Broken heart

Αν έρθω εκεί, θα είμαι τόσο μόνη μου, όσο δεν υπήρξα ποτέ! Και να ξέρεις, εγώ ποτέ δεν ήμουν μόνη μου... Πάντα είχα κόσμο στη ζωή μου. Επέλεγα να είμαι μόνη μου, όποτε το χρειαζόμουν και μετά επανερχόμουν. Τώρα όμως... Πάει καιρός που έχω να αναζητήσω παρέα... Όλο κλείνομαι στο καβούκι μου και ελπίζω να ξυπνήσω και να είναι όλα ένα άσχημο - πάρα πολύ άσχημο - όνειρο... Ελπίζω - ακόμα η χαζή! - να ξυπνήσω και να είμαι μαζί σου στο δωμάτιό σου και να πάω στην κουζίνα να σου φτιάξω καφέ... Όλη μου η μέρα έφτιαχνε από τον καφέ και μόνο που πίναμε μαζί!

Αλλά εσύ είσαι εκεί και δεν μπορώ να το αλλάξω αυτό... Το όνειρο γίνεται εφιάλτης και ξυπνάω απότομα! Και δεν θέλω να έρθω εκεί! Ένα Θεός ξέρει πόσο ΔΕΝ θέλω να έρθω εκεί κι όμως ήδη το λέω πως θα το κάνω... Γιατί; Γιατί με κάνεις και λιώνω στο γέλιο με μια σου ατάκα... Γιατί σε μισώ τόσο πολύ που είσαι εκεί και παίρνεις το ρίσκο να σου φύγω και κουράζομαι να σε μισώ και σε αγαπάω πάλι από την αρχή... Αλλά ώρες-ώρες νιώθω πως αδειάζω, ξέρεις, δεν έχω άλλο να δώσω και χρειάζομαι χρόνο για μένα... Να γεμίσω πάλι...

Κι εσύ θες να ζήσω στο δικό σου σπίτι και να μην έχω κανένα δικαίωμα πάνω σε τίποτα, να μπορεί να με πατήσει η μάνα σου κι ο πατέρας όποτε θέλει, να μην μπορώ να τους πω να βγουν έξω από το σπίτι, όταν ξεπεράσουν τα όρια, γιατί δεν θα είναι δικό μου σπίτι... Και θες να έχουμε τον αδερφό σου και την οικογένειά του μέσα στα πόδια μας 24 ώρες το 24ωρο και δεν καταλαβαίνεις πώς με κάνει να νιώθω αυτό... Κι όλο αυτό κάποιος το αποκάλεσε φοβία... Πως δεν έχω λάβει ποτέ μου αγάπη από την οικογένειά μου, οπότε η οποιαδήποτε οικογενειακή... θαλπωρή με τρομάζει... Αλλά δεν φταίω εγώ, έτσι μου είπαν! Η ζημιά έχει γίνει από το δικό μου παρελθόν και δεν φταίω εγώ ούτε μπορώ να το αλλάξω...

Δεν θέλω να μείνω σε αυτό το σπίτι... Θέλω ένα δυαράκι που θα πληρώνουμε το νοίκι και δεν θα μας νοιάζει γιατί θα είμαστε μόνοι μας... Δεν θέλω τις Κυριακές μου να τις περνάω με τους γονείς σου, αλλά να μένουμε όλη μέρα στο κρεβάτι και να χουζουρεύουμε! Εσύ έρχεσαι με ένα ολόκληρο πακέτο που δεν το θέλω, μόνο εσένα θέλω!  Κι εγώ κουβαλάω αρκετά μεγάλο φορτίο, δε λέω, αλλά έτσι είμαι και νομίζω το ξέρεις, το έχεις καταλάβει μέχρι τώρα. 

Και δοκίμασα την... χαλάρωση που πρότεινες κι όντως είχαμε μία πολύ ήρεμη πρώτη εβδομάδα! Μέσα στα μέλια και την αγάπη, αλλά κουράστηκα να κρύβομαι, να υποκρίνομαι, δεν μπορώ άλλο!