Γιατί;;;;

Είμαι περισσότερο κουρασμένη από όσο περιγράφει η λέξη από μόνη της κι όμως δεν με παίρνει ο ύπνος... Τι πάω να κάνω αύριο; Τι θέλω εγώ να πάω εκεί; Γιατί να τους γνωρίσω και να με γνωρίσουν κι αυτοί; Τι νόημα έχει; Γιατί να μπω στα βαθειά νερά τόσο νωρίς; 

Αχ Θεε μου! Το περίμενα πως θα αγχωνόμουν αλλά δεν ήξερα ότι όντως θα συμβεί... Κι έχω κι εκείνον να είναι τόσο καλός και τρυφερός κι εκδηλωτικός... Μα τόσο πολύ! Ένα κομμάτι μου θέλει να το βάλει στα πόδια και το άλλο μου μισό προσπαθεί να το συνεφέρει... Γιατί έπρεπε να είμαι έτσι ρε γαμώτο;;;

Και θέλω να πάω να τον βρω και να του τα πω όλα αυτά, αλλά είμαι σίγουρη πως θα φρικάρει και θα φύγει! Ο καθένας στη θέση του έτσι θα έκανε... Κάνω απεγνωσμένες προσπάθειες να μην καταλάβει πόσο... προβληματική είμαι, που αναρωτιέμαι ώρες-ώρες αν υποκρίνομαι δίπλα του ή είμαι ο εαυτός μου! 

Και με θέλει αύριο εκεί, μαζί του, με τους δικούς του... Βιάζεται να με γνωρίσει στους ανθρώπους του κι εγώ δεν ξέρω τι να κάνω... Να χαρώ γι' αυτό ή να πανικοβληθώ ακόμα περισότερο; Γιατί κάνω τέτοιες σκέψεις;;; Γιατί;;; Κάποιος να με χαστουκίσει Θεε μου, μπας και συνέλθω! 

Ίσως τελικά να είχε δίκιο κάποιος κάποτε που μου είπε πως για να αντιμετωπίσεις τα φαντάσματα του παρελθόντος πρέπει να γυρίσεις πίσω... Λες να πρέπει να πάω εκεί και να τον δω για μία τελευταία φορά; Να διαπιστώσω αν όντως τον μισώ τόσο όσο νιώθω και να τον σκοτώσω μέσα μου... Για τα χρόνια που κάηκαν... Για τα αμέτρητα λάθη που έκανε και τα άλλα τόσα που έκανα εγώ δίπλα του... Για όσα κράταγα μέσα μου ενώ δεν έπρεπε... Για όλα αυτά που μου τριβελίζουν το μυαλό...