...

Πάλι με βγάζεις απ' έξω... Πάλι θες να μείνεις μόνος σου "για λίγο"... Το ζήτησες τόσο διστακτικά... Φοβόσουν! Πώς θα αντιδράσω, τι θα πω, το ξέσπασμά μου... Κι όταν σου είπα απλά "τότε να μείνεις μόνος σου" σάστισες! Δεν το περίμενες αυτό, έτσι; Ούτε κι εγώ νομίζω... Αλλά ο καθένας μας έχει τα όριά του! Διαλύθηκα, σκορπίστηκα δεξιά κι αριστερά την τελευταία φορά που το έκανες αυτό, οπότε τώρα... απλά δεν έχω άλλο.

Κι αυτή την φορά δεν έχω στενοχώριες και κλάμματα και οδυρμούς! Κάποια δάκρυα μούσκεψαν τα μάγουλά μου φυσικά, αλλά ήταν πολύ λίγα. Αυτό που νιώθω είναι θυμός! Οργή! Εξελλίχθηκες στο κακομαθημένο που ΕΓΩ είμαι συνήθως στις σχέσεις μου!

Τον τελευταίο μήνα, μετά την... συμφωνία που είχαμε, έχω υπερβάλλει εαυτόν! Έγινα η super γκόμενα, που δεν γκρινιάζει, δεν παραπονιέται για τίποτα, τα δέχεται όλα χαμογελώντας, σου έδωσα χώρο, χρόνο, συμπαράσταση, κατανόηση, τα πάντα! Όπως ακριβώς τα ήθελες, τα χρειαζόσουν! Αν και πάλι, με κλείνεις απ' έξω και θες να μείνεις μόνος σου, λυπάμαι, δεν θες εμένα! Είδες την καλύτερη έκδοσή μου, αν κι αυτή δεν σου κάνει, δεν έχει άλλη σελίδα να δεις το άλμπουμ αυτό...

Ποιος κάνει τόσες υποχωρήσεις; Ποιος θυσιάζεται έτσι; Ποιος παραμερίζει τα δικά του θέλω και ξεχνάει το ΕΓΩ, προκειμένου να είναι ευτυχισμένο το ΕΜΕΙΣ; Κάπως τον λένε, κάτσε να θυμηθώ... Α ναι, θύμα τον λένε! Και ποιος είναι τόσο τυφλός ώστε να μην βλέπει τίποτα από τα παραπάνω; Ποιος είναι τόσο εγωιστής που δεν βλέπει πέρα από τη μύτη του; Ποιος αγνοεί τα πάντα και θεωρεί πως είναι το κέντρο του κόσμου και όλα πρέπει να χορεύουν στο πέρασμά του; Πόσο αχάριστος μπορεί να γίνει κανείς; Και για πόσο τον ανέχονται;

Τίποτα, τίποτα, αυτή την φορά δεν θα κάνω απολύτως τίποτα! Είμαι τόσο εκνευρισμένη, που δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα. Κι αν ξαναεπικοινωνήσεις ποτέ, το ίδιο θα κάνω κι εγώ. Ούτε συμπονετικά μηνύματα στο κινητό, ούτε δηλώσεις αιώνιας αγάπης, ούτε υποστηρικτικά τηλέφωνα υπενθύμισης της ύπαρξής μου! Τίποτα! Ούτως ή άλλως το μόνο που μου βγαίνει είναι κάτι που μοιάζει με τελεσίγραφο, κάτι σαν "Αν φύγεις, αυτή την φορά δεν θα με βρεις εδώ να σε περιμένω"...

Δεν μπορείς να με πληγώσεις άλλο, απ' ότι φαίνεται. Με σκότωσες την προηγούμενη φορά, οπότε δεν υπάρχει τίποτα πια... Κι αν αργήσεις και πολύ να επιστρέψεις, δεν θα υπάρχει και τίποτα για σένα γενικά...