Cause you didn't want me...

Μου κόλλησε από το πρωί που το άκουσα, τρελάθηκα, σαν να γράφτηκε για μένα και να μην το είχα ακούσει ποτέ! Έτσι δεν ήταν; Τόσα λόγια, τόσος ενθουσιασμός, γκρεμίστηκαν όλα γιατί στην τελική... δεν με ήθελε, έτσι δεν είναι;

... περνάει ο καιρός, αλλάζουν οι εποχές, τα έτη κι όμως τίποτα δεν έχει αλλάξει τελικά... Μοιάζω να είμαι σε μία μόνιμη άρνηση... Ζω σε ένα δικό μου κόσμο; Ίσως, δεν ξέρω. Ώρες-ώρες σκέφτομαι πως θα με πάρει ξανά τηλέφωνο και θα θέλει να είμαστε ξανά μαζί... Πόσο χαζό μπορεί να είναι αυτό, ε; Κι όμως...

Κάθε νέα μου αποτυχία με γυρίζει εκεί. Η θεωρία λέει πως κάθε νέο που συναντάμε το συγκρίνουμε με το τελευταίο "καλό" που μας είχε τύχει, αλλά... είναι τόσο πολύς ο καιρός πια... Δεν μπορεί, δεν γίνεται ΑΚΟΜΑ να τα συγκρίνω όλα με το τότε... Δεν το δέχομαι, αρνούμαι! Νάτη κι η άρνηση τελικά...

Ο αισιόδοξος εαυτός μου επιμένει να χαμογελάει, χρησιμοποιώντας την δικαιολογία πως το σύμπαν πρέπει να λάβει θετικά vibes από τον καθένα μας για να μας τα επιστρέψει και δεν θέλω να το γρουσουζέψω μόνη μου, αλλά είναι και κάποιες στιγμές που λυγίζω ρε γαμώτο... Είναι στιγμές που θα 'θελα κι εγώ... άλλα πράγματα... Αυτό το κάτι παραπάνω ή απλά κάτι διαφορετικό πια... Τι να σου λέω τώρα; Θα έχεις βαρεθεί κι εσύ να με ακούς, αλλά νιώθω καλύτερα όταν τα γράφω, οπότε... υπομονή!!

Mesh - You didn't want me