Ένα θαύμα

Ήταν πετυχημένη η βραδιά άραγε; Αντί να σκέφτομαι - ή να γνωρίζω!!! - αν μου άρεσε και πόσο, με προβληματίζει η πιθανή απόρριψη... Δεν την αντέχω, πάει τέλειωσε! Δεν νομίζω πως θα τον ξαναδώ, δεν μου έδειξε κάτι τέτοιο τουλάχιστον και με στενοχωρεί αυτό, την ίδια στιγμή που δεν έχω αποφασίσει αν μου "κάνει" ή όχι, πόσο τρελό είναι αυτό, μου λες;

Είναι τόσο έντονη η μοναξιά μου, που δεν την αντέχω πάνω μου άλλο... Πώς το έλεγε στο "Crash" να δεις... Κάτι σαν "έχουμε κουραστεί τόσο από την μοναξιά μας, που αρχίσαμε να πέφτουμε ο ένας πάνω στον άλλο για να τον αγγίζουμε"... Δεν μπορώ άλλο, αυτό είναι; Έχω κατεβάσει τον πύχη όσο δεν πάει άλλο; Μα, μου άρεσε αυτός νομίζω! Έχει ένα σωρό "αλλά", αλλά μου άρεσε! Στο τέλος της βραδιάς μου όμως, θα ήθελα να ξέρω πως γουστάρει κι αυτός, καταλαβαίνεις;

Και μην με παρεξηγήσεις, δεν έχω παράπονο, μου αρέσει η ζωή μου, την λατρεύω, αλλά να, θα ήθελα κάποιον να διασκεδάζουμε μαζί... Ξέρεις, απλά πράγματα, δεν ζητάω θαύματα... Το... "θαύμα" ήρθε, με απέρριψε κι έφυγε... Και δεν πιστεύω πια στα θαύματα... Δυστυχώς ή ευτυχώς...