Αναλώσιμα και υποκατάστατα...

Βγήκα με το αφεντικό μου σήμερα - δεν αντέχω τα "πρώην αφεντικό" κτλ... δεν πέθανε κανείς, απλά έφυγε... Ήταν τόσο ωραίο να μιλάω πάλι μαζί του! Βασικά να τον αφήνω να μιλάει εκείνος, μιας και τόσο του αρέσει! Από την μία χαιρόμουν που τον έβλεπα και γελάγαμε κι από την άλλη μελαγχολούσα που δεν είναι πια μαζί μας στο γραφείο... Τον φάγανε, δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια... Τον φάγανε!

Και σκεφτόμουν για ακόμα μία φορά πόσο αναλώσιμοι είμαστε όλοι... Και πόσο εύκολα βρίσκεται του καθενός ο αντικαταστάτης... Αναλώσιμα και υποκατάστατα... Έννοιες που τις διδάχτηκα στις Αρχές Οικονομικής Θεωρίας στο Λύκειο... Τι θυμήθηκα τώρα! Οι δύο αυτές έννοιες - λέει - επηρεάζουν την ζήτηση και την προσφορά... Μαλακίες! Το αφεντικό μου έφυγε - τον έδιωξαν - κι αυτό έχει σημασία... Από τότε έχει σταματήσει ο χρόνος για μένα και την Δευτέρα συμπληρώνεται ένας μήνας... Ένας μήνας που δεν έχει υπάρξει όμοιός του για μένα μέσα στην εταιρεία... Ένας μήνας, μικρό δείγμα του πώς θα είναι η επαγγελματική μου ζωή από εδώ και πέρα... 

Πόσο μου λείπεις αφεντικούλη μου! Κάθε μέρα όλο και περισσότερο... Που μου 'λεγαν πως ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός...