Χτες μου είπαν ότι κάπου τον είδαν να κυκλοφορεί με μια όμορφη μελαχροινή. "Τι έγινε; Έχουν χωρίσει;" ρώτησαν για μας... Ναι, υπάρχουν κάποιοι που δεν το έχουν μάθει ακόμα... Είναι με άλλη λοιπόν. Για δεύτερη φορά, μετά το χωρισμό μας, φαίνεται ότι την είχε έτοιμη.
Ειλικρινά δεν με πειράζει, μακάρι να είναι με άλλη, γιατί κι εγώ έκανα και κάνω διάφορα... Απλά λίγο ο εγωισμός μου ταρακουνήθηκε. Λίγο... Και για λίγο... Μου πέρασε, ή... έτσι νομίζω... Από την άλλη, είμαι πολύ βυθισμένη στο δικό μου δράμα και στο πως θα σώσω την ζωή μου, για να ασχοληθώ με κάτι τέτοιο...
"Δεν έχει θαύματα αυτό το καλοκαίρι..." Περιμένω μήπως συμβεί ένα στα γενέθλιά μου, μήπως γίνει κάτι και με ταρακουνήσει... Ένα πολύ καλό μεθύσι, ένα βράδυ ατέλειωτου χορού, μια νύχτα που θα θυμάμαι για καιρό, κάτι... Anything!
Λίγο πριν φύγει το πλοίο για Πειραιά χτες το βράδυ, ήρθε ένα ζευγάρι στο μαγαζί και μόνο που δεν πηδήχτηκαν στο τραπέζι που έκατσαν... Η κοπέλα καθόταν πάνω στο φίλο της και δεν σταματούσαν να φιλιούνται. Πολύ πάθος... Τρελός πόθος, ασυγκράτητος. Ποτέ δεν ήμασταν έτσι, ούτε στην αρχή... Ποτέ... Τώρα ίσως να είναι έτσι με την καινούργια του κοπέλα, ίσως να του βγάζει πράγματα και συναισθήματα που δεν του έβγαλα ποτέ εγώ. Ίσως πάλι, και να μην ισχύει τίποτα, να είναι όλα φήμες. Δεν θα μάθω, όχι ακόμα τουλάχιστον!
Όχι ακόμα...
Everyone we meet is afraid of something, loves something, and has lost something”
No comments:
Post a Comment