...Πρώτη φορά βάζω αληθινή φωτογραφία... Μία εικόνα από την ζωή μου... Μία απόδειξη απόλυτης ευτυχίας που όμως τελειώνει... Την πούλησε... Την χάνουμε...
... Εδώ και αρκετό καιρό μου το είχε πει πως βρήκε αγοραστή κι είχα στενοχωρηθεί πολύ. Του είχα πει όταν του πουν το τελικό ok, να μου το πει για να κάνουμε την τελευταία μας βόλτα και να την αποχαιρετήσω... Αλλά δεν ήμουν καθόλυ προετοιμασμένη τελικά... Και σήμερα που είχε λιακάδα, μας πήγε στην Πειραϊκή, ήπιαμε τα ουζάκια μας κι επέστρεψα σπίτι μου... Κι όταν πήγα να φύγω, εκείνος μου είπε : "Τώρα χαιρέτα την" και δεν άντεξα και βούρκωσα... Και τώρα θέλω να κλάψω έναν ποταμό δάκρυα!
... Δεν θα ξεχάσω ποτέ την μέρα, την στιγμή στα Ster που μιλούσαμε για την δουλειά και τα πάγια που διαχειρίζομαι και από το πουθενά με ρώτησε αν πωλείται κανένα TDM. Αφενός πάγωσα κι αφετέρου τον κοίταξα με άλλο μάτι, μιας και ποτέ πριν δεν είχα... διαγνώσει κάποια τάση προς τις μηχανές. Κι όμως, να που την αγόρασε και εκείνη μας πήγε παντού! Και τώρα την αποχαιρετάμε... H Tropi μας, αφού έτσι την βάφτισε εξαιτίας μου...
Λέει πως θα πάρει άλλη. Δεν ξέρω αν έτσι θα κάνει όντως, αλλά αν δεν το κάνει, σημαίνει πως δεν είναι αυτός... Γιατί εγώ από την εκκλησία θα φύγω με μηχανή! Έτσι το έχω φανταστεί κι έτσι ΜΟΝΟ θα γίνει! Δεν γίνεται διαφορετικά... Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν γίνεται διαφορετικά...
No comments:
Post a Comment