Έκρηξη χαράς κι ευτυχίας!

"Το κακό είναι ότι κάποια στιγμή τελειώνει" μου είπε, ενώ φόραγα το μπουφάν μου για να φύγουμε κι αμέσως πριν μιλούσαμε για έρωτες. Και δίστασα, αλλά το ποτό με βοήθησε και τον ρώτησα "Ποιο;" ενώ εκατομμύρια σκέψεις περνούσαν από το μυαλό μου... Τι τελειώνει; Το πάθος; Ο έρωτας; Απάντησε γρήγορα, αλλά πρόλαβα και τα σκέφτηκα όλα αυτά... "Η έξοδος μαζί σου" είπε τελικά και με άφησε παγωτό! 

Αχ Θεε μου! Πόσο το νιώθω μέσα μου! Πού ήταν αυτός τόσο καιρό; Και πόσο απροετοίμαστη ήμουν εγώ για μία τέτοια κατάσταση... Πόση σημασία έχει τελικά το καλό timing... Αν μου ερχόταν νωρίτερα, ούτε που θα του έδινα σημασία και το ξέρω καλά... 

... Και πριν φύγει, πριν βγω από το αμάξι, του είπα κάτι να μου στείλει μόλις φτάσει σπίτι του. Και με ρώτησε " Τι να σου στείλω; Τον έρωτά μου;" και τον φίλησα! Και μπήκα στο σπίτι κι η μαμά κοιμόταν και την ξύπνησα. Και με είδε να χαμογελάω και με ρώτησε "Γιατί χασκογελάς;" "Γιατί είμαι πολύ καλά" της απάντησα και μου είπε πως χαίρεται πολύ "Και δεν θέλω να τελειώσει" της συμπλήρωσα και μου είπε πως είναι στο χέρι μου. Είναι Θεέ μου; Είναι όντως στο χέρι μου;

Πόσο διαφορετικοί είμαστε στη δουλειά και πόσο έξω... Σπάει κόκκαλα! Κι αύριο θα μείνω εκεί και θα ξυπνήσουμε μαζί... Και δεν έχω καθόλου άγχος, πέρα από τα γνωστά του τύπου "πώς θα είμαι όταν ξυπνήσω κι αν θα του αρέσω" κτλ κτλ. Μου βγάζει μία τρελή οικειότητα που δεν μπορώ να την εξηγήσω και δεν θέλω! Γιατί μου αρέσει πολύ! 

Έρχονται τα Χριστούγεννα και δεν θα είμαι μόνη! Πόσο τέλειο είναι αυτό! Ας μην αλλάξει ποτέ! Ποτέ όμως...