Φυγή!!

"Πρέπει να ξεκολλησεις!"...
"Ξεκόλλα πια!!"
...όλοι το ίδιο φωνάζουν, αλλά δεν υπάρχει διακόπτης τελικά κι αν υπάρχει δεν τον βρίσκω πουθενά!
Εκείνος παντρεύτηκε και περιμένει παιδί... Υιο... "Ξανθό με μπουκλάκια" μου έλεγε... Και τώρα θα το αποκτήσει... Με κάποια άλλη φυσικά...
Και ξέρω πως δεν με πειράζει που είναι καλά, ο εγωισμός μου, ο αιώνιος αυτός εχθρός είναι που με πονάει... Πώς προχώρησε; Πώς; Πώς... όλα αυτά; Πώς δεν με σκέφτεται πια... καθόλου;;; Και ΝΑΙ, πονάει, σκοτώστε με, τι να κάνω; Με πονάει γαμώτο! Όλοι είναι τακτοποιημένοι, ευχαριστημένοι από το πώς τους τα έφερε η ζωή, χαίρονται, ζουν! Κι εγώ; Εγώ, βγαίνω 7 "πρώτα ραντεβού" σε 10 ημέρες και δεν θέλω κανένα δεύτερο...
Και τι θέλω τελικά; Γιατί κανείς δεν... "κάνει"; Σε όλους κάτι βρίσκω να με ενοχλεί, όλοι κάτι έχουν λάθος... Ποιο είναι το πρόβλημα τελικά, ξέρει κανείς;;;
Μένω τόσο κολλημένη με κάποια πράγματα... Πράγματα που για άλλους ακούγονται αστεία, αλλά ΜΟΝΟ αυτά με νοιάζουν! Θέλω να περνάνε οι μέρες, να ΤΡΕΧΟΥΝ χωρίς σταματημό, να μην περισσεύει χρόνος να σκεφτώ, να μην με νοιάζει τίποτα! Ούτε εκείνος που προχώρησε, ούτε κανένας άλλος και το τι κάνει, γίνεται;;;
Πλησιάζει Σεπτέμβρης, ο μήνας των αλλαγών, και πάλι θέλω να τα τινάξω όλα στον αέρα και να φύγω! Να φύγω Θεέ μου, όσο πιο μακριά γίνεται... Και βλέπω και τα σημάδια και κολλάω σε αυτά - ό,τι κι αν μου λένε - τα παρατηρώ... Γιατί ένα χρόνο τώρα τίποτα δεν έχει γίνει να με κρατήσει; Μήπως όλα οδηγούν στη φυγή;
Να φύγω Θέε μου, να φύγω, όσο πιο μακριά γίνεται, μπας και ξεχάσω... Γιατί όλα εδώ με πληγώνουν, με σκότωσαν, με τέλειωσαν... Δεν θέλω να τα ξαναδώ!

Me, myself and I

Κάποτε μου είχες πει "αν δεν έχει αυτό που αγαπάς, αγάπα αυτό που έχεις, δηλαδή εσένα" και το κράτησα... Προσπάθησα να το εφαρμόσω χιλιάδες φορές, άλλες τα κατάφερα, άλλες όχι, αλλά σήμερα δεν μπορώ λολάκι μου... Απλά δεν μπορώ... 

"Ξέρεις πόσες φορές έχεις ξεκινήσει πρόταση με το "γνώρισα κάποιον..." "με ρώτησαν σήμερα, εννοώντας πως δεν θα έπρεπε να έχω προβλήματα! "Για καπνό πας και γνωρίζεις τον οποιονδήποτε!" συνέχισαν... Ποιον γνωρίζω όμως και τι θα σημαίνει για μένα, έχει καμία σημασία; 

Δεν μπορώ λολάκι, κουράστηκα! Δεν με αγαπώ πια, με σιχαίνομαι για την ακρίβεια! Δεν είναι όλοι οι άλλοι σκάρτοι, ΕΓΩ κάνω κάτι λάθος, αλλά τι; Ποιος θα μου πει, ποιος θα φανεί άντρας αρκετά, ώστε να μείνει να μιλήσει; Έχω τόσες απορίες, τόσες ερωτήσεις, πώς θα πάρω απαντήσεις;;;

Άντε γεια!!!

"Με θέλεις;" επιτέλους τον ρώτησε... "Με θέλεις ή δε με θέλεις; Είναι απλό!"

Εκείνος κοίταζε τον τοίχο απένταντί του, μιας και του είχε επιβάλει να κλείσει την τηλεόραση...

Ήθελε να τελειώνει, ό,τι ήταν να ειπωθεί, θα λεγόταν και θα ξεμπέρδευε, έτσι είχε αποφασίσει... 

Της είπε ότι την ήθελε αλλά... Τον έκοψε, δεν την ενδιέφερε το "αλλά" του, δεν της καιγόταν καρφάκι... "Δεν σε θέλω εγώ πια όμως" είπε "όχι αυτό που έχεις γίνει, θέλω τον άλλον που γνώρισα"... 

Της είπε διάφορα... Ότι "έφαγε φλασιά", ότι "μπερδεύτηκε και θέλει να τα τακτοποιήσει μέσα του", ότι "λυπάται αν με πλήγωσε"... Εκεί τον έκοψε! Γιατί... κανείς δεν μπορεί να την πληγώσει πια και καλό είναι να το μαθαίνουν! Το ξεπέρασε αυτό το σημείο όταν γλύτωσε το τρελάδικο πέρσι το καλοκαίρι... Κι από τότε, κανένας ποτέ δεν θα μπορέσει να την ξαναπληγώσει! Δεν είναι πια ανοιχτή, ξέρεις, δεν δίνει καν την ευκαιρία 100% σε κανέναν!

Μέσα της είχε ήδη τελειώσει, οι απαντήσεις ήταν κάτι που ζήταγε ο εγωισμός της και μόνο αυτό, τίποτα άλλο! Είχε ήδη διαγράψει τον αριθμό του, προς αποφυγή βραδινού μεθυσμένου προσβλητικού μηνύματος και βάδιζε σίγουρη προς την μοναξιά της! 

____________________________________________________________________________

Και ΝΑΙ, σε γουστάρω, ένας Θεός ξέρει πόσο, αλλά ήμουν μέχρι εδώ! "Όταν σου λείπω, θυμήσου ότι με άφησες να φύγω...". Τελείωσε, μου τέλειωσε, τι να κάνω; Δεν με ενδιαφέρει να βοηθήσω ΑΚΟΜΑ έναν να τα βρει με τον εαυτό του. Τις απαντήσεις μου ήθελα, που τις ήξερα, αλλά ήθελα να ακούσω κάποια πράγματα, το χρειαζόμουν και τώρα είμαι ok! Καλά να περνάς, να τα βρείς με σένα εύχομαι και να είσαι καλά, γιατί στην τελική, καλά περάσαμε! Αλλά το γάμησες κι ίσως έτσι έπρεπε να γίνει για να θυμηθώ ποια είμαι και πού πατάω και πού βρίσκομαι!!! Άντε γεια!!!

Η άλλη πλευρά

Είναι τόοοοοοσο διαφορετικός ο τρόπος που τα βλέπουμε όλα! Μα τόσο διαφορετικός... Σε σοκάρει ώρες-ώρες...Σαν να βλέπεις πως τα 2 φύλα δεν μπορούν με τίποτα να επικοινωνήσουν και προσπαθούν μάταια τόσα, μα τόσα χρόνια... Άλλα λέω εγώ, ενδεχομένως άλλα εννοώ κι άλλα καταλαβαίνουν οι άλλοι... Πόσος χαμένος χρόνος... Τόσες εργατοώρες για πέταμα, πραγματικά!

Και είπα το "άντε γαμήσου πια!" τελικά... Μέσα μου, δεν το φώναξα, εσύ δεν το ξέρεις, αλλά το είπα και πρέπει να το μάθεις... Δεν πρόκειται να σε αφήσω να εξαφανιστείς έτσι απλά, το ξέρεις; Θα το μάθεις! Δεν θα είσαι ακόμα ένας που πήγε για τσιγάρα ενώ δεν καπνίζει, τέλειωσε αυτό το αστείο! Το βαρέθηκα, με κούρασε, δεν το δέχομαι πια! Όχι στην ηλικία μας!

Θα πάρω απαντήσεις... Θα μου δώσεις όσα χρειάζομαι και για όλους τους άλλους που προηγήθηκαν, να το ξέρεις... Μέχρι να μου πεις "νιώθω άσχημα, θέλω να φύγεις από το σπίτι μου", εγώ θα είμαι εκεί και θα επιμένω! Κι ό,τι βγει, ό,τι προκύψει! Δεν έχω να χάσω τίποτα, δεν υπάρχει τίποτα για να χαθεί, οπότε δεν με νοιάζει ΑΠΟΛΥΤΩΣ τίποτα!

Την πάτησες; Ναι, την πάτησες, αλλά δεν με νοιάζει! Εγώ θα είμαι ok το επόμενο πρωί κι αυτό έχει σημασία, μόνο αυτό! Έχεις επηρεάσει ολόκληρο το νευρικό μου σύστημα, με έχεις τρελάνει και δεν έχεις πάρει γραμμή! Γιατί; Για να μην πιεστείς, να μην νιώσεις το βάρος μου, να μην... Έ όχι, συγνώμη, δεν είσαι ο μπέμπης, φτάνει πια! Και στην τελική, 40 κιλά είμαι, δεν θα πάθεις και κάτι τρομερό να με νιώσεις!

Δεν με γνώρισες ποτέ έτσι, δεν ξέρεις πως υπάρχει αυτή η εκδοχή μου, αλλά ΝΑ που υπάρχει! Και θα την γνωρίσεις, λυπάμαι... Ένα μήνα τώρα έχω νεύρα, δεν ξέρω τι θες, δεν ξέρω τι στο διάβολο γίνεται, ε, τώρα θα μάθω! Το απαιτώ, δεν το ζητώ κι ό,τι θέλεις πες μου εσύ! Τέλειωσε και θα το τελειώσω εγώ με τον δικό μου τρόπο... Λυπάμαι... Η άλλη μου πλευρά είναι πιο ισχυρή από αυτήν που γνώρισες, μάλλον γιατί είναι κι η αληθινή... Λυπάμαι...

Πού πήγε ο άντρας;;;

Δεν υπάρχει κανείς να πει "στα 'λεγα" ή κανένας να κατηγορήσω για να ξαλαφρώσω λίγο. Κανέναν δεν άκουσα κι έκανα 100% ό,τι ήθελα... Κι όταν άλλαξες, πάλι κανείς δεν μου είπε να σε αγνοήσω ή να σε παρατήσω ή κάτι εναντίον σου τέλος πάντων... Δεν το θυμάμαι, άρα δεν έγινε!
Έκανα ακριβώς ό,τι ήθελα με σένα, έπραξα εντελώς μόνη μου, είδες το 100% του εαυτού μου κι αν δεν σε κέρδισα, φταίω μόνο εγώ και κανείς άλλος! Ίσως αυτό να είναι που πονάει τόσο...
Και ναι, σου μίλησα, και ναι, είπα όσα ήθελα να ακούσεις, αλλά όχι, εσύ δεν είπες τίποτα... Με άφησες να πιστεύω πως όλα είναι τα ίδια, ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα και θα ήθελα να μάθω το γιατί, μπορείς;
Γιατί εσύ κι όλοι οι όμοιοί σου επιλέγουν αυτό το παιχνίδι; Γιατί να καταστρέψεις κάποιον που νοιάστηκε; Γιατί; Και δεν με κατέστρεψες, μην υπερβάλλουμε, κατεστραμμένη με βρήκες, απλά δεν σε άφησα να το δεις ούτε για μια στιγμή... Έπαιξα το παιχνίδι σου, πήγα με τους κανόνες σου και σε άφησα να νομίζεις πως... δέρμα αγγίζεις μόνο, είμαι καλά και τίποτα δεν μπορεί να με χαλάσει... Γνώρισες ένα κεφάτο άτομο, με όρεξη για ζωή, που ξέχασε να σου πει ότι σε χρειάζεται για να στηριχτεί πάνω σου... Γιατί, έχει τόση όρεξη για τα πάντα, αλλά είναι τόσο μόνη της, που μισεί τον εαυτό της γι' αυτό! Κι από το πουθενά, ήρθες εσύ και ήσουν μέσα σε όλα και είχες όρεξη για τα πάντα και εκείνη γούσταρε τρελά!
Πού πήγε εκείνος ο άντρας; Τι του κάνανε;;; Φέρτε τον πίσω σας παρακαλώ, πού είναι;;; Εκείνον μόνο θέλω! Κι έρχονται και τα γενέθλια κι όσο κι αν το λέω ότι τα τρέμω, όλοι νομίζουν πως κάνω πλάκα,,, Δεν θέλω σε αυτά τα γενέθλια να είμαι μόνη μου, δεν θα το αντέξω! Άλλη μία αποτυχία μοιάζει, το πιάνεις;;; Δεν γίνεται, απλά δεν γίνεται...

...hard to dance with a devil on your back...

I am done with my graceless heart...
So tonight I'm gonna cut it out and then restart...
Cause I like to keep my issues drawn...
It's always darkest before the dawn...




Florence + The Machine - Shake It Out

Sorry...

Και ξέρεις κάτι; Σαν να πολυβολεύτηκες νομίζω... Ok δεν θες πίεση, ok να προσποιούμαι, ok να είμαι η τέλεια γκόμενα... Για πόσο νομίζεις μπορεί να συνεχιστεί αυτό;;;; Και ναι, καλά στα είπανε όλοι : η τέλεια γκόμενα δεν υπάρχει! Η γκόμενα που δεν ζητάει τίποτα ποτέ, απλά δεν υπάρχει, sorry...

Ξέρω πως σε βόλεψα τόσο καιρό, δεν ρωτούσα, δεν ζητούσα εξηγήσεις, δεν με πείραζε τίποτα, δεν παρεξηγήθηκα στιγμή, αλλά... λυπάμαι, τέλειωσε αυτό! Και ναι, θέλω να κάνουμε ΑΥΤΗ τη συζήτηση! Ξεγέλασα τον εαυτό μου πως δεν την χρειάζομαι, αλλά τελικά ναι, την απαιτώ! Θέλω απαντήσεις και θα τις πάρω ό,τι κι αν σημαίνει αυτό...

Και ναι, σε γουστάρω πολύ, αλλά εσύ τι θέλεις τελικά; Και ναι, είναι πίεση όταν δεν ξέρεις τι θέλεις να σε ρωτάει κάποιος "τι θες;" αλλά ήρθε η ώρα για να πάρω τις απαντήσεις μου, sorry!

Πού τελειώνει η δική σου ανοχή και πού αρχίζει η δική μου υπομονή;;; Ξέρεις; Σε ένοιξε ποτέ; Δεν μπορείς να παίζεις με τα συναισθήματά μου, δεν μπορείς την μία μέρα να με κερδίζεις και την άλλη να με χάνεις, απλά ΔΕΝ μπορείς!

Και ναι, άλλαξα γνώμη και δεν θα σε παρατήσω αμαχητί, θα μιλήσουμε πρώτα, sorry... Θα στριιμωχτείς και θα νιώσεις άσχημα, το ξέρω αλλά χρειάζομαι τις απαντήσεις μου, sorry!
...

Καταλαβαίνεις;;;

Πάλι πίνει... Μόνο αυτό θέλει να κάνει τα τελευταία βράδια... Δεν μπορεί να είναι νηφάλια και να σκέφτεται μάλλον... Δεν το αντέχει! Κάθεται στο ίδιο σημείο και κοιτάει αφηρημένη τους δείκτες του ρολογιού στον τοίχο... Μετράει πλέον τις ώρες με τα λεπτά, τικ-τακ, τικ-τακ, ο θόρυβος μοιάζει εκκωφαντικός στην ατέλειωτη σιωπή που επικρατεί. Το τηλέφωνο πάλι δεν χτύπησε...

Τι να συνέβη αυτή τη φορά, αναρωτιέται και χαζεύει τον τοίχο... Είναι μόνο αυτές οι ώρες, οι βραδινές που παραδίδεται στη θλίψη της και αφήνει τα συναισθήματα να βγουν έξω. Δεν έχει λόγο να κρατηθεί, δεν προσπαθεί καν να αντισταθεί. Τα πρωινά είναι ένας άλλος άνθρωπος! "Λάμπεις" της είπαν σήμερα, "είσαι πολύ όμορφη"... Πολύ μόνη μου είμαι, ήθελε να πει, αλλά χαμογέλασε...

Να μην καταλάβει κανείς, να μην τον κακοχαρακτηρίσουν, να μην... Και τι σημασία έχουν άραγε όλα αυτά;;; Αν δεν πρόκειται να τον ξαναδεί ποτέ, τι σημασία έχει πραγματικά ποιος θα νομίσει τι...

Μία μέρα χρειάζεται μόνο, μία μέρα! Το έχασε το παιχνίδι, αλλά κρατιέται και δεν το παραδέχεται... Άρνηση; Ίσως είναι η άμυνά της, αλλά και πόσο να αντέξει κι αυτή, όταν ήταν ήδη πολύ χαλαρωμένη;;; Και να πεις πως δεν το ήξερε... Από την πολύ αρχή τα γνώριζε όλα και μόνη της επέλεξε να παίξει το ρόλο της στο έργο αυτό. Απλά δεν περίμενε να είναι κομπάρσος, αυτό είναι που πονάει, καταλαβαίνεις;;; 

Τι έγινε άραγε πάλι;;; Πήγε 100% με τα νερά του άλλου και πάλι έχασε! Καταλαβαίνεις;;; Τι; Τι ήταν στραβό αυτή τη φορά; "Είσαι τέλεια" της είπε την τελευταία φορά που ήρθαν κοντά "ούτε με πιέζεις, ούτε τίποτα"... Τότε τι; Τι, απλά πες ΤΙ επιτέλους! Δεν γίνεται ακόμα ένας που δεν καπνίζει, να πάει για τσιγάρα, καταλαβαίνεις;;;

"Μην πέσεις ακόμα" της είπαν "θα σου πω εγώ πότε"... Κι όμως έπεσε τελικά... Χάθηκε το παιχνίδι, σου λέω, τον χάσαμε κι αυτόν... Πολύ καλό για να είναι αληθινό κι αυτό άραγε;;; Ποιος ξέρει και ποιος θα μάθει ποτέ... 

Δεν την μπορώ τη σιωπή, δεν αντέχω να κάνω υπομονή, τρελαίνομαι, καταλαβαίνεις;;;; Θέλω να έρθω εκεί, να σε βγάλω από το σπίτι σου, να με κοιτάξεις στα μάτια και να μου πεις πως τα φαντάστηκα όλα!!! Ότι δεν ένιωσες τίποτα, δεν έτρεμες ποτέ, δεν με χάζευες με τις ώρες... Δεν συνέβη τίποτα, ήταν όλα μέσα στο μυαλό μου! Να με βγάλεις τρελή, καταλαβαίνεις;;; Το χρειάζομαι αυτό το χαστούκι, μπορείς να με καταλάβεις;;; Και δυο λόγια, ό,τι κι αν πεις, τα χρειάζομαι κι αυτά!!! Δεν μπορώ να το κλείσω αλλιώς, καταλαβαίνεις;;; Αν αυτό θες, απλά πες το, πες κάτι, οτιδήποτε!!! Δεν την αντέχω τη σιωπή... 

...my bleeding heart won't make it...

Πραγματικά νιώθω πως δεν έχω χρόνο πια, δεν με παίρνει για άλλα λάθη, τέλειωσα πια, τερμάτισα... Κι όσο κι αν λέω στον καθρέφτη πως δεν μπορώ να πληγωθώ πια, κανένας δεν θα το καταφέρει ξανά, τόσο δάκρυα αρχίζουν να κυλούν...

Δεν ξέρεις τι έγινε, πάλι χάθηκες στην πορεία... Κι ενώ έχεις στα χείλη ένα "γιατί πάλι σε μένα;" δεν είναι αυτό που πραγματικά σε τρώει... Είναι η γαμημένη ευχή που κάνεις όποτε πέφτει ένα αστέρι και βιάζεσαι να προλάβεις! Είναι η γαμημένη η μοναξιά που φοβάσαι - τρέμεις!!! - και σιχάθηκες πια να την βλέπεις να σε ακολουθεί!

Και σε έχει πιάσει μια πίκρα, μα μία πίκρα που όμοιά της δεν υπάρχει!! Δεν ξέρεις τι γίνεται, αλλά έχεις πέσει ήδη... Γιατί... κάτι σου θυμίζει η όλη ιστορία, το έργο το έχεις ξαναδεί και αυτό είναι το σημείο που πρέπει να φύγεις... Πρέπει; Δεν ξέρεις, δεν έχεις ιδέα, απλά φοβάσαι και ο φόβος τυλίγεται γύρω σου και πάει να σε πνίξει! Πού πήγε η αισιόδοξη όψη σου; Τι έγινε και κρύφτηκε;

"Μην κλαις" μιλάς στον καθρέφτη "είπες δεν θα ξανακλάψεις" αλλά τρέμει η φωνή σου... Μια μέρα, σκέφτεσαι, μόνο μία μέρα ακόμα ας σου δώσει και θα τον κάνεις να μείνει... Μόνο μια μέρα! Ούτως ή άλλως, κανείς δεν έχει πολύ χρόνο...




Chase & Status - Time ft. Delilah

Τώρα ξέρω!!

Πώς τα ξεχνάμε όλα, όμως έ; Ένα βλέμμα, ένα φιλί, ένα "γεια", κάτι τόσο απλό και ταυτόχρονα σημαντικό, είναι αρκετό για να ξεχάσουμε όλα όσα προηγήθηκαν!

Τι κι αν ήθελα να φάω τα κάγκελα την Κυριακή; Τι κι αν ήθελα να σπάσω ό,τι μπορούσα από τα νεύρα μου; Τα ξέχασα όλα όταν έβαλε τα χέρια του γύρω μου... Κι αυτό το βλέμμα... Ξέρεις, αυτό που σε κάνει να νιώθεις πως παγώνει ο χρόνος και υπάρχεις μόνο εσύ εκείνη την στιγμή και γεμίζεις όλο τον χώρο! ΑΥΤΟ το βλέμμα νομίζω αναζητούσα τόοοοοοοσο καιρό, κάποιον να με κοιτάξει έτσι...

Όλα καλά θα πάνε, το ξέρω! Το θέλω τόσο πολύ, που θα το κάνω να συμβεί! Θα μείνω και θα επιμείνω και θα τα καταφέρω τελικά! Όλα τα παλιά θα γκρεμιστούν και θα στηθούν νέα στη θέση τους και ο κύκλος θα συνεχιστεί έτσι... Έτσι είναι η ζωή, έτσι πάει πάντα κι αν το είχα ξεχάσει κι είχα απελπιστεί, τώρα ξέρω! Μια πάνω, μια κάτω, αλλά ποτέ μια ευθεία γραμμή σαν καρδιογράφημα νεκρού! Ποτέ ξανά!!