Καταλαβαίνεις;;;

Πάλι πίνει... Μόνο αυτό θέλει να κάνει τα τελευταία βράδια... Δεν μπορεί να είναι νηφάλια και να σκέφτεται μάλλον... Δεν το αντέχει! Κάθεται στο ίδιο σημείο και κοιτάει αφηρημένη τους δείκτες του ρολογιού στον τοίχο... Μετράει πλέον τις ώρες με τα λεπτά, τικ-τακ, τικ-τακ, ο θόρυβος μοιάζει εκκωφαντικός στην ατέλειωτη σιωπή που επικρατεί. Το τηλέφωνο πάλι δεν χτύπησε...

Τι να συνέβη αυτή τη φορά, αναρωτιέται και χαζεύει τον τοίχο... Είναι μόνο αυτές οι ώρες, οι βραδινές που παραδίδεται στη θλίψη της και αφήνει τα συναισθήματα να βγουν έξω. Δεν έχει λόγο να κρατηθεί, δεν προσπαθεί καν να αντισταθεί. Τα πρωινά είναι ένας άλλος άνθρωπος! "Λάμπεις" της είπαν σήμερα, "είσαι πολύ όμορφη"... Πολύ μόνη μου είμαι, ήθελε να πει, αλλά χαμογέλασε...

Να μην καταλάβει κανείς, να μην τον κακοχαρακτηρίσουν, να μην... Και τι σημασία έχουν άραγε όλα αυτά;;; Αν δεν πρόκειται να τον ξαναδεί ποτέ, τι σημασία έχει πραγματικά ποιος θα νομίσει τι...

Μία μέρα χρειάζεται μόνο, μία μέρα! Το έχασε το παιχνίδι, αλλά κρατιέται και δεν το παραδέχεται... Άρνηση; Ίσως είναι η άμυνά της, αλλά και πόσο να αντέξει κι αυτή, όταν ήταν ήδη πολύ χαλαρωμένη;;; Και να πεις πως δεν το ήξερε... Από την πολύ αρχή τα γνώριζε όλα και μόνη της επέλεξε να παίξει το ρόλο της στο έργο αυτό. Απλά δεν περίμενε να είναι κομπάρσος, αυτό είναι που πονάει, καταλαβαίνεις;;; 

Τι έγινε άραγε πάλι;;; Πήγε 100% με τα νερά του άλλου και πάλι έχασε! Καταλαβαίνεις;;; Τι; Τι ήταν στραβό αυτή τη φορά; "Είσαι τέλεια" της είπε την τελευταία φορά που ήρθαν κοντά "ούτε με πιέζεις, ούτε τίποτα"... Τότε τι; Τι, απλά πες ΤΙ επιτέλους! Δεν γίνεται ακόμα ένας που δεν καπνίζει, να πάει για τσιγάρα, καταλαβαίνεις;;;

"Μην πέσεις ακόμα" της είπαν "θα σου πω εγώ πότε"... Κι όμως έπεσε τελικά... Χάθηκε το παιχνίδι, σου λέω, τον χάσαμε κι αυτόν... Πολύ καλό για να είναι αληθινό κι αυτό άραγε;;; Ποιος ξέρει και ποιος θα μάθει ποτέ... 

Δεν την μπορώ τη σιωπή, δεν αντέχω να κάνω υπομονή, τρελαίνομαι, καταλαβαίνεις;;;; Θέλω να έρθω εκεί, να σε βγάλω από το σπίτι σου, να με κοιτάξεις στα μάτια και να μου πεις πως τα φαντάστηκα όλα!!! Ότι δεν ένιωσες τίποτα, δεν έτρεμες ποτέ, δεν με χάζευες με τις ώρες... Δεν συνέβη τίποτα, ήταν όλα μέσα στο μυαλό μου! Να με βγάλεις τρελή, καταλαβαίνεις;;; Το χρειάζομαι αυτό το χαστούκι, μπορείς να με καταλάβεις;;; Και δυο λόγια, ό,τι κι αν πεις, τα χρειάζομαι κι αυτά!!! Δεν μπορώ να το κλείσω αλλιώς, καταλαβαίνεις;;; Αν αυτό θες, απλά πες το, πες κάτι, οτιδήποτε!!! Δεν την αντέχω τη σιωπή...