"Θέλω χρόνο...", του είπα, "χρόνο να βρω τι θέλω, τι νιώθω, αν είμαι μαζί σου από συνήθεια...". Στην αρχή αντέδρασε, αλλά στο τέλος της κουβέντας με έδιωξε λέγοντάς μου " ο χρόνος σου μόλις ξεκίνησε, μπορείς να φύγεις τώρα". Κι έφυγα... Το μόνο που με απασχολούσε καθώς έφευγα ήταν το ενδεχόμενο να κάνει κακό στον εαυτό του, μήπως κάνει καμιά τρέλα... "Λες να το μετανιώνω για το υπόλοιπο της ζωής μου;", είπα στην φίλη μου...
Και από σήμερα είμαι μόνη ξανά... Μετά από 6 χρόνια περίπου, μόνη... Πώς νιώθω; Πως πρέπει να νιώσω αραγε; Η κατάστασή μας είχε φτάσει σε ένα σημείο που δεν πήγαινε άλλο, οπότε μόνο καλό θα μας κάνει αυτό που επέλεξα. "Να το θυμάσαι ότι ήταν δική σου επιλογή αυτό που θα γίνει", μου είπε για το ενδεχόμενο που το μετανιώσω μάλλον... Ναι, ήταν και παραμένει δική μου επιλογή... Έπρεπε επιτέλους να πάρω την ζωή μου στα χέρια μου... Έπρεπε κάποια στιγμή να γίνει... Κι έτσι έγινε. Οι συνέπειες; Όποιες κι αν είναι, είμαι έτοιμη να τις αντιμετωπίσω. Έτοιμη...
Everyone we meet is afraid of something, loves something, and has lost something”
No comments:
Post a Comment