Σιωπή...

"Καλά ήταν" είπες... Μόνο αυτό... Κι ας ήθελα τόσα περισσότερα να ακούσω, πάλι μέσα στο μυαλό μου ήταν όλα... Πάλι τα φαντάστηκα μάλλον, ήθελα τόσο πολύ να τα ζήσω που το πίστεψα... Για ακόμα μία φορά...

Και έβλεπα άλλα στα μάτια σου - ή μήπως ήθελα να τα δω τελικά; Τι σημασία έχει; Δε με ρώτησες καν τι ώρα πετάω και στο μυαλό μου - το μικρό αυτό και χαζό μυαλό μου - σε φαντάστηκα μέχρι και στο αεροδρόμιο να έρχεσαι... Πόσο χαζή, ε; Σεξ ήταν και μόνο αυτό, το ήξερα από την αρχή, εγώ το ξεκίνησα, γιατί περίμενα περισσότερα; Γιατί ένιωσα;;; Γιατί μου ξύπνησες πάλι την ανάγκη που έχω, την ελπίδα που σιγοκαίει μέσα μου; Γιατί μου θύμησες ΠΑΛΙ όσα θέλω να μείνουν ξεχασμένα; Γιατί έμπλεξα ΠΑΛΙ μαζί σου; 

Ένα ευχάριστο διάλειμμα ήμουν και τίποτα παραπάνω και το ίδιο θα έπρεπε να ήσουν και για μένα, αλλά γιατί δεν το κατάφερα αυτό;;; Γιατί ρε γαμώτο;;; Και δεν μπορεί να έκανα ΠΑΛΙ λάθος, αποκλείεται! Κάτι παραπάνω θα ήθελες να πεις, αλλά κρατήθηκες...  Το ξέρω, το πιστεύω, δεν μπορεί να πέφτω πάλι έξω! 

Πάλι η σιωπή τα σκεπάζει όλα... Πάλι δεν είπα όσα ήθελα γιατί φοβήθηκα, κι ίσως γι'αυτό δεν άκουσα όσα χρειαζόμουν...

Δεν θέλω να φύγω ρε γαμώτο, τι έγινε πάλι; Πώς τα σκάτωσα πάλι έτσι;;;

Σιωπή - Ξύλινα Σπαθιά