"Δεν ξέρω αν εσύ είσαι προκατειλλημένη ή εγώ όντως φέρομαι διαφορετικά όταν είναι ο αδερφός μου εδώ" είπες και σου απάντησα πως συμβαίνει λίγο κι από τα δύο... Και μετά είπες πως δεν έχει παρέες κι ήταν τόσο μα τόσο άσχημο de javu αυτό... Μα τόσο άσχημο... Δεν φαντάζεσαι!
... Κι εκείνου ο αδερφός δεν είχε παρέες, αλλά δεν ήταν κολλημένος πάνω του... Και δεν το θέλω που κανω την οποιαδήποτε αναφορά σε εκείνον, αλλά ειλικρινά δεν ξέρω πώς να το αντιμετωπίσω το όλο θέμα... Δεν έχω την παραμικρή ιδέα και το λολάκι μου είναι μακρυά. Τόσο μακρυά...
... Κι είχα τόσο καλές προθέσεις ρε γαμώτο! Και να βγούμε όλοι μαζί έξω και να τον κάνω να με συμπαθήσει μπας και με συμπαθήσουν μετά κι οι δικοί σου... Πόσο εύκολα γκρεμίζονται όλα! Μέχρι και για τσιγάρο σηκώθηκα μαζί του, για να μην κάθεται έξω από το μαγαζί μόνος του, χωρίς να έχω ΑΠΟΛΥΤΩΣ τίποτα να συζητήσω μαζί του! Κι εκείνος ήταν με τα μάτια βουτηγμένα στο στήθος μου... Πόσο άσχημα με έκανε αυτό, δεν θα μπορέσεις ποτέ να το καταλάβεις... Ούτε καν θα το πίστευες, αν υποθέσουμε ότι στο έλεγα ποτέ! Αλλά δεν πρόκειται να θελήσω να ξαναβγούμε όλοι μαζί και δεν θα έχω ποτέ ένα καλό κι αληθινό επιχείρημα να σου δώσω...
Κι όσο καλός και γλυκός είσαι μαζί μου τις τελευταίες μέρες, τόσο πιο άσχημα νιώθω... "Νιώθω πως δεν είμαστε καλά" μου είπες σήμερα και δεν ήξερα πώς να σε πείσω για το αντίθετο... Κι όταν αργότερα σε έπιασε ο εγωισμός σου - προφανώς - και άρχισες να λες πως τους διώχνω όλους μακρυά μου κι ότι έτσι θα διώξω και σένα, δεν θα μάθεις ποτέ πόσο έκλαψα...
Και την Κυριακή που ξέσπασα και σου είπα όσα είπα και απάντησες με παράπονο πως είσαι μονίμως στη μέση και δεν θες να είσαι εκεί, κατάλαβα πως εγώ τουλάχιστον δεν πρέπει να στο κάνω αυτό και θα κάνω πέρα... Γιατί εγώ σε αγαπάω πραγματικά κι όχι εγωιστικά! Γιατί εγώ ποτέ δεν σου μίλησα αρνητικά για κανέναν τους! Γιατί εγώ δεν σε πιέζω να κάνεις ή να μην κάνεις το οτιδήποτε! Αλλά δυο μέρες τώρα, που μένω στην άκρη, στο περιθώριο, εσύ το εκλαμβάνεις διαφορετικά και δεν ξέρω τι να κάνω πια!
Και ναι! Σε θέλω μόνο για μένα, αλλά όσον αφορά την οικογένειά σου, όχι τους φίλους και τις παρέες σου. Σε αυτό τι εξήγηση θα δώσεις;;; Είναι τόσο δύσκολη περίπτωση που πολύ συχνά σκέφτομαι το "Εγώ ήμουν μέχρι εδώ"... Τόσο, που βουρκώνω σαν να στο λέω κι όχι μόνο να το φαντάζομαι! Αλλά η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ να στο πω, όχι δεν μπορώ!
... Μου λείπεις τώρα, πολύ μου λείπεις... Ήθελα να ήμασταν μαζί αγκαλιά κι ας μην κάναμε τίποτα. Σκέφτηκα να στο στείλω σε μήνυμα, αλλά δεν θα χαρείς, μάλλον θα στενοχωρηθείς που είμαστε μακρυά και δεν μπορείς να κάνεις κάτι και δεν το θέλω, οπότε το κρατάω για μένα κι εσύ δεν το μαθαίνεις ποτέ... Είναι σαν αυτό που είχα διαβάσει κάπου κάποτε : Το να βρίσκεται κάποιος στην άλλη άκρη της πόλης, πονάει περισσότερο από τον χωρισμό, περισσότερο κι από τον θάνατο ακόμα. Γιατί ξέρεις πως μπορείς να τον φτάσεις, αλλά δεν γίνεται...
Κι επιμένω να συνεχίσω να κάνω πέρα, για να είσαι εσύ καλά, ό,τι κι αν μου κοστίσει αυτό... Το παίρνω πάνω μου κι όσο πάει... Άλλωστε, τέτοιες στιγμές δυστυχώς νιώθω πως δεν θα καταφέρουμε να μείνουμε μαζί... Από την μία νιώθω αρκετά δυνατή για να το πάρω όλο πάνω μου κι από την άλλη, τόσο κουρασμένη που δεν το αντέχω και θα κάνω πίσω... Στο κάτω-κάτω, ποια είμαι εγώ να τα βάλω με δεσμούς αίματος και συνήθειες ετών;;; Τόσες πριν από μένα είχαν εντοπίσει το πρόβλημα και τι κατάφεραν; Να είναι πρώην... Ποια είμαι εγώ να κάνω την διαφορά;
Χάνομαι κι εσύ απλά κοιτάς... Χάνομαι κι εσύ δεν με πονάς... Θεε μου πώς αργούν τα ξημερώματα!
Και δεν θέλω να πάψω να ονειρεύομαι. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τι υποσχέθηκα στο κοριτσάκι που κρύβω μέσα μου... Μέσα μου κρύβω ένα παιδί που πάντα ήθελε να τα ζήσει όλα όσα αντέχει η ψυχή του, ένα παιδί που φτάνει στα σύννεφα και κρύβεται όποτε το φοβίζουν... Αλλά πάντα είμαι εκεί! Και θα κάνω ό,τι μπορώ να κρατήσω την υπόσχεση αυτή, δεν θα λυγίσω, δεν θα σταματήσω να κάνω όνειρα και να ελπίζω! Ξέρω πως έχω να κλάψω πολλά ποτάμια ακόμα μέχρι να κάνω τους άλλους να γελάνε, αλλά δεν σταματώ ποτέ!
No comments:
Post a Comment