Παιχνίδια...

Παίζουμε, όλοι παίζουμε με την φωτιά... Ξεκινάει πάντα σαν κάτι αθώο και φαινομενικά ανώδυνο και καταλήγει... Δεν θες να ξέρεις, άστο...

Κι εκεί που λες πως είσαι ok με σένα και τα έχεις βάλει όλα σε μια σειρά και νιώθεις σίγουρη και δυνατή πως δεν σου λείπει τίποτα - κι όποτε σου λείπει, το βρίσκεις, κάνεις ένα ευχάριστο διάλειμμα και επιστρέφεις - ξαφνικά ένα χάδι, μία αγκαλιά, κάτι απλό κι "ασήμαντο" σου ξυπνάει μέσα σου όλα όσα κρατάς μακριά... Κι αν αυτό γινόταν κάθε φορά, το διαφορετικό σημείο είναι πως ΑΥΤΗ την φορά δεν τρέχει η σκέψη σου στα παλιά... Για πρώτη φορά μετά από τόσο καιρό... Μα τόσο καιρό!

Και τα συναισθήματα σε κατακλύζουν και βουρκώνουν τα μάτια και θες να κλάψεις, αλλά απλά ρουφάς την μύτη και τον αφήνεις να σε αγκαλιάσει κι ας μην ξέρει γιατί συμβαίνει όλο αυτό. Εσύ ξέρεις κι αυτό έχει σημασία... Ξέρεις πως δεν ξέρεις γιατί γίνονται όλα αυτά και ερωτηματικά σου πλημμυρίζουν το μυαλό, αλλά σου αρέσει - παράλληλα - ό,τι συμβαίνει κι έχεις και τους ανθρώπους σου να σου λένε πως όλα για κάποιο λόγο γίνονται κι όλα θα πάρουν τον δρόμο τους κάποια στιγμή, όποιος κι αν είναι αυτός... 

Κι απ' την άλλη μεριά, βλέπεις πως κι ο άλλος θέλει να δώσει πράγματα, και νιώθεις πως θες να σταματήσεις να τα αρνείσαι και να μην τα δέχεσαι, αλλά έτσι έμαθες να κάνεις τόσο καιρό... Και θες να σταματήσει όλο αυτό, αλλά τρέμει και το φυλλοκάρδι σου με όλα αυτά... Και ειλικρινά, όπως ομολόγησα στην φίλη μου, είμαι πεπεισμένη πως αυτό θα συνεχίσει για καιρό να γίνεται... Θα βρισκόμαστε, θα ερχόμαστε πιο κοντά και μετά πάλι θα απομακρυνόμαστε. Μέχρι να ξαναβρεθούμε... "Μέχρι κάποιος από τους 2 να βρει κάποιον άλλο άνθρωπο", μου απάντησε και αγχώθηκα με την σκέψη αυτή, αλλά δεν θέλησα να το δείξω ή να το πω σε κανέναν... 

Δεν ξέρω, είμαι πολύ φορτισμένη συναισθηματικά, είναι ένα κουβάρι όλα μέσα μου, να χαρώ ή να κλάψω;; Time will tell... Μόνο αυτός...  Μέχρι να καούμε λοιπόν; Μέχρι τότε;;; Θα παίζουμε με τα συναισθήματά μας κι όποιος αντέξει περισσότερο; Έτσι πάει; Μάλλον...

Summer...

Κι επιστρέψαμε από ένα απίστευτο τετραήμερο και προσπαθούμε να την παλέψουμε στην Αθήνα και δεν κάνουμε τίποτα άλλο πέρα από το να μιλάμε γι' αυτο...

Ααααααχχχχχ!!! Τα σπάσαμε κανονικά!!! Και συνειδητοποίησα πόσο μαλάκας ήμουν τόσα χρόνια που καθόμουν και ανεχόμουν καταστάσεις!!! Όλη την γκρίνια του κόσμου θα άξιζε μία τέτοια απόδραση!!!

Κι έρχομαι εδώ και ο γάτος θέλει κυνήγι...Και βλέπει πως δεν το παίρνει κι αρχίζει να κυνηγάει αυτός... Και πετυχαίνει τον στόχο κι ενώ θεωρώ πως θα φύγει, συνεχίζει... Κι αναρωτιέμαι τι να γίνεται... Αφού έχεις κοπέλα γατόνι μου, τι θες από μένα; Αλλά αυτή η κοπέλα μάλλον ανύπαρκτη είναι... Και σκέφτομαι πώς ήμουν εγώ τόσα χρόνια και τι είδους σχέση είχα και πως περίμενα κάποιον να με ταρακουνήσει κι αυτός ο κάποιος δεν ερχόταν ποτέ...

Ο γάτος μάλλον το παιχνίδι του κάνει, αλλά εγώ δεν ενθουσιάζομαι, ούτε θεωρώ κάτι δεδομένο. Άλλωστε εγώ είμαι ο παράγοντας Χ και όχι ο γάτος ή η κοπέλα του. Εμένα πρέπει να βρουν, τα άλλα μέρη είναι οι σταθερές...

Και με ρωτάνε πώς είμαι κι απαντάω σε όλους "τέλεια", αλλά δεν ξέρω πώς θα νιώσω όταν ηρεμήσω και σκεφτώ... Σταμάτησα να σκέφτομαι τα παλιά και να μου λείπουν, αλλά σε 2 εβδομάδες που θα είμαι εκεί... Δεν ξέρω, ειλικρινά δεν ξέρω... Το σίγουρο είναι πως το καλοκαίρι άρχισε δυναμικά και τίποτα δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό!

2.118 You 'll never see me again!!! So now who's gonna cry for you...

I never had to say goodbye
You must have known I wouldn't stay
While you were talking about our life
You killed the beauty of today

Forever and ever
Life is now or never
Forever never comes around
People love and let go
Forever and ever
Life is now or never
Forever's gonna slow you down

You'll never see me again
So now who's gonna cry for you
You'll never see me again
No matter what you do
You'll never see me again
So now who's gonna cry for you
You'll never see me again
No matter what you do

You never heard me break your heart
You didn't wake up when we died
Since I was lonely from the start
I think the end is mine to write

Forever and ever
Life is now or never
Forever never comes around
People love and let go
Forever and ever
Life is now or never
Forever's gonna slow you down

You'll never see me again
So now who's gonna cry for you
You'll never see me again
No matter what you do
You'll never see me again
So now who's gonna cry for you
You'll never see me again
No matter what you do

Forever and ever
Life is now or never
Forever never comes around
Forever and ever
Life is now or never
Forever never comes around

You'll never see me again
So now who's gonna cry for you
You'll never see me again
No matter what you do
You'll never see me again
So now who's gonna cry for you
You'll never see me again
No matter what you do

Forever and ever
Life is now or never
Forever never comes around

2.117 Μύρισε καλοκαίρι...

Το καλοκαίρι είναι σε όλους και φαίνεται!!! Το φλερτ υπάρχει παντού και η ερωτική διάθεση εξαπλώνεται!! Μια χαρά τα έλεγα εγώ ότι το καλοκαίρι δεν είναι για σχέσεις... Παίζεις, διασκεδάζεις, δεν σταματάς ούτε στιγμή Κάποιος που είπε τις προάλλες "Τυχερός όποιος σε έχει"... Ένας άλλος "Είσαι και γαμώ τα άτομα!"... Κάποιος στον δρόμο μου κόρναρε, άνοιξα το παράθυρο νομίζοντας πως ήθελε να μου μιλήσει και τελικά μου είπε "Τίποτα, απλά ήθελα να σε δω και από μπροστά, πέρα από προφίλ"...

Απίστευτο;;; Μπαααα! Πάντα "άνθιζα" τα καλοκαίρια, γιαυτό και τον χώριζα μονίμως μετά το Πάσχα! Άρχιζα να ...φαίνομαι!! :D

Φεύγουμε και μεθαύριο για το πολυαναμενόμενο τετραήμερο στο νησί της διασκέδασης και δεν κρατιέμαι με τίποτα!!! Αααααααααααααχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ!!!! Πόσα χρόνια την περίμενα αυτή την στιγμή!!!!! Εντελώς ελεύθερη από όλα και από όλους, χωρίς υποχρεώσεις, χωρίς γκρίνιες ή τίποτα παρόμοιο! Απλά εκεί να ζω το τώρα!!!

Κι έτσι θα επισημοποιηθεί το "σε άφησα πίσω και προχώρησα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!"... Τα λέμε από εβδομάδα, όταν ξεμεθύσω....

2.116 ...

Το σαββατοκύριακο έκανα άλλη μία απόδραση... Πήγα βόρεια με 2 κολλητάρια και ήταν ότι καλύτερο μπορούσα να κάνω! Πέρασα τόσο τέλεια που δεν υπάρχουν λέξεις να το περιγράψουν... Πόσο χαζή ήμουν όταν έκλαιγα για τα χρόνια που θεωρούσα ότι έχασα δίπλα στον Β. νομίζοντας πως ήταν τα καλύτερά μου... Τώρα διανύω τα καλύτερά μου χρόνια, τώρα μπορώ να κάνω πράγματα, να ζήσω καταστάσεις, να γνωρίσω την ζωή! Τότε τι κάναμε; Που συνεχώς μετρούσαμε τα λεφτά μας για να δούμε αν μπορούμε να πάμε για ένα ποτο; Ή που για να πάμε διακοπές έπρεπε να μαζεύουμε για κανένα εξάμηνο...

Σήμερα σε σκέφτηκα... Από το πρωί είμαι πάνω σε μηχανές, μια για μεταφορά, μία για βόλτα... Σε σκέφτηκα, η αλήθεια είναι... Αλλά μόνο γι' αυτό : για την μηχανή σου... Για το ότι ποτέ δεν την θέλησες όσο έπρεπε, κι ας την πήρες για μένα... Μισή δουλειά έκανες... Την πήρες επειδή την γούσταρα εγώ και σπάνια κυκλοφορούσαμε με αυτήν, άρα... κανείς δεν την χάρηκε... Κρίμα... Και τώρα τι έχω; Μία "σχέση" από απόσταση, που έχει μηχανή και την γουστάρει και πολλούς φίλους με μηχανές... Α, επιτέλους αγόρασα και κράνος, το ξέρεις; Αλλά τώρα το πήρα για ΜΕΝΑ κι όχι επειδή θα με πήγαινες εκδρομή ή επειδή έτσι ήθελες εσύ! Τώρα μου αρέσει η ζωή μου και θέλω να την προστατεύσω!

Και μου έλειψες που λες... Αλλά συνήλθα όταν με πήρε τηλ ο Γ. και επέστρεψα στην πραγματικότητα... Γιατί δεν υπάρχει κάτι να μου λείπει από σένα, έχουν πεθάνει όλα... Απλά...να... εκεί που με φύσαγε ο αέρας πάνω στην μηχανή... σκέφτηκα όλες τις βόλτες και τις εκδρομές που θα μπορούσαμε να έχουμε πάει αν ήθελες λίγο περισσότερο από όσο έδειχνες... Ούτε καν στο νησί δεν κάναμε μία αξιοπρεπή διαδρομή! Δεν βαριέσαι! Τα καλύτερα τώρα έρχονται κι εδώ είμαι για να τα ζήσω! Είμαι έτοιμη...

2.115 ???

Τελικά έκανα λάθος μάλλον... Δεν "ανήκω" πουθενά... Ή μάλλον συνεχίζω να ανήκω μόνο σε μένα! Να μου πεις, τι αλλάζει; Ένας τίτλος είναι, δεδομένης της κατάστασης και ακριβώς γι' ατυήν - την κατάσταση - από πριν έλεγα στον εαυτό μου πως θα είμαι ικανοποιημένη κι αν είναι μόνο αυτό : ένα σαββατοκύριακο...

Απλά... ήταν πολύ καλό! Πάρα πολύ καλό!! Κι ίσως αυτό ακριβώς να το έκανε τόσο καλό : το ενδεχόμενο να μην επαναληφθεί, να μην υπάρξει 2ος γύρος... Και σ' ευχαριστώ γι' αυτές τις 3 μέρες και νύχτες! Too good to be true? Yep! Definetely!!

Και σήμερα τα βρόντηξα όλα στο μαγαζί κι έφυγα! Γιατί ένιωσα πως δεν με εκτιμούν και δεν αναγνωρίζεται τίποτα και με πείραξε στην αξιοπρέπειά μου... Κι έφυγα! Με το κεφάλι ψηλά! Κι ας ήθελα να κλάψω αμέσως μετά... Κι ας μην σε είχα να με πάρεις μια αγκαλιά και να σου διηγηθώ τι έγινε και να μου δώσεις δίκιο... Κι ας ήμουν με άσχετους τύπους... Τώρα κλαίω! Για όλα μαζί...

Για το ότι πίστεψα έστω και για 2 μέρες πως κάποιος είναι δίπλα μου πάλι, αλλά με ενδιαφέρει αυτή την φορά... Και θα ήθελα να μείνει στη ζωή μου, αλλά δεν περνάει από το χέρι μου τίποτα τον τελευταίο καιρό... Όλα συμβαίνουν από μόνα τους κι εγώ δεν τα ελέγχω... Δεν θα σκεφτώ τίποτα, δεν θα κάνω τίποτα, αν το είδες, αν το κατάλαβες ότι σε γουστάρω, πάει καλώς, αλλιώς... απλά κρίμα! Κρίμα γιατί είσαι το 2ο καλό χαρτί που περνάει από τα χέρια μου χωρίς να μου μένει... Και γι' αυτό στενοχωριέμαι περισσότερο... Για το ποιος θα μείνει τελικά...

Φτερό στον άνεμο

Και τώρα? Έχω σχέση? Έχω...γκόμενο;;; Δεν έχω ιδέα και συμφώνησα με την Λ. που είπε να μην το ψάξω κιόλας, γιατί έτσι θα το χαλάσω... Μπορεί και να έχει δίκιο... Αυτό που σίγουρα έχει σημασία και αξία, είναι πως πέρασα ένα τέλειο σαββατοκύριακο και θα το θυμάμαι για καιρό! Μπορεί και να μην ξαναγίνει τίποτα, μπορεί να ήταν οι πρώτες και οι τελευταίες στιγμές, αλλά δεν με πειράζει. Το έζησα όσο δεν πήγε περισσότερο και η σκέψη αυτή με γεμίζει απίστευτα!

Ο άλλος δεν ήταν στο νησί... Είχε έρθει Αθήνα... Ούτε να το ξέραμε! Δεν με χάλασε, ήταν ό,τι έπρεπε για να νιώθω κι εγώ άνετα στο νησί. Και ήταν πολύ ωραία όντως. Και χτες το πρωί στη δουλειά, είχα να αντιμετωπίσω την κούρασή μου σε συνδυασμό με τις εσωτερικές μου μάχες... Γιατί έφυγα και τι κάνω - Π Α Λ Ι!!! - και ποιος ξέρει πότε θα τον ξαναδώ και όλα τα σχετικά... Και με πήρε και τηλέφωνο μόλις ξύπνησε - πρώτη σκέψη το πρωί, που λέμε... - και δεν με άφησε να ησυχάσω, μόνο ξεσηκώνομαι κι άλλο και γίνονται όλα κουβάρι στο κεφάλι μου... Αλλά δεν θα το επιτρέψω να συνεχιστεί!! 

Τέρμα το άγχος και η πίεση και τα ζόρια! Είπαμε να είμαι καλά - που είμαι - και να μην σκέφτομαι... Δεν το έχω ξανακάνει, δεν ξέρω πώς γίνεται, αλλά θα το βρω. Πρέπει να το βρω... Κι όπου πάει, όπου με βγάλει...

How come is it so hard???

Παράλληλα...

Είναι πολλά, τόσο πολλά κι όλα συμβαίνουν παράλληλα... Το καθένα ανεξάρτητο, μόνο του, αυτόνομο, σε μηδενική συνάρτηση με οποιοδήποτε άλλο, αλλά κινούνται σε ταυτόχρονους ρυθμούς! Αφού έχεις κοπέλα καλό μου παιδί, τι θέλεις από μένα;;; Γιατί όλο αυτό το παιχνιδάκι με το ποιον να αποφεύγω μέσα στην εταιρεία;; Και την ΙΔΙΑ μέρα να μου ζητάς το κινητό μου;;; Τι; Τι είναι αυτό; Φοβήθηκες για κάτι κι είπες να το επισπεύσεις;;; Και ξανά...γιατί;;; Δεν πέφτω σε καμία παγίδα, έχω τις άμυνές μου και δεν πρόκειται να στενοχωρηθώ ό,τι κι αν γίνει, αλλά γιατί να μπω στη διαδικασία να το σκέφτομαι όλο αυτό και να θεωρώ πως κάτι συμβαίνει; Απλά για να γεμίζει κάτι την καθημερινότητά μου;;; Ok, έχω πολλά άλλα και είναι ήδη γεμάτη!

Από την άλλη, ο Μρ. δεν είναι καλά... Μάλλον πεθαίνει, σύμφωνα με όσα μου λέει - που δεν είναι ούτε τα μισά από όσα πραγματικά του συμβαίνουν... Πόσο τον ξέρω; Δύο μήνες! Κι όμως στενοχωριέμαι. Είναι τόσο κρίμα κι άδικο να βλέπεις να γίνεται πραγματικότητα το γνωστό ρητό που λέει πως όλα τα λεφτά του κόσμου δεν μπορούν να σου αγοράσουν υγεία... Δεν στενοχωριέμαι για μένα, αλλά γι' αυτόν, ενώ αν είχα δεθεί με οποιοδήποτε τρόπο μαζί του, θα σκεφτόμουν κι εμένα... Είναι απλά κρίμα!

Όσο για τον Γ. στο νησί...Τι να πω γι' αυτόν;;; Με την καθημερινή μας επικοινωνία, με κάνει και τον σκέφτομαι και 3 μέρες που δεν μιλήσαμε, αναρωτήθηκα τι συνέβη, αλλά δεν νομίζω πως είναι κάτι ή πρόκειται να γίνει κάτι... Ίσως μόνο για να μην μας μείνει απωθημένο και μετά τίποτα... Δεν με πειράζει μία τέτοια εξέλλιξη, καθώς - δεδομένης της κατάστασης - δεν διαφαίνεται και κάποια άλλη, απλά είναι το γαμώτο της ζωής μου, που όλα γίνονται σε άκυρες στιγμές!

Δεν παραπονιέμαι. Ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου άνοιξε - επιτέλους!! - και έχω και πάλι κάτι σίγουρο και σταθερό στα χέρια μου... Όλα τα άλλα, θα φτιάξουν - μακροπρόθεσμα ή βραχυπρόθεσμα - το πιστεύω αυτό! Απλά...να... θα ήθελα κι εγώ να έχω ένα λόγο να τους παρατήσω όλους, έτσι για να μην νιώθω πως με παρατάνε... Ή - αν θες - για να δούνε πώς είναι αυτό που κάνουν... Μόνο γι' αυτό... Δεν ξέρω αν έτσι πρέπει να είναι οι σχέσεις, δηλαδή τι; Βρίσκεις ένα ταίρι και ξεχνάς όλο σου το παρελθόν;;; Δεν ξέρω ειλικρινά. Ίσως εγώ να το έκανα λάθος τόσα χρόνια που προσπαθούσα να τους "χωρέσω" όλους και να μην μένει κανείς παραπονεμένος, ίσως γι' αυτό να είχα συνέχεια καυγάδες με τον Β. κι ίσως - τελικά - να είχε δίκιο αυτός : να μην έπρεπε να διατηρώ τις φιλίες μου και τις σχέσεις μου με όλους τους υπόλοιπους και να τους παράταγα όλους για την πάρτη του! Δεν έχω ιδέα, αλήθεια, δεν ξέρω και δεν θα μάθω και ποτέ...

Λες;;;;;