2.111 Βαρέθηκα!!!

Και πάνω που έλεγα πως άρχισαν να πηγαίνουν καλά τα πράγματα,
αν όχι όλα, σίγουρα τα περισσότερα,

πάλι βρίσκομαι σε σκέψεις για να αναλύσω
και να προσπαθώ να καταλάβω συμπεριφορές και αντιδράσεις.
"Πώς είναι δυνατόν να έγινε αυτό,
ενώ είχε προηγηθεί το άλλο" και "τι έκανα λάθος αυτή την φορά" και "μήπως υπάρχει μία λογική εξήγηση για όλα αυτά, 
απλά δεν την γνωρίζω ακόμα" κτλ κτλ...

Κι αν τον χειμώνα σκεφτόμουν πως θα είναι ο πρώτος μου χειμώνας single
και πόσο με ενοχλούσε κτλ κτλ,
η άνοιξη - το καλοκαίρι στη συνέχεια -
με βρίσκει κουρασμένη από όλα αυτά!
Πλέον το φυσιολογικό μοιάζει ανύπαρκτο
ή έστω, δυσεύρετο και βαρέθηκα να
νομίζω - να ελπίζω πιο σωστά - πως θα το ξαναβρώ...

Το είχα, το έδιωξα, end of story!

Και τώρα πρέπει να βάλω το καλύτερό μου χαμόγελο
και να πάω στη δουλειά,
να νομίζουν καμιά 10ρια άντρες πως "με έχουν",
να βγάλω τα λεφτά μου
και να γυρίσω σπίτι μου να λιώσω στον ύπνο...

Και η ιστορία επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά...

Βαρέθηκα!

Θέλω κι εγώ κάποιον πια. 
Τι το τόσο στραβό έχω που μόνο εκείνος ήθελε να είναι δίπλα μου τόσα χρόνια;;;

Τι κάνω λάθος κάθε φορά;;;