Ωδή στον άγνωστο αγαπημένο

... θα ήθελα τόσο να σε έχω εδώ μαζί μου απόψε... Κι ας μην κάναμε τίποτα απολύτως... Απλά να καθόμασταν αντικρυστά και να κοιταζόμαστε. Ή να έχω μαγειρέψει κάτι πρόχειρο και να τρώγαμε... Ή να βάζαμε λίγο κρασάκι να πίναμε στην βεράντα... Ή να χαζεύαμε αποβλακωμένοι το χαζοκούτι απέναντί μας και να με είχες αγκαλιά...

Ποτέ δεν με νοιάζει τι θα κάνουμε, μόνο να είμαστε μαζί! Πάντα έτσι ήμουν, δεν ζήταγα πολλά, έπαιρνα ακόμα λιγότερα... Σε ήθελα όμως πολύ απόψε, που ξημερώνουν τα γενέθλιά μου δειλά-δειλά! Να με ρωτήσεις πού θέλω να με βρει η αλλαγή της ημέρας... Όπως είχε κάνει εκείνος... "Πάνω στην μηχανή" να σου απαντήσω κι αυτό ακριβώς να κάνεις... Ήταν τα καλύτερα γενέθλιά μου τα προπέρσινα και τα χειρότερα ever τα περσινά... Ο άνθρωπός μου με άφησε ολομόναχη να πίνω σφηνάκια στην υγειά μου με τον barman! Πόσα σημάδια, πόσες καμπάνες είχαν χτυπήσει κι εγώ τις αγνοούσα συστημάτικά, ε;

Τελικά δεν έχουν καμία σημασία όλα αυτά! Πέρασαν, τέλειωσαν, ξεχάστηκαν(;)... Στον απολογισμό, κερδισμένη βγαίνω κι όχι χαμένη! Έγινα καλύτερος άνθρωπος, αν μην τι άλλο! Έπαψα να είμαι απαιτητική, σταμάτησα να βλέπω μόνο τον εαυτούλη μου, αγάπησα αληθινά κι ένιωσα πράγματα που δεν πίστευα πως υπάρχουν... Άρχισα να χαμογελάω συχνότερα, σταμάτησα να γκρινιάζω και να παραπονιέμαι, λύγισα στον πόνο, γονάτισα στην απογοήτευση, για να ξανασηκωθώ πιο δυνατή!

Δεν πίστευα πως θα ξανανιώσω για κανέναν, αλλά τελικά κι αυτό έγινε! Δεν σκεφτόμουν καν πως θα θελήσω κάποιον δίπλα μου καθημερινά ξανά, αλλά μόνο αυτό θέλω... Και ναι, εκεινος με σκότωσε, αλλά απόψε σε ήθελα μαζί μου, δίπλα μου για να σε χαζεύω! Να χαζογελάμε ή να μιλάμε σοβαρά, να ψευτομαλώνουμε ή να κάνουμε αγκαλίτσες, να κοιμόμαστε ή να κάνουμε έρωτα μέχρι το πρωί... καμία σημασία δεν έχει το τι!

Συνειδητοποιώ πως τόοοοοοσα χρόνια ψάχνω την αγάπη ασταμάτητα! Όλο λέω πως δεν κάνω εγώ για σχέσεις, αλλά μόνο γι' αυτό είμαι φτιαγμένη τελικά... Πληγώνομαι, αποφεύγω τις δεσμεύσεις όχι για τις υποχρεώσεις που σέρνουν μαζί τους, αλλά για το φορτίο που πάντα μου αφήνουν όταν λύνονται, κι όμως αυτό θέλω τελικά : έναν άνθρωπο δικό μου, τον άνθρωπό μου δίπλα μου, πάνω μου, μέσα στη ζωή μου να μπερδεύεται σε όλα, να κυκλοφορεί ελεύθερος και να με ταρακουνάει! Εσένα θέλω αγαπητέ άγνωστε και δεν θα σταματήσω μέχρι να σε βρω!

Τσαντίζομαι, παύω να πιστεύω σε συναισθήματα, αγάπες και λουλούδια κι όμως Π Ε Θ Α Ι Ν Ω για να τα έχω στη ζωή μου! Έχω απόλυτη ανάγκη να πιστεύω σε κάτι αληθινό και ζωντανό, να κοιμάμαι και να ξυπνάω δίπλα του, να είναι μόνιμα εκεί για μένα κι εγώ για εκείνον... Θέλω τόοοοοσο να πιστέψω πως η αγάπη Μ Π Ο Ρ Ε Ι να κρατήσει και να μείνει για πάντα! Πόσο είναι το πάντα; Όσο κι αν είναι, δεν έχει σημασία πια... Ένας φίλος είπε σήμερα πως είναι πολύ δύσκολες οι σχέσεις... Κι όμως είναι τόσο μα τόσο εύκολες τελικά! Αν θες, μένεις, αν δεν θες, φεύγεις, τόσο απλά! Όταν αρχίζουν τα ψέματα και το κρυφτό και οι τρέλες και οι καταπιέσεις, γίνονται όλα δύσκολα, κι όμως όλα αυτά είναι απόρροια του ότι απλά... δεν θες!

Δεν μου φέρθηκαν καλά αγαπητέ άγνωστε φέτος και δεν είχαν κανέναν απολύτως λόγο να μου το κάνουν αυτό... Και στη συνέχεια μου φέρθηκαν παραπάνω από τέλεια και πάλι χωρίς να έχουν κανένα απολύτως λόγο! Η διαφορά είναι πως οι μεν όφειλαν να με σεβαστούν και δεν το έκαναν, ενώ οι δε δεν είχαν καμία υποχρέωση απολύτως και το έκαναν αφιλοκερδώς. Είναι αυτές οι μικρές λεπτομέρειες που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν έχεις τελικά καμία αξία ή αν αξίζεις τόσο πολύ... Αλλά την αξία μου την ξέρω μόνο εγώ και κανείς άλλος! Μπορεί να μου την θυμίζουν ή να με κάνουν να την αμφισβητώ, αλλά εγώ πάντα ξέρω! Κι ο καθένας πάντα ξέρει για τον εαυτό του...

Κλείνει ένας απαίσιος χρόνος, ένα τρομερός κύκλος και αγωνιώ για την επόμενη μέρα. Ελπίζω να σε βρω αγαπημένε και να με βρεις κι εσύ και να είμαστε συνέχεια καλά. Μπορεί να μην σε διακρίνω αμέσως και το ίδιο μπορεί να πάθεις κι εσύ. Ίσως σε γνωρίζω ήδη ίσως να σε συναντήσω αύριο κιόλας! Όποιος κι αν είσαι, το ξέρω πως υπάρχεις εκεί έξω για μένα και θα συναντηθούμε κάποια στιγμή! Το καλοκαίρι αυτό ήταν μαγικό, με άλλαξε ακόμα περισσότερο, με απομάκρυνε απ' όσα με στενοχωρούσαν και μ' έφερε ένα βήμα πιο κοντά σου. "Είνα φοβερό το πόσο έχεις αλλάξει" λέει συνέχει η Ίζι και νομίζω πως την καταλαβαίνω πια.

Κι αν έχω αλλάξει, παραμένω η ίδια κατά βάθος νομίζω... Η ανόητη χαζορομαντική που θέλει να πιστεύει στην αγάπη και στον έρωτα, πως θα κρατήσουν για πάντα, πως αυτά γεμίζουν την ζωή μας, ότι καλά και τα ξενύχτια με τις φίλες και το γκομενίζειν, αλλά στο κρύο θες πάντα 2 τσέπες να βάλεις τα χέρια σου, στο κλάμα θες 2 χέρια να σου σκουπίζουν τα δάκρυα και στο γέλιο θες 2 μάτια να γελάνε μαζί σου!

Σε θέλω πολύ αγαπημένε άγνωστε, δεν σε ψάχνω, αλλά ελπίζω να με βρεις εσύ! Γνωστός ή άγνωστος τελικά, θέλω να με βρεις! Κι αυτή είναι η ευχή μου για τα γενέθλιά μου απόψε...