Ζεστασιά μέσα στο κρύο

"Το ξέρεις ότι έχω κολλήσει μαζί σου;" μου έγραψε και δεν ήξερα τι να απαντήσω! Μία ανταπόδωση σε κάτι τέτοιο, μου φάνηκε τουλάχιστον γελοίο... Και περιπαιχτικά τον ρώτησα αν το εννοεί και μου είπε πως του έχω αλλάξει τη ζωή!

... Βρίσκομαι τόσα χιλιόμετρα μακρυά του, σε μία ξένη χώρα κι όμως κάθε του μήνυμα μηδενίζει την απόσταση και με φέρνει μπροστά του, να τον αγγίζω σχεδόν... Κάποιος το περιέγραψε σαν παραμύθι κι ας συμβαίνει σε πραγματικούς χρόνους! Ίσως και να 'ναι... 

Όλα έγιναν - και συνεχίζουν να γίνονται - τόσο ξαφνικά, τόσο απρόσμενα, που δεν θα το φανταζόμουν ποτέ! Και τον νιώθω να θέλει να μου πει τόσο πολλά, θέλει να μου ανοίξει την ψυχή του και να με βάλει μέσα για να τα δω και μόνη μου όσα περιγράφει... Και δειλιάζω λίγο... Σαν να ξέρω πως ήρθε η ώρα να ανοίξω κι εγώ αυτό το κουτί που κρατάω κλειστό ενάμιση χρόνο... Το κουτί που κρύβει μέσα του όλη την αλήθεια μου... Μια καρδιά μικρού παιδιού που λαχταράει να χτυπήσει ξανά, μία ψυχή που ταλαιπωρήθηκε και θέλει να ξαναβρεί την ηρεμία και την ασφάλεια, μία αγκαλιά που θέλει να σφίξει κάποιου τη ζωή και να το αξίζει, ένα σώμα που θέλει να κουρνιάσει ανάμεσα σε δύο μπράτσα στιβαρά και σίγουρα, δυο χέρια που θέλουν να τα κρατήσουν και να μην τα ξαναφήσουν... Κι όλα από τον ίδιο άνθρωπο! Αυτόν...

Αυτόν που δεν γνωρίζει - δεν φαντάζεται καν - τι έχω περάσει, τι καταστάσεις έχω βιώσει, τι συναισθήματα έχω νιώσει, πόσο έχω χαρεί αλλά και πόσο έχω πονέσει στη ζωή μου... Απλά με θέλει γι' αυτό που βλέπει, ό,τι κι αν είναι αυτό, όπου κι αν του βγει... Δεν θέλει να με αλλάξει στο ελάχιστο και δείχνει ευτυχισμένος με όσα του δίνω. Που δεν είναι παρά το 1% απ' όσα μπορώ να δώσω, αλλά δεν το ξέρει... Γκρέμισε ήδη κάποιες άμυνές μου κι ακόμα απορώ πώς το κατάφερε και νομίζω πως θα συνεχίσει να το προσπαθεί κι εγώ θα συνεχίσω να τον αφήνω!

"Μην σπαταλήσεις τον χρόνο σου ψάχνοντας να το βρεις" μου είπε κάποτε που του δήλωσα πως αναρωτιέμαι ποιο είναι το δικό του fault, μιας και μοιάζει τέλειος για να είναι αληθινός "θα το ανακαλύψεις κάποια στιγμή μόνη σου" συμπλήρωσε. Είναι πολύ καλό το όλο "πακέτο" γι' αυτό ίσως αγχώνομαι κάποιες στιγμές, αλλά με ηρεμεί πολύ άμεσα με κάποια τρυφερή του κίνηση...

...Ίσως είναι το όλο κλίμα αγάπης που απλώνεται λόγω εορτών, δεν ξέρω ειλικρινά, αλλά την νιώθω κι εγώ μαζί του. Δεν ξέρω αν θα το ομολογήσω ποτέ βέβαια, αλλά δίπλα του νιώθω πολλά. Και θέλω πολύ να ισχύσει το "ήρθα για να μείνω" που μου λέει! Μα τόσο πολύ...

Στο πούλμαν από Baden προς Wien