Πού πήγε ο άντρας;;;

Δεν υπάρχει κανείς να πει "στα 'λεγα" ή κανένας να κατηγορήσω για να ξαλαφρώσω λίγο. Κανέναν δεν άκουσα κι έκανα 100% ό,τι ήθελα... Κι όταν άλλαξες, πάλι κανείς δεν μου είπε να σε αγνοήσω ή να σε παρατήσω ή κάτι εναντίον σου τέλος πάντων... Δεν το θυμάμαι, άρα δεν έγινε!
Έκανα ακριβώς ό,τι ήθελα με σένα, έπραξα εντελώς μόνη μου, είδες το 100% του εαυτού μου κι αν δεν σε κέρδισα, φταίω μόνο εγώ και κανείς άλλος! Ίσως αυτό να είναι που πονάει τόσο...
Και ναι, σου μίλησα, και ναι, είπα όσα ήθελα να ακούσεις, αλλά όχι, εσύ δεν είπες τίποτα... Με άφησες να πιστεύω πως όλα είναι τα ίδια, ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα και θα ήθελα να μάθω το γιατί, μπορείς;
Γιατί εσύ κι όλοι οι όμοιοί σου επιλέγουν αυτό το παιχνίδι; Γιατί να καταστρέψεις κάποιον που νοιάστηκε; Γιατί; Και δεν με κατέστρεψες, μην υπερβάλλουμε, κατεστραμμένη με βρήκες, απλά δεν σε άφησα να το δεις ούτε για μια στιγμή... Έπαιξα το παιχνίδι σου, πήγα με τους κανόνες σου και σε άφησα να νομίζεις πως... δέρμα αγγίζεις μόνο, είμαι καλά και τίποτα δεν μπορεί να με χαλάσει... Γνώρισες ένα κεφάτο άτομο, με όρεξη για ζωή, που ξέχασε να σου πει ότι σε χρειάζεται για να στηριχτεί πάνω σου... Γιατί, έχει τόση όρεξη για τα πάντα, αλλά είναι τόσο μόνη της, που μισεί τον εαυτό της γι' αυτό! Κι από το πουθενά, ήρθες εσύ και ήσουν μέσα σε όλα και είχες όρεξη για τα πάντα και εκείνη γούσταρε τρελά!
Πού πήγε εκείνος ο άντρας; Τι του κάνανε;;; Φέρτε τον πίσω σας παρακαλώ, πού είναι;;; Εκείνον μόνο θέλω! Κι έρχονται και τα γενέθλια κι όσο κι αν το λέω ότι τα τρέμω, όλοι νομίζουν πως κάνω πλάκα,,, Δεν θέλω σε αυτά τα γενέθλια να είμαι μόνη μου, δεν θα το αντέξω! Άλλη μία αποτυχία μοιάζει, το πιάνεις;;; Δεν γίνεται, απλά δεν γίνεται...