Κι εκεί που θα έλεγε κανείς ότι κάνω αυτό που ήθελα και θα έπρεπε να είμαι καλά...
Θέλω να γυρίσω πίσω νομίζω... Αλλά κι εκεί...δεν υπάρχει τίποτα να με περιμένει πια...
Η θέση στο γραφείο καλύφτηκε κι όσο για την Η. μάλλον αποτελεί παρελθόν για μένα...
Περπάτησα μέσα στον κόσμο πηγαίνοντας για δουλειά τις προάλλες και τους έβλεπα όλους χαρούμενους, να γελάνε, να πειράζονται, όλοι...διπλοί... Δεν μπορώ να σε βγάλω από το μυαλό μου ούτε στιγμή!
Σε κουβαλάω παντού μαζί μου, είσαι πάντα εκεί...
Θέλω να πάω πίσω και δεν έχω λεφτά ούτε για να βγάλω το εισιτήριο... Έχω αγγίξει πάτο, δεν υπάρχει χειρότερη εξαθλίωση.
Κι εσύ με την τέλεια ζωούλα σου
και όλες τις ευκολίες που σου παρέχει αυτή... είσαι απλά τόσο μακριά μου, μα τόσο μακριά...
Μου αρέσει να χάνομαι μέσα στον κόσμο... Πάντα μου άρεσε και είναι κάτι που εκεί δεν το είχα... Δεν μπορείς να χαθείς κάπου, όπου όλο και κάποιος θα σε ξέρει, όλο και κάποιος θα σε αναγνωρίσει... Απλά δεν μπορείς... Το πρωί κάποια στιγμή θέλησε να βρέξει, αλλά απλά ψιχάλησε.
Ήμουν έξω,
πήγαινα προς το αμάξι,
κι όμως έκανα ολόκληρους κύκλους για να αργήσω να το φτάσω, σε μια προσπάθειά μου να βραχώ... Θέλω απεγνωσμένα να ταιριάξει ο καιρός με την διάθεσή μου, αλλά δεν με βοηθάει και πολύ, μιας και καλοκαιριάζει κάθε μέρα και περισσότερο!
No comments:
Post a Comment