Δεν υπάρχει τίποτα, κανείς, μόνη μου συνεχίζω να είμαι και το ξέρω καλύτερα από τον οποιοδήποτε, απλά δεν μου αρέσει να το λέω... Μόνη μου γυρίζω σπίτι και κανείς δεν πρόκειται να μπει μετά... Μόνη μου πέφτω για ύπνο κα κανείς δεν θα με ξυπνήσει... Δεν νοιάζεται κανείς τι ώρα θα σχολάσω από τις δουλειές μου, γιατί κανείς δεν με περιμένει... Ας μην γελιόμαστε, δεν υπάρχει κανείς, τίποτα δεν υφίσταται!
Ζεις ένα παραμύθι, αλλά για πόσο; Για πόσο μπορείς να πιστεύεις σε ψέμματα, σε ανακρίβειες; Για πόσο;;; Η καθημερινότητα σε χαστουκίζει για να συνέλθεις! Τίποτα και κανείς, μην γελιέσαι! Η ερημιά που βασιλεύει τόοοοοοοοοσο καιρό στη ζωή σου, αυτή συνεχίζει κι επικρατεί... Δεν άλλαξε κάτι, ιδέα σου είναι, ΞΥΠΝΑ!!!!
5 comments:
Η ζωή μας δεν είναι ένας άντρας.
Ούτε εγώ έχω καταφέρει να βρω σύντροφο.
Επαψα όμως να χτυπιέμαι γιαυτό.
Αν είναι νάρθει....
Φιλάκια:)
Την επόμενη που θα βγεις σε μπαρ ή αλλού με φίλες βάλε βέρα στο δεξί και θα σου πω μετά να θα ξαναγκρινιάξεις!
Είναι άρρωστοι σου λέω παιδί μου οι άντρες!!
Xaxaxaxaxa!!! ΛΙΑΚΑΔΑ γελάω με σένα και με την σκέψη ότι θα μπορούσε κάτι τέτοιο να ισχύει... Πόσο γελοίοι πια μπορεί να είναι, ε;;;
Serenata μεγάλη κουβέντα ξεκινάς...
Ω ναι... πίστεψέ με... ΠΟΛΥ...!!
Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ ρε κορίτσια κι ούτε νομίζω πως θα το κάνω, δεν είμαι τέτοια... Κατέβασα standards, ok, αλλά όχι και κάτι τέτοιο! Αν είναι να έρθει, καλώς, αλλά μην χάσω κι εμένα... πάλι!!!
Post a Comment