Che sera, sera...

Ήθελα τόσο να μιλήσω! Για πρώτη φορά ήθελα τόσα να πω και δεν με είχες αφήσει, με είχα προλάβει... Τα μάζεψες κι έφυγες τόσο βιαστικά... Σαν να ετοίμαζα πρωινό, ενώ είχες χαθεί από το προηγούμενο βράδυ! Κι όσο ήθελα να με πάρεις να μου ευχηθείς, τόσο ήξερα πως δεν θα το κάνεις. Είχα προετοιμαστεί για το χειρότερο, για να μην πονέσω για ακόμα μια φορά, κι όμως με πήρες.

Νευρικός στην αρχή, επαναλάμβανες τις ίδιες προτάσεις, δεν ήξερες ακριβώς τι ήθελες, αλλά εγώ ήξερα. Είπα πολλά, όσο περισσότερα μπορούσα υποθέτω στα είκοσι λεπτά που μου χαρίστηκαν από το πουθενά. Ήμουν κακιά, ήμουν ειλικρινής, ήμουν ωμή, ήμουν ευάλωτη αλλά και δυνατή, ήμουν αδιάφορη αλλά και παράφορα ερωτευμένη! Ήμουν απ' όλα! Παραδέχτηκες πως δεν τολμάς να με αντικρίσεις και σου είπα πως δεν έχεις κάτι να φοβάσαι. "Με έχεις διαλύσει" σου είπα "δεν έχω κουράγιο να σε παλέψω, μην το κρύβουμε πια". Κόμπιασα αλλά δεν έκλαψα λέγοντάς το, παρέμεινα ψύχραιμη για να μην κλείσεις το τηλέφωνο, μόλις νιώσεις τον πόνο μου...

"Μακάρι να βρεθεί τρόπος να δουλέψει αυτή η σχέση κάποια στιγμή..." είπες και σου απάντησα πως ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει. Έτσι δεν λειτουργεί ούτως ή άλλως πάντα; Όλα έχουν ένα μοναδικό τρόπο να διορθώνονται, είτε με τον έναν τρόπο είτε με τον άλλον. Από την ώρα που μιλήσαμε, νιώθω τόσο καλύτερα που δεν μπορώ να στο περιγράψω με λέξεις! Σαν να έφυγε ένα μικρό βάρος από μέσα μου! "Είσαι ένα μπαλόνι αυτή τη στιγμή και κάποια στιγμή θα σκάσεις" είχε πει η Ν. τις προάλλες και είχε τόσο μα τόσο δίκιο! Και το χειρότερο... σκάσιμο που μπορώ να φανταστώ, θα ήταν να γυρίσω πιωμένη ένα βράδυ και να σε πάρω και να τα βγάλω όλα από μέσα μου με τον χειρότερο δυνατό τρόπο που θα μπορούσε να υπάρξει! Γιατί... αυτό κάνω σχεδόν πάντα, μην γελιόμαστε. Αλλά μου έδωσες μία ευκαιρία εκεί που δεν το είχα φανταστεί καν, και πραγματικά μπορώ να ανασάνω ξανά!

Πάντα θα μου λείπεις, και δεν δημιουργώ αυταπάτες, το τηλεφώνημα αυτό δεν αλλάζει τίποτα, αλλά ήταν κάτι... Δεν ήσουν υποχρεωμένος να με πάρεις, θέλησες και το έκανες, κι ένας Θεός ξέρει πόσο ήθελα να το κάνεις, οπότε... ήταν ΚΑΤΙ αναμφισβήτητα! Και δεν ξέρω αν θα βρεθεί όντως τρόπος να ξαναείμαστε μαζί, αλλά προς το παρών, δεν έχω κάπου να πάω, ούτε κάτι καλύτερο να κάνω... Εσένα θέλω!