2.37 Παγωνιά...

Νιώθω τόσο μα τόσο μόνη… Ο χειμώνας έρχεται κι από την μία ανυπομονώ να κρυώσει ο καιρός, να μην θέλω τα πρωινά να σηκώσω το πάπλωμα από πάνω μου, να φυσάει και να βρέχει, από την άλλη όμως, ξέρω πως θα μου λείψει η ζεστασιά, η τρυφερότητα, η αγάπη…

Τους βαρέθηκα όλους όσους με γουστάρουν και με κοπλιμεντάρουν καθημερινά… Ντρέπομαι που το λέω, αλλά θέλω κάποιον να με αγαπήσει… «Τα πιο μεγάλα όνειρα τα κάνεις όταν όλοι σε ξεχνάνε…Στης μοναξιάς τ’ απόβραδα που οι σιωπές αδίστακτα χτυπάνε…» Ναι, σήμερα μου λείπει η σχέση που είχα… Κρίμα που μετά από τόσο καιρό το ομολογώ αυτό, αλλά ναι, σήμερα μου λείπει το παρελθόν… Όσο κακό κι αν είναι αυτό, ότι κι αν σημαίνει, όσο κι αν νόμιζα πως έχω προχωρήσει και δεν είμαι πια εκεί… Δεν λέω πως μου λείπει εκείνος, αλλά μου λείπει η αγκαλιά. Θέλω κάποιον να με πάρει αγκαλιά και να με κρατήσει σφιχτά, να κοντέψει να με σπάσει! Πόσο ανάγκη την έχω αυτή την αγκαλιά… Πόσο πολύ…

Δεν θέλω να πάω πίσω, σίγουρα όχι και δεν θέλω να αναγκαστώ να τον δω κάποια στιγμή και να δω στα μάτια του την θλίψη και την αγάπη που νιώθει για μένα… Δεν πρέπει να συμβεί κάτι τέτοιο. Δεν νιώθω έτοιμη, δεν είμαι σίγουρη πως θα μπορέσω να γυρίσω την πλάτη μου και να προσπεράσω… Καθόλου έτοιμη και σίγουρα όχι σίγουρη για τον εαυτό μου… Είναι πολύ κρίμα που το λέω αυτό, αλλά τι να κάνω; Έτσι είμαι, τρυφερή, αγκαλίτσα, ζεστασιά… Στο κρύο έξω, θέλω ζέστη μέσα, δίπλα μου, κάτω από το πάπλωμα, θέλω να κάνει ζέστη… Και πού θα την βρω αυτό τον χειμώνα;;; Πού;;;

Χριστέ μου γιατί;;; Γιατί;;; Γιατί τόσο καιρό νόμιζα πως έχω ξεφύγει από όλα αυτά; Γιατί τόσο καιρό με έκανες να πιστεύω πως είμαι καλά; Γιατί με το που με προσεγγίζει κάποιος παραπάνω από όσο συνήθως, νιώθω πόσο μου λείπουν όλα όσα είχα; Γιατί να γίνεται έτσι; Γιατί δεν είναι ένας διακόπτης που τον κλείνεις και όλα τελειώνουν; Γιατί;;; Δώσε μου δύναμη να μην τα καταστρέψω όλα! Νιώθω τόσο αδύναμη και τόσο μόνη απόψε που θα μπορούσα και να του στείλω μήνυμα… Μην με ξαναφέρεις σε αυτή την κατάσταση Θεε μου, σε παρακαλώ, βοήθα με να απαλλαγώ! Αυτό πρέπει να γίνει, έτσι ένιωσα τον Ιούλιο, μην με οδηγήσεις στην καταστροφή, σε παρακαλώ… Σε ικετεύω… Βοήθα με…Βρίσκομαι στο έλεός σου… Βοήθα με!