'Ολα φτιάχνουν τελικά!!!
Περίμενα και περίμενα και βασανιζόμουν κι έκλαιγα και πόναγα μερόνυχτα ολόκληρα και σκεφτόμουν τα παλιά και μετάνιωνα κι ήθελα να γυρίσω πίσω, στα σίγουρα - που δεν ήταν σίγουρα γιατί αλλιώς δεν θα τα άφηνα, αλλά έτσι μου έμοιαζαν - και δεν είχα όρεξη για τίποτα... Κι όμως τώρα αρχίζει να διαφαίνεται η εξήγηση του "κάθε εμπόδιο για καλό" που μου έλεγαν όλοι!
Ναι! Ήταν ένα εμπόδιο σίγουρα, θεωρούσα για πολύ καιρό πως είχα καταστρέψει την ζωή μου, δεν μπορούσα με τίποτα να με συγχωρέσω και έμενα κολλημένη στο παρελθόν!Τώρα ξέρω...
Τώρα κατάλαβα τι περίμενα τόσο καιρό και αισθάνομαι ευγνώμων γιατί
άξιζε η αναμονή και η ταλαιπωρία μου...
Την Μ. Παρασκευή θα επιστρέψω εκεί... Για 4 μέρες, αλλά είμαι κάπως... Θα δουλεύω όλες τις μέρες που θα βρίσκομαι εκεί, αλλά...δεν ξέρω...είναι κάπως περίεργο...
Θα αποφύγω για ακόμα μία φορά συναντήσεις και συγκινήσεις κτλ κτλ
Δεν ξέρω αν είναι θέμα ετοιμότητας ή συνήθειας, αλλά δεν θέλω!
Δεν υπάρχει λόγος...
Βέβαια μπορεί να τεθεί κανένα θέμα ευχετήριου τηλεφωνήματος ή παρουσίας - ακόμα χειρότερα... - αλλά νομίζω πως θα μπορέσω να το αντιμετωπίσω αυτή την φορά! Αλλά πάλι δεν μπορώ να το πω με την σιγουριά που θα ήθελα... Δεν ξέρω γιατί, μιας και η ζωή μου μοιάζει πολύ ωραία πλέον...
Θα δείξει! Παίρνω όλη την ικανοποίηση που χρειάζομαι από την δουλειά μου και θα έρθουν κι όλα τα υπόλοιπα μόνα τους!
Ή - έστω - με μία μικρή βοήθεια...
Τώρα έχω όρεξη, κι αυτή είναι η διαφορά...
No comments:
Post a Comment