2.81 Alcohol speaking...

Κι εκεί που συνειδητοποιείς πως θα είσαι μόνη για πάντα - ίσως είναι υπερβολή το "πάντα" - κάτι γίνεται και αναρωτιέσαι αν πρέπει να το λάβεις σοβαρά. Αξίζει ο Γ. ; Αξίζει ο οποισδήποτε ασχολείται μαζί σου; Κι ο άλλος που έφυγε για πάντα κι ούτε καν δείχνει αν και πότε θέλει να σε αποχαιρετήσει; Εσύ μπορεί να πονάς που τον χάνεις οριστικά, αλλά αυτός καλά κρατεί κι ούτε καν έχει δώσει κάποιο σημείο ζωής. Κι εσύ ξέρεις πως έχεις άλλη μία εβδομάδα ακόμη και μετά θα γεμίσεις το αμάξι και θα φύγεις και δεν θα σε νοιάζει τίποτα από το παρελθόν σου κι όμως κάτι υπάρχει που σε κάνει να στενοχωριέσαι και να κλαις και να διαγράφεται αυτή η θλίψη στα μάτια σου, το σκοτάδι που όλοι έβλεπαν κι εσύ αρνιόσουν. Από την μέρα που ήρθα στο νησί ήμουν δυστυχισμένη κι εσύ ποτέ δεν το δέχτηκες. Δεν ασχολήθηκες καν μαζί μου, ούτε μία μέρα. Σε ένοιαζε μόνο ο εαυτός σου και με ένοιαζε μόνο ο εαυτός μου. Γι' αυτό χωρίσαμε... Αλλά γιατί εγώ δεν μπορώ να κάνω σχέση;;;; Και για πόσο ακόμα δεν θα μπορώ;;;