Να κοιμηθούμε αγκαλιά...

"Να κοιμηθούμε αγκαλιά, να μπερδευτούν τα όνειρά μας"... Μία ακόμα στιγμή μαζί σου... Πόσο θα την ήθελα! Δεν είχα καταλάβει, έκανα λάθος, μην με αφήνεις σε παρακαλώ...

Δεν γίνεται να μην σε ξαναδώ ποτέ, απλά δεν γίνεται! Υπήρχε - υπάρχει! - τόση αγάπη, τόσο πάθος όποτε βρισκόμασταν! Ακόμα με λες "κοριτσάκι μου" όταν μου μιλάς, γιατί το κάνεις; Προσπαθείς να απαλύνεις τον χωρισμό για μένα ή δεν είσαι έτοιμος να με αφήσεις να φύγω; Πώς γίνεται να επιμένεις να χωρίσουμε, αλλά να μιλάμε τόσες φορές την μέρα; Με λυπάσαι ή λυπάσαι εσένα; Με αφήνεις ή δεν το αντέχεις να με αφήσεις;

Συμβαίνουν τόσο έντονα γεγονότα ταυτόχρονα, που δεν το αντέχω! Εμείς διαλυόμαστε, ο παππούς μου φεύγει, τι άλλο έχω να χάσω; Την δουλειά μου; Δεν με νοιάζει καθόλου αυτή τη στιγμή! Είναι τόσο πολλά όσα ήδη συμβαίνουν, που δεν μπορώ να φανταστώ πόσο χειρότερα μπορεί να γίνουν όλα...

Και δεν μπορώ να μην σκέφτομαι πού είμασταν πέρσι σαν σήμερα... Μακριά, τόσο μακριά, μέσα σε τόσο χιόνι... Και την Πρωτοχρονιά σε χάζευα να πετάς τα πυροτεχνήματα σαν μικρό παιδί... Και πήρα το "σ'αγαπώ" μόλις άλλαξε η χρονιά, αυτό που τόσο ήθελα! Φέτος τι έχω να περιμένω; Τίποτα! Απόλυτη μοναξιά κι αυτό είναι όλο...

Μου λείπεις τόσο πολύ... Θέλω να σε πάρω και να μου πεις πως όλα καλά θα πάνε, κι ας μην το πιστεύεις... Έχω τόσο πολύ ανάγκη να το ακούσω! Κι όμως δεν σε παίρνω, το είπα και το κάνω. Μακάρι να ήξερα τι στάση θες να κρατήσω εγώ απέναντί σου! Μακάρι να ήξερα τι θα σε φέρει πίσω... Με παίρνεις τηλέφωνο, μου στέλνεις μηνύματα, αλλά εγώ δεν την παίρνω αυτή την πρωτοβουλία. Είπα θα σε αφήσω ήσυχο και το τηρώ, αλλά δεν είμαι σίγουρη πως αυτό θέλεις... Δεν έχω ιδέα τι θέλεις...