Ας είναι μία π ρ α γ μ α τ ι κ ά καλή χρονιά!

Τελευταία μέρα του έτους επιτέλους! Δεν ήταν άσχημη χρονιά, μου έφερε πολλά καλά. Ελπίζω να πάρει μαζί της όμως κι όλα τα άσχημα...

Τι θα μου μείνει;

1. Το πόσο γαμάτα πέρασα στην Μύκονο και το ότι διαπίστωσα πόσα έχανα τόσα χρόνια.

2. "Όσα φέρνει μία στιγμή, δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος"

3. "Ζήσε τη στιγμή κι άσε το μετά"

4. Να μην μετανιώνω για ότι κάνω, αυτά με διαμορφώνουν.

5. Να μην μιλάω πολύ και να μην βιάζομαι να ανοιχτώ. Ποτέ δεν ξέρεις ποιον έχεις απέναντί σου.

6. Η δουλειά είναι η μόνη που θα σε σώσει από όλα σου τα προβλήματα!

7. Να πάψω να φοβάμαι!!!

... Έστω κι ένα από αυτά να μου μείνει, ευτυχισμένη θα είμαι!

Καλή χρονιά σε όλους! Με το καλό να μας μπει!! 

Γιατί;;;;

Είμαι περισσότερο κουρασμένη από όσο περιγράφει η λέξη από μόνη της κι όμως δεν με παίρνει ο ύπνος... Τι πάω να κάνω αύριο; Τι θέλω εγώ να πάω εκεί; Γιατί να τους γνωρίσω και να με γνωρίσουν κι αυτοί; Τι νόημα έχει; Γιατί να μπω στα βαθειά νερά τόσο νωρίς; 

Αχ Θεε μου! Το περίμενα πως θα αγχωνόμουν αλλά δεν ήξερα ότι όντως θα συμβεί... Κι έχω κι εκείνον να είναι τόσο καλός και τρυφερός κι εκδηλωτικός... Μα τόσο πολύ! Ένα κομμάτι μου θέλει να το βάλει στα πόδια και το άλλο μου μισό προσπαθεί να το συνεφέρει... Γιατί έπρεπε να είμαι έτσι ρε γαμώτο;;;

Και θέλω να πάω να τον βρω και να του τα πω όλα αυτά, αλλά είμαι σίγουρη πως θα φρικάρει και θα φύγει! Ο καθένας στη θέση του έτσι θα έκανε... Κάνω απεγνωσμένες προσπάθειες να μην καταλάβει πόσο... προβληματική είμαι, που αναρωτιέμαι ώρες-ώρες αν υποκρίνομαι δίπλα του ή είμαι ο εαυτός μου! 

Και με θέλει αύριο εκεί, μαζί του, με τους δικούς του... Βιάζεται να με γνωρίσει στους ανθρώπους του κι εγώ δεν ξέρω τι να κάνω... Να χαρώ γι' αυτό ή να πανικοβληθώ ακόμα περισότερο; Γιατί κάνω τέτοιες σκέψεις;;; Γιατί;;; Κάποιος να με χαστουκίσει Θεε μου, μπας και συνέλθω! 

Ίσως τελικά να είχε δίκιο κάποιος κάποτε που μου είπε πως για να αντιμετωπίσεις τα φαντάσματα του παρελθόντος πρέπει να γυρίσεις πίσω... Λες να πρέπει να πάω εκεί και να τον δω για μία τελευταία φορά; Να διαπιστώσω αν όντως τον μισώ τόσο όσο νιώθω και να τον σκοτώσω μέσα μου... Για τα χρόνια που κάηκαν... Για τα αμέτρητα λάθη που έκανε και τα άλλα τόσα που έκανα εγώ δίπλα του... Για όσα κράταγα μέσα μου ενώ δεν έπρεπε... Για όλα αυτά που μου τριβελίζουν το μυαλό... 

Ζεστασιά μέσα στο κρύο

"Το ξέρεις ότι έχω κολλήσει μαζί σου;" μου έγραψε και δεν ήξερα τι να απαντήσω! Μία ανταπόδωση σε κάτι τέτοιο, μου φάνηκε τουλάχιστον γελοίο... Και περιπαιχτικά τον ρώτησα αν το εννοεί και μου είπε πως του έχω αλλάξει τη ζωή!

... Βρίσκομαι τόσα χιλιόμετρα μακρυά του, σε μία ξένη χώρα κι όμως κάθε του μήνυμα μηδενίζει την απόσταση και με φέρνει μπροστά του, να τον αγγίζω σχεδόν... Κάποιος το περιέγραψε σαν παραμύθι κι ας συμβαίνει σε πραγματικούς χρόνους! Ίσως και να 'ναι... 

Όλα έγιναν - και συνεχίζουν να γίνονται - τόσο ξαφνικά, τόσο απρόσμενα, που δεν θα το φανταζόμουν ποτέ! Και τον νιώθω να θέλει να μου πει τόσο πολλά, θέλει να μου ανοίξει την ψυχή του και να με βάλει μέσα για να τα δω και μόνη μου όσα περιγράφει... Και δειλιάζω λίγο... Σαν να ξέρω πως ήρθε η ώρα να ανοίξω κι εγώ αυτό το κουτί που κρατάω κλειστό ενάμιση χρόνο... Το κουτί που κρύβει μέσα του όλη την αλήθεια μου... Μια καρδιά μικρού παιδιού που λαχταράει να χτυπήσει ξανά, μία ψυχή που ταλαιπωρήθηκε και θέλει να ξαναβρεί την ηρεμία και την ασφάλεια, μία αγκαλιά που θέλει να σφίξει κάποιου τη ζωή και να το αξίζει, ένα σώμα που θέλει να κουρνιάσει ανάμεσα σε δύο μπράτσα στιβαρά και σίγουρα, δυο χέρια που θέλουν να τα κρατήσουν και να μην τα ξαναφήσουν... Κι όλα από τον ίδιο άνθρωπο! Αυτόν...

Αυτόν που δεν γνωρίζει - δεν φαντάζεται καν - τι έχω περάσει, τι καταστάσεις έχω βιώσει, τι συναισθήματα έχω νιώσει, πόσο έχω χαρεί αλλά και πόσο έχω πονέσει στη ζωή μου... Απλά με θέλει γι' αυτό που βλέπει, ό,τι κι αν είναι αυτό, όπου κι αν του βγει... Δεν θέλει να με αλλάξει στο ελάχιστο και δείχνει ευτυχισμένος με όσα του δίνω. Που δεν είναι παρά το 1% απ' όσα μπορώ να δώσω, αλλά δεν το ξέρει... Γκρέμισε ήδη κάποιες άμυνές μου κι ακόμα απορώ πώς το κατάφερε και νομίζω πως θα συνεχίσει να το προσπαθεί κι εγώ θα συνεχίσω να τον αφήνω!

"Μην σπαταλήσεις τον χρόνο σου ψάχνοντας να το βρεις" μου είπε κάποτε που του δήλωσα πως αναρωτιέμαι ποιο είναι το δικό του fault, μιας και μοιάζει τέλειος για να είναι αληθινός "θα το ανακαλύψεις κάποια στιγμή μόνη σου" συμπλήρωσε. Είναι πολύ καλό το όλο "πακέτο" γι' αυτό ίσως αγχώνομαι κάποιες στιγμές, αλλά με ηρεμεί πολύ άμεσα με κάποια τρυφερή του κίνηση...

...Ίσως είναι το όλο κλίμα αγάπης που απλώνεται λόγω εορτών, δεν ξέρω ειλικρινά, αλλά την νιώθω κι εγώ μαζί του. Δεν ξέρω αν θα το ομολογήσω ποτέ βέβαια, αλλά δίπλα του νιώθω πολλά. Και θέλω πολύ να ισχύσει το "ήρθα για να μείνω" που μου λέει! Μα τόσο πολύ...

Στο πούλμαν από Baden προς Wien

Άντε γεια!!!!

Πέγκυ Ζήνα - Γεια σου

Welcome!!!

Χειμώνιασε για τα καλά... Το πρωί μας έκανε την χάρη κι έριξε και λίγο χιονάκι... Κι εσύ έφυγες... Μετά από ένα απίστευτο βράδυ, ξυπνήσαμε μαζί και ήσουν τόσο τέλειος! Μακάρι να μην αλλάξεις ποτέ! Αλήθεια το εύχομαι αυτό! Μόνο να ήξερες πόσο το εννοώ...

Κι αύριο είναι Χριστούγεννα κι ήμουν τόσο ενθουσιασμένη από το πρωί... Μα τόσο ενθουσιασμένη! Το είχα ανάγκη να είμαι με κάποιον αυτές τις γιορτές... Κι ας είσαι μακριά μου, είσαι ΜΑΖΙ μου κι αυτό μετράει! 

...Και μετά την δουλειά πήγαμε για φαγητό και μετρούσαν τα λεπτά αντίστροφα... Ήθελα να μην τελειώσουμε ποτέ για να μην φύγεις! Ποιος να μου το 'λεγε δύο εβδομάδες πριν ή έστω κι ένα μήνα, πως σήμερα θα στενοχωριόμουν για κάποιον που έφυγε... Θα γέλαγα και θα τον έλεγα τρελό! 

Και θέλω να κλάψω - ειλικρινά - για το πόσο μου λείπεις ήδη καρδιά μου! Σαν να είμαστε χρόνια μαζί... Είναι απλά απίστευτο το πόσο αλλάζει ο άνθρωπος αν του δοθούν τα περιθώρια... Και μιας κι εσύ απορείς για το πόσο γρήγορα νιώθεις για μένα έντονα συναισθήματα, μου αρέσει το συμπέρασμα στο οποίο καταλήξαμε : πως το είχαμε κι οι δυο μας τόσο πολύ ανάγκη, απλά δεν είχαμε βρει κάποιον να μας το βγάλει! 

Και δεν με νοιάζει κανείς και τίποτα άλλο πέρα από σένα... Δεν κοιτάζω στον δρόμο, δεν χαζεύω στην κίνηση, δεν παρατηρώ τους μηχανόβιους (!!!)... Ποιος να το πιστέψει;;; Τι μου έκανες μωρό μου; Μάγια;;; Ό,τι κι αν είναι, μου αρέσει πάρα πολύ! 

...Μέχρι που σκέφτηκα να ακυρώσω το ταξίδι μεθαύριο, για να έρθω σε σένα! Το πιστεύεις; Το ταξίδι που επί χρόνια ονειρευόμουν και παρακαλούσα να πραγματοποιηθεί! Κι όταν στο είπα προχτές, μου απάντησες με απόλυτη φυσικότητα "Του χρόνου!", σαν να ξέρεις πως βρεθήκαμε για να μείνουμε μαζί... Μακάρι να γίνει έτσι όντως! 

... Και με ρωτάς αν είμαι έτοιμη να το βάλω στα πόδια, αν σε βαρέθηκα όταν περνάμε πολλές ώρες μαζί και σου απαντάω "όχι ακόμα" και γελάς και μου λες να στο πω όταν συμβεί για να το προλάβεις... Δεν θες να πανικοβληθώ και να φύγω και τρελλαίνομαι να μου το λες! 

Και νιώθω πως για πρώτη φορά νιώθω έτσι, σαν να μην έχει υπάρξει κανείς πριν από σένα... Σαν να μην ένιωθα τόσα χρόνια, να ήταν όλα ένα ψέμα που ήθελα απελπισμένα να πιστέψω! Δεν ξέρω μωρό μου, αλλά είναι σαν να σε περίμενα χρόνια ολόκληρα να έρθεις και ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ήρθες! 

Καλώς όρισες και καλώς με βρήκες!!! Μην φύγεις ποτέ!!!

2.193 Θυμάσαι;... Σ' αυτόν δεν χρειάζεται...

Sanjuro feat. Ρέμος - Να την προσέχεις

Ε, μα...!!!

Άννα Βίσση - Το παρελθόν

Μόνο δικό μου!!!

Θάνος Πετρέλης - Το παιχνίδι είναι δικό μου

Έκρηξη χαράς κι ευτυχίας!

"Το κακό είναι ότι κάποια στιγμή τελειώνει" μου είπε, ενώ φόραγα το μπουφάν μου για να φύγουμε κι αμέσως πριν μιλούσαμε για έρωτες. Και δίστασα, αλλά το ποτό με βοήθησε και τον ρώτησα "Ποιο;" ενώ εκατομμύρια σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου... Τι τελειώνει; Το πάθος; Ο έρωτας; Απάντησε γρήγορα, αλλά πρόλαβα και τα σκέφτηκα όλα αυτά... "Η έξοδος μαζί σου" είπε τελικά και με άφησε παγωτό! 

Αχ Θεε μου! Πόσο το νιώθω μέσα μου! Πού ήταν αυτός τόσο καιρό; Και πόσο απροετοίμαστη ήμουν εγώ για μία τέτοια κατάσταση... Πόση σημασία έχει τελικά το καλό timing... Αν μου ερχόταν νωρίτερα, ούτε που θα του έδινα σημασία και το ξέρω καλά... 

... Και πριν φύγει, πριν βγω από το αμάξι, του είπα κάτι να μου στείλει μόλις φτάσει σπίτι του. Και με ρώτησε " Τι να σου στείλω; Τον έρωτά μου;" και τον φίλησα! Και μπήκα στο σπίτι κι η μαμά κοιμόταν και την ξύπνησα. Και με είδε να χαμογελάω και με ρώτησε "Γιατί χασκογελάς;" "Γιατί είμαι πολύ καλά" της απάντησα και μου είπε πως χαίρεται πολύ "Και δεν θέλω να τελειώσει" της συμπλήρωσα και μου είπε πως είναι στο χέρι μου. Είναι Θεέ μου; Είναι όντως στο χέρι μου;

Πόσο διαφορετικοί είμαστε στη δουλειά και πόσο έξω... Σπάει κόκκαλα! Κι αύριο θα μείνω εκεί και θα ξυπνήσουμε μαζί... Και δεν έχω καθόλου άγχος, πέρα από τα γνωστά του τύπου "πώς θα είμαι όταν ξυπνήσω κι αν θα του αρέσω" κτλ κτλ. Μου βγάζει μία τρελή οικειότητα που δεν μπορώ να την εξηγήσω και δεν θέλω! Γιατί μου αρέσει πολύ! 

Έρχονται τα Χριστούγεννα και δεν θα είμαι μόνη! Πόσο τέλειο είναι αυτό! Ας μην αλλάξει ποτέ! Ποτέ όμως... 

Ε ναι λοιπόν!! Έρχονται!!!

Δέσποινα Βανδή - Χριστούγεννα