δεν πονάω ή κι αν πονάω, δεν το βλέπει κανείς...
Τι κι αν έμεινα ολομόναχη; Θα μάθω να περνάω κι έτσι καλά, είπαν... Πότε; Πότε το μαθαίνεις αυτό; Και γιατί να το μάθεις; Δεν ήρθες στη ζωή για να είσαι μόνη, είσαι το απόλυτα κοινωνικό πλάσμα, γιατί να μάθεις να ζεις αλλιώς;;;
Και τι έγινε που εκείνος σε απέρριψε; Και τι κι αν ΑΚΟΜΑ σε πονάει και σε γονατίζει όποτε νιώθεις έτοιμη να προχωρήσεις; Πάλι θα έρθει εκείνη η γαμημένη στιγμή, που θα τον δεις να σε κοιτάζει από την άλλη άκρη του μπαρ που πίνεις ή θα βρεθεί δίπλα σου με την λευκή μηχανή του ενώ οδηγάς ή στην εξώπορτα της πολυκατοικίας να σε περιμένει... Και θα φυσήξεις και θα διαλυθούν όλα! Γιατί εκείνος δεν υπάρχει πια, σε άφησε να φύγεις κι αν ακόμα μπορεί και σε πονάει αυτό, δικό σου πρόβλημα! Εκείνος προχώρησε... Η σειρά σου να κάνεις το ίδιο κορίτσι μου!
Κι αν υπάρχουν ακόμα εκείνες οι βραδιές που δεν ξέρεις πού να πας, εσύ απλά προχώρα! Προς το οπουδήποτε, απλά κινήσου! Μην μένεις στάσιμη, μην αφήνεις τα παλιά να σε παρασύρουν, μόνο σε λάθος δρόμους μπορούν να σε πάνε...
Και ΝΑΙ, τον αγάπησες! Και ΝΑΙ, σε διέλυσε φεύγοντας! Και ΝΑΙ, ακόμα δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις πως ο Θεός μπορεί να θέλησε να καταστρέψει την τόση ευτυχία σου και ίσως ακόμα να θεωρείς πως ζεις έναν εφιάλτη και θα ξυπνήσεις, αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει, σε διαβεβαιώ! Και ΝΑΙ, "οι αγάπες πονάνε" και φοβάσαι και θες να μείνεις μακριά τους, αλλά δεν πρέπει να βγεις από το πεδίο της μάχης, γιατί θα σε κλείσουν απ' έξω...
...Απόψε έζησα ξανά λιγάκι, ήπια ένα γαμημένο ποτό, βρήκα παρέα! Μπορώ να ξανανοίξω τον κύκλο, στο χέρι μου είναι!