Monday, May 28, 2012

Τι είμαι;;;

"Θα έρθει μία μέρα... όταν θα είναι πια αργά... που θα πεις "Σε αγαπάω"


Όταν δεν απαντήσω, θα θελήσεις να μάθεις και θα ρωτήσεις "Με αγαπάς;"... Ξέρεις τι θα σου πω;


"Σε αγαπούσα, μακάρι να το ένιωθα ακόμα, αλλά ήσουν με τόσες άλλες παράλληλα και ήσουν τόσο τυφλός για να δεις τι υπήρχε μπροστά σου τόσο καιρό... Σου έδειχνα τα σημάδια, προσπάθησα να στο κάνω σαφές, αλλά δεν τα κατάφερα ποτέ... Οπότε τώρα πια, σε βλέπω σαν φίλο, όπως με έβλεπες κι εσύ τόσο καιρό"..."
____________________________________________________________________________

... Κάτι κουβαλάμε όλοι, αυτό είναι δεδομένο! Γνωρίζουμε κάποιον κι έχει πάντα ένα φορτίο μαζί του, μεγάλο ή μικρό, είναι μονίμως εκεί! Το δέχεσαι και προχωράς ή απλά δεν το δέχεσαι... Το δέχεσαι κι έχεις κάποιον με οποιαδήποτε μορφή ή το απορρίπτεις και ανοίγεις την πόρτα πάλι στη μοναξιά... Την μόνη που είναι πάντα εκεί και περιμένει... Όχι να την καλέσεις μέσα, μπαίνει ούτως ή άλλως, αλλά να πάρει μορφή, υπόσταση, και την προσέχεις ξανά... Μόλις ανοίξεις το παράθυρο, είναι εκεί! Εξαρτάται από την διάθεσή σου, αν θα την δεις ή όχι...

Κι εγώ βαρέθηκα τόσο μα τόσο πολύ να την βλέπω! Δεν της δίνω σημασία, δεν την κερνάω τίποτα κι όσο και να θέλει, την αγνοώ, κάνω σαν να μην υπάρχει... "Δεν έχεις κάτι" πάει να πει "Δεν είναι δικός σου, δεν έχετε τίποτα, άρα είσαι μαζί μου" συνεχίζει κι εγώ κλείνω το παράθυρο βιαστικά! Ναι, δεν έχω κάτι, όντως δεν είναι δικός μου ΑΚΟΜΑ, αλλά η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και δεν έχει πεθάνει ακόμα! Δεν είμαι μόνη μου, αλλά δεν είμαι και δική του, άρα τι είμαι; Ελεύθερη σίγουρα, μπερδεμένη 100%, ερωτευμένη όσο δεν πάει, μόνη μου δεν νιώθω! Ή μήπως θα έπρεπε;;;

Sunday, May 27, 2012

I need... someone... you...



"Δεν το πιστεύω" είπε "είναι η πρώην μου εκεί" και πάγωσα! "Θες να φύγω;" ήταν η πρώτη μου αντίδραση... Και μου είπε να πάμε μαζί να της πει ένα γεια... Και πήγαμε! Η πρώτη μου σκέψη ήταν πως δεν ήταν κάποια εντυπωσιακή, μια συνηθισμένη κοπέλα... Και μετά που μιλούσαν και αντάλλαζαν νέα, ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί! Θυμήθηκα πώς ένιωσα όταν έμαθα ότι εκείνος έχει άλλη...

Τον παραδέχτηκα όμως και του το είπα! Εμένα δεν υπάρχει περίπτωση να έρθει να με χαιρετήσει εκείνος αν με δει, πόσο μάλλον αν δεν τον έχω δει εγώ καν... Έχει να κάνει βέβαια και με το πόσο άνανδρα έφυγε, έτσι; Κι ο άλλος στο νησί, ακόμα κρύβεται! "Πολλοί έχουν κλάψει εξαιτίας μου, κανείς για μένα"... Μεγάλο ρητό!

... Στην πρώην με σύστησε με το όνομά μου και τελεία... Σε μια άλλη φίλη του που ήρθε και μας βρήκε με σύστησε σαν φίλη... Δεν ξέρω τι είμαστε και με μπερδεύει ειλικρινά! Από τη μία, ζηλεύει και το δείχνει δειλά-δειλά, με οποιαδήποτε αφορμή, χαμογελώντας πάντα, αλλά "πετάει" την ατάκα του κάθε φορά κι από την άλλη... τι του είμαι τελικά; Χαλαρά ξε-χαλαρά, λάου-λάου ή όχι, νιώθω την ανάγκη να μάθω τι είμαι τελικά... Ανήκω κι εγώ κάπου ή πάλι στην απ' έξω είμαι; Δεν έχω παράπονο, πέρασα τέλεια απόψε, και ήπιαμε και χορέψαμε και όλα ήταν και γαμώ, αλλά... τι είμαι τελικά;;;

Ο κακός μου εαυτός σκέφτεται πως αν τον κάνω να ζηλέψει πολύ ίσως εκφραστεί ελεύθερα κι ο καλός μου λέει πως ίσως αυτό τον διώξει μακρυά... "Θέλω να είσαι ο εαυτός σου" μου είπε και αμέσως μετά το επανέλαβε με μορφή ερώτησης... "Θέλω;" με ρώτησε.

Εγώ να ήξερε πόσο θέλω να είμαι ο εαυτός μου! Αλλά κρατιέμαι τόσο πολύ... Μην νιώσει πίεση, μην πανικοβληθεί, μην φύγει... Λες και είναι εδώ... Τίποτα δεν έχω, για ακόμα μία φορά, απολύτως τίποτα και με τρώει αυτό, αλλά κάνω υπομονή! Κι ας σιχαίνομαι τόσο μα τόσο την υπομονή! Η ζωή είναι ΕΔΩ, γιατί να περιμένεις για να την ζήσεις;

Need you now - Lady Antebellum

Sunday, May 20, 2012

Baby steps

Τελικά δεν το έκανα, δεν έπαιξα, δεν μου βγήκε, δεν είμαι έτσι εγώ! Πήγα και πάω με τα νερά του, κινούμαι ήσυχα αλλά δυναμικά, κάνω baby steps, ένα - μισό! - τη φορά και τον αφήνω να ανοίγει όσο εκείνος θέλει το χώρο που μπορώ να καταλαμβάνω στη ζωή του. Χαλαρά; Χαλαρά! Μου αρέσει ΑΥΤΟ το χαλαρά, δεν έχω κανένα πρόβλημα!

...Κάθησα και σκέφτηκα τις δικές μου εμπειρίες από χαλαρό και τεντωμένο σκοινί στο λαιμό μου και έχω ζήσει και τα 2 άκρα, η αλήθεια είναι... Ο ένας με έπνιγε τόσο που ήθελα να τα κάνω όλα κρυφά, τα πάντα, και περισσότερα από όσα φοβόταν! Ο άλλος πάλι, το είχε πολύ μακρύ το σκοινί, δεν με έψαχνε, δεν ζήλευε, δεν με έκλεινε μέσα, με παρότρυνε να βγαίνω μόνη κι εγώ έμεινα κολλημένα πάνω του σαν βδέλλα! Δεν ξέρω αν εγώ είμαι αντιδραστική, αλλά όσο ένιωθα καταπιεσμένη, τόσο ήθελα να του την "σπάω" του πρώτου, ενώ με τον δεύτερο δεν είχα κανένα τέτοιο κίνητρο...

Δεν ξέρω ακόμα τι είναι το λάου-λάου και το χαλαρό στη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σε 2 ανθρώπους, αλλά αυτό που ζω μου αρέσει, το λατρεύω και θέλω να το... εξερευνήσω κι άλλο! Χωρίς παιχνίδια που δεν μου ταιριάζουν, χωρίς κρυφτό, μόνο αλήθειες! Απλά αλήθειες και μικρά βηματάκια... Και όσος χρόνος έχει σπαταληθεί μέχρι τώρα, το αξίζει 100%! Αυτό μετράει νομίζω τελικά...

Saturday, May 12, 2012

Δεν λέω τίποτα, μα νιώθω!!! (ρε γαμώτο)


Όσα δε σου είπα - Μελίνα Ασλανίδου


Δεν επικοινώνησε σήμερα... Ούτε μήνυμα ούτε τηλέφωνο, τίποτα... Έχει να κάνει με το ότι δούλευα εγώ; Δεν ήξερε αν μπορούσε να μου στείλει ή περίμενε να δει τι θα κάνω εγώ; Τι είναι αυτά τα παιχνίδια ρε γαμώτο; Τι λάου-λάου... 


Δεν ξέρω από αυτά, ποτέ δεν τα έμαθα ρε γαμώτο... Μέτρια πράγματα, μέτρια συναισθήματα, να κρατιέσαι και να μην δείχνεις, για να μην τρομάξει ο άλλος... Χτες μου χάιδευε την πλάτη όλο το βράδυ και σήμερα δεν ήταν πουθενά... Μήπως "πιο καλά να φύγω πριν τον δω να φεύγει";;; Κι αν φύγει και τα πάρει όλα μαζί του; Δεν είναι πολλά, μόνο η ανάσα μου... Μια ανάσα που πήρα στα κρυφά και σκέφτηκα πως κάτι μπορεί να γίνει και για μένα τελικά... Ένα "ουφ", ένα σκούπισμα του ιδρώτα από το μέτωπο, ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο κι ένα δάκρυ που τρέχει ασταμάτητα... Πώς γίνεται να αλλάζει τόσο από την μια μέρα στην άλλη;;; Πώς γίνεται να μην τον νοιάζει πώς είναι ο άλλος, πώς πέρασε την μέρα του; Έτσι είναι το λάου-λάου;

"Χαλαράααααααα" μου είπε η φίλη μου... Δηλαδή έτυχε που βρισκόμασταν κάθε μέρα; Ήμουν απλά τυχερή; Και το "υποσχέσου!!" που μου είπε για την Πέμπτη; Που θέλει να έρθει μαζί μου σε μια δουλειά; Τι ήταν αυτό; Γιατί εξαφανίστηκε ρε γαμώτο σήμερα; Γιατί πάλι μου συμβαίνει αυτό;

Είναι τόσο έντονη η ανάγκη μου να είμαι ξανά με κάποιον!! Μου κράτησε το χέρι και ανατρίχιασα... Με φίλησε κρυφά κι έτρεμα... Τον ένιωσα να τρέμει κι εκείνος, δεν μπορεί να έπεσα πάλι έξω! Πού είναι;;; Πού είναι όλη μέρα σήμερα;

... Αύριο μόλις ξυπνήσω, θα του στείλω εγώ κι ό,τι γίνει! Πάντα ήμουν δυναμική, πώς να αλλάξω τώρα; Και ok, θα το καταφέρω το "χαλαρά", αλλά ο εαυτός μου πάντα προσπαθεί να βγει στην επιφάνεια κι όταν γουστάρω κάτι, το διεκδικώ! Κι αυτόν δεν θα τον αφήσω να χαθεί, με τίποτα ρε γαμώτο, αυτός θα μείνει! Τέλος! Χαλαρά, ξα-χαλαρά, λάου-λάου ή όχι, εγώ θα δείξω αυτά που νιώθω κι ό,τι γίνει! Τουλάχιστον να μην μετανιώνω για όσα δεν έκανα μετά...

Friday, May 11, 2012

Λάου-Λάου

Τι σημαίνει λάου-λάου;
Ποιοι είναι οι κανόνες αυτής της... συμφωνίας;
Δεν έχει κανείς δικαιώματα, αλλά ούτε και υποχρεώσεις;

"Γνώρισα κάποιον..." ξεκινάς να μιλάς και τραβάς την προσοχή... Γιατί έχεις γνωρίσει αμέτρητους, αλλά για κανέναν δεν έκανες τέτοια εισαγωγή... με παύση... "Είναι όπως τον θέλω" συνεχίζεις να μιλάς, αλλά η φωνή τρέμει λιγάκι... Σαν να φοβάσαι, αλλά ξέρεις καλά πως έπαψες να φοβάσαι πια... "Ηλικία", "Επάγγελμα" αρχίζουν οι πάγιες ερωτήσεις κι εσύ γουστάρεις να μιλάς για εκείνον κι άλλο που δεν θες και σε παρασέρνει...

Περνάνε οι μέρες, αυτός επικοινωνεί ασταμάτητα, εσύ γουστάρεις ΤΡΕΛΑ και κάνετε αυτή την αμήχανη συζήτηση... Σε θέλει,τον θέλεις, αλλά... Θέλει λάου-λάου... Ok, μέσα γιατί γουστάρεις τρελά, αλλά τι σημαίνει ακριβώς το λάου-λάου; Συμφωνείς και δηλώνεις μαλακίες πως πολλούς τους εξυπηρετεί, ξεχνώντας να προσθέσεις πως εσύ δεν είσαι μία από αυτές... Δεν έχεις μάθει να ζεις χωρίς κανόνες και σε μπέρδευαν πάντα τα ημίμετρα, αλλά... τον γουστάρεις και θες να πας με τα νερά του, έτσι δεν είναι; Λιώνεις όταν σε καρφώνει, μισείς την ώρα που θα τελειώσει η βραδιά, σε φτιάχνει απίστευτα και σε θέλει κι αυτός απίστευτα! Αλλά τι σημαίνει τελικά το λάου-λάου;

Και θέλει κάθε μέρα να μαθαίνει το πρόγραμμά σου και θέλει να σε βλέπει και πετάει και ατάκες του στυλ "θα με βαρεθείς στο τέλος" αλλά όλο εκεί είναι κι εμφανίζεται! Κι εσύ δεν τον βαριέσαι και θες να του το πεις, αλλά σε σταματάει αυτό το λάου-λάου... Μην τρομάξει, μην νιώσει πίεση, μην φύγει Θεέ μου να μην φύγει αυτός! Θέλει χαλαρά, χαλαρά θα τον πάς! Ό,τι θέλει κι εσύ κρυφά θα ελπίζεις πως θα σε ερωτευτεί και θα ξεπεράσει το στάδιο του λάου-λάου και θα θέλει να είστε μαζί και μόνο μαζί! Κι αν δεν συμβεί αυτό; Κι αν μόλις λυγίσεις και αφεθείς, πάρει αυτό που ήθελε εξαρχής και χαθεί; Τι θα γίνει τότε; Θα τον χάσεις οριστικά; Κι είσαι τόοοοοοοοσο έτοιμη ρε γαμώτο! Και χτυπιέσαι που δεν είναι κι αυτός!

... Ήρθε ο άλλος, ο παλιός, στην εταιρεία σήμερα και ούτε που σε ένοιαξε... Δεν το ανέφερες καν σε κανέναν! Επιτέλους έφυγες από την όλη κατάσταση και θέλεις τόσο πολύ να δεθείς στη νέα πραγματικότητά σου! Μα τόσο πολύ... Να μην υπήρχε αυτό το γαμημένο λάου-λάου!!! Θες να ανήκεις πάλι κάπου, να γίνεις μέρος ενός συνόλου, να δίνεις και να παίρνεις αναφορά, αλλά κρατιέσαι! "Οι γυναίκες έχουμε τρελαθεί' είχε πει κάποτε η Ίζη και κρέμεσαι από αυτά τα λόγια... Δεν είμαι ακόμα μία τρελή, μην σε τρομάζω, μείνε δίπλα μου, θες να του φωνάξεις! Ό,τι και αν σημαίνει το λάου-λάου, μείνε σε παρακαλώ, άσε με να σε κερδίσω...




Δέσποινα Βανδή - Το νησί

Tuesday, May 1, 2012

Καλό μήνα!!!

Ας μας παρασύρει το κύμα να φύγουμε μακριά από όλα!!!!
Ο καιρός φτιάχνει κι η διάθεση αλλάζει 100%!!!!

Hurt...

Πού είσαι;;;;


Πού; Πού είσαι; Πέρασε τόσος καιρός, βγαίνω τόσα βράδια, πού είσαι επιτέλους;;; Πού κρύβεσαι;;; Και γιατί;;;



Rihanna- Where Have you Been

Sunday, April 8, 2012

Για πάντα...

... είχε μια κοπέλα γενέθλια απόψε... Μία ακόμα γνωστή-άγνωστη... Ήρθε πρώτη στο τραπέζι της και ήταν μόνη για κανένα μισάωρο και σκεφτόμουν πως δεν μου έχει τύχει ποτέ και πόσο άσχημο ήταν... Εκείνη έχει γκόμενο, έχει φίλες, κι όμως ήρθε πρώτη και μόνη της στο τραπέζι της... 
Στην πορεία ήρθαν κι όλοι οι υπόλοιποι και τελευταίος ο γκόμενος. Δεν έμοιαζε κάτι να της λείπει πριν εμφανιστεί εκείνος και δεν τρελλάθηκε κιόλας όταν έκατσε δίπλα της... Δεν κρίνω, απλά περιγράφω σκηνές καρέ-καρέ! Απλός θεατής είμαι, παρατηρητής, χωρίς να γνωρίζω τις λεπτομέρειες της ζωής κανενός... Εκεί που ένιωθα άσχημα για εκείνη που ήταν μόνη της, την ζήλεψα στο τέλος της βραδιάς! Ανέβηκε στη μηχανή του κι έφυγαν... Ήταν μέρος ενός συνόλου που ολοκληρώθηκε με εκείνον... Ανήκει κάπου, δίνει και παίρνει αναφορά... Η παρέα της είχε τούρτα-έκπληξη κι αυτός δεν είχε αναμιχθεί καθόλου, δεν ήταν δική του ιδέα, δεν το γνώριζε καν. Δεν προκάλεσε αυτός την έκπληξη, απλά ήταν εκεί, δίπλα της, της χάιδευε τα μαλλιά, ήταν δική του! 
Τι σημασία έχουν οι εντελώς ανόητοι κανόνες που βάζουμε;;; "Πού θέλεις να σε βρει η αλλαγή;" με είχε ρωτήσει κι έτρεξα να ανέβω στη μηχανή! Η τούρτα-έκπληξη ήθελα ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να ήταν δική του ιδέα και ρώτησα για να βεβαιωθώ... Τι σημασία έχει το οτιδήποτε από όλα αυτά; Έχουμε τρελλαθεί οι γυναίκες και δεν ξέρουμε τι είναι δεδομένο και τι όχι! ΚΑΝΕΙΣ δεν είναι δεδομένος, όσα "για πάντα" κι αν σου λέει... Το "για πάντα" ήταν "για λίγο" τελικά και το "δεν μπορώ χωρίς εσένα" έγινε "δεν κάνεις εσύ για εδώ, δεν θα τα καταφέρεις". Δεν τον έπεισα, δεν τα κατάφερα, απέτυχα! Δεν μπόρεσε ποτέ να δει πόσο τον αγαπούσα; Δεν ήθελε να το δει; Ή μήπως το είδε και τρόμαξε γιατί δεν μπορούσε να με αγαπήσει τόσο; Δεν έμαθα ποτέ και θα μου πεις, τι σημασία έχει πια; Τι σημασία είχε και τότε; ΚΑΜΙΑ απολύτως! Το "για πάντα" κατέληξε να τον βλέπω μέσα από κάμερες κι εκείνος να μην το ξέρει καν, να μην με ψάχνει, να μην νοιάζεται ούτε καν να με δει... Το "για πάντα" δεν υπάρχει και δεν ξέρω αν το θέλει κανείς... Είναι τόοοοοοοσο πολύ! 

Saturday, April 7, 2012

Κι ας ήταν μια καλή μέρα!!!


Χτύπα, ειλικρινά χτύπα όσο γουστάρεις! Δεν μασάω! Παίρνω σαν δεδομένο πως όλα είναι χαμένα και τίποτα δεν με ξαφνιάζει πια.. Δεν πονάω ή κι αν πονάω, δεν το βλέπει κανείς...
Τι κι αν έμεινα ολομόναχη; Θα μάθω να περνάω κι έτσι καλά, είπαν... Πότε; Πότε το μαθαίνεις αυτό; Και γιατί να το μάθεις; Δεν ήρθες στη ζωή για να είσαι μόνη, είσαι το απόλυτα κοινωνικό πλάσμα, γιατί να μάθεις να ζεις αλλιώς;;;
Και τι έγινε που εκείνος σε απέρριψε; Και τι κι αν ΑΚΟΜΑ σε πονάει και σε γονατίζει όποτε νιώθεις έτοιμη να προχωρήσεις; Πάλι θα έρθει εκείνη η γαμημένη στιγμή, που θα τον δεις να σε κοιτάζει από την άλλη άκρη του μπαρ που πίνεις ή θα βρεθεί δίπλα σου με την λευκή μηχανή του ενώ οδηγάς ή στην εξώπορτα της πολυκατοικίας να σε περιμένει... Και θα φυσήξεις και θα διαλυθούν όλα! Γιατί εκείνος δεν υπάρχει πια, σε άφησε να φύγεις κι αν ακόμα μπορεί και σε πονάει αυτό, δικό σου πρόβλημα! Εκείνος προχώρησε... Η σειρά σου να κάνεις το ίδιο κορίτσι μου!
Κι αν υπάρχουν ακόμα εκείνες οι βραδιές που δεν ξέρεις πού να πας, εσύ απλά προχώρα! Προς το οπουδήποτε, απλά κινήσου! Μην μένεις στάσιμη, μην αφήνεις τα παλιά να σε παρασύρουν, μόνο σε λάθος δρόμους μπορούν να σε πάνε...
Και ΝΑΙ, τον αγάπησες! Και ΝΑΙ, σε διέλυσε φεύγοντας! Και ΝΑΙ, ακόμα δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις πως ο Θεός μπορεί να θέλησε να καταστρέψει την τόση ευτυχία σου και ίσως ακόμα να θεωρείς πως ζεις έναν εφιάλτη και θα ξυπνήσεις, αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει, σε διαβεβαιώ! Και ΝΑΙ, "οι αγάπες πονάνε" και φοβάσαι και θες να μείνεις μακριά τους, αλλά δεν πρέπει να βγεις από το πεδίο της μάχης, γιατί θα σε κλείσουν απ' έξω...
...Απόψε έζησα ξανά λιγάκι, ήπια ένα γαμημένο ποτό, βρήκα παρέα! Μπορώ να ξανανοίξω τον κύκλο, στο χέρι μου είναι!