2.64 Νέο έτος, παλιά Πρωτοχρονιά...

Και εκεί που δεν το περίμενα με τίποτα, ήρθε στη δουλειά μου. Ήρθε για να μου πει "Καλή χρονιά" και να με πάει 5 μήνες πίσω... Λες και είχα φύγει ποτέ από εκεί... Ήρθε και με έκανε άνω κάτω κι ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί για να μην χρειαστεί να του μιλήσω... Αλλά τίποτα από αυτά δεν έγινε και πέρασα την 2η ώρα του νέου έτους μιλώντας του. Ξεκίνησα επιθετικά, αλλά μετά μαλάκωσα... Μου έχει λείψει και του το είπα... Και ήμουν για ακόμα μία φορά εκεί, στα παλιά, κι ας μην ήταν και τόσο καλά τότε... Αλλά βρέθηκα και πάλι εκεί, σε αυτόν, στην αγκαλιά του, στην αγάπη του...

Και μιλήσαμε. Είπαμε πολλά, άλλα σημαντικά άλλα αδιάφορα. Και βούρκωσα και έκλαψα, γιατί συνειδητοποίησα πόσο μόνη μου είμαι τελικά χωρίς αυτόν, που ήταν τα πάντα για μένα. Είδα πόσο άδεια είναι η ζωή μου, όσο κι αν προσπαθώ να την γεμίσω... Πόσο μάταιες είναι όλες μου οι προσπάθειες... Και φεύγοντας με φίλησε. Και αργότερα, όταν ο dj έπαιζε ελληνικά τραγούδια, το μυαλό μου ήταν συνέχεια εκεί. Σαν να μην είχε περάσει ούτε μία μέρα, σαν να μην χωρίσαμε ποτέ. Και του έστειλα μήνυμα να έρθει. Και το είδε στις 7  το πρωί. Και ήρθε... σπίτι μου πια... και μιλήσαμε.

Μιλούσαμε μέχρι τις 10 το πρωί. Είχαμε τόσα να πούμε! Και θυμήθηκα πώς είναι να συζητάς με 
κάποιον που ξέρει από πριν τι νιώθεις και τι θα πεις κι ό,τι κι αν πεις, να ξέρει πότε το 
εννοείς και πότε όχι. 
Πώς είναι να είσαι με τον άνθρωπό σου έστω και για λίγο, έστω και μόνο για 3 ώρες... Και πόνεσα πάλι από την αρχή. Σαν να μην είναι λίγος ο πόνος μου, σαν να μην έχω κλάψει αρκετά τόσους μήνες, σαν να γύρισε πίσω ο χρόνος... Και πάλι με φίλησε φεύγοντας.

Αλλά σήμερα, σαν πρώτη μέρα ενός νέου έτους, ξέρω πολύ καλά - παρόλη την θλίψη μου - πως ήταν απλά 3-4 καλές ώρες και πως δεν γίνεται να είμαστε και πάλι μαζί σαν να μην συνέβη τίποτα ποτέ... Και συνεχίζει να με βασανίζει αυτή η σκέψη που με λιώνει τόσους μήνες, πως δεν θα βρω άλλον να με αγαπήσει έτσι, αλλά δεν μπορώ να πάψω να ψάχνω. Κι ας πονάω... Κι ας μην ήρθε ο Γ. ποτέ, κι ας μην έχει δείξει πως γουστάρει, εγώ θα συνεχίσω. Κι αν δεν είναι αυτός, θα είναι κάποιος άλλος. Δεν μπορεί, κάποιος θα βρεθεί και για μένα! Κι ας μην τον βγάλω ποτέ από μέσα μου, κι ας είμαι νεκρή τώρα, θα συνέλθω, δεν μπορεί... Είναι μία νέα χρονιά, δεν ήθελα να ξεκινήσει έτσι, αλλά δεν ήταν στο χέρι μου από ένα σημείο και μετά. Ξέφυγε...