2.26 Optimist at last!!!

Σήμερα όλα κύλησαν καλά... Δεν έκλαψα, δεν δάκρυσα καν... Κάποια στιγμή ένιωσα τα μάτια μου "μπουκωμένα", αλλά μέχρι εκεί. Τίποτα περισσότερο. Δεν ξέρω τι είναι λάθος και τι σωστό... Όποτε τον σκέφτομαι, κάτι κακό έχω να προσθέσω. Έχω τόσα νεύρα μέσα μου. Πολύ θυμό...

Νευριάζω για τα χρόνια που άφησα να περάσουν μέχρι να το πάρω απόφαση να φύγω μακριά του... Τα τελευταία 2 τουλάχιστον χρόνια, ήταν το λιγότερο χαμένα! Τσαντίζομαι επειδή τον άφηνα να με ρίχνει τόσο πολύ επί τόσο πολύ καιρό και δεν έκανα τίποτα για να αλλάξει αυτό... Και αυτό φταίει που εγώ σήμερα είμαι έτσι όπως είμαι... Νιώθω ανάπηρη, με κομένα τα φτερά, αλλά δεν θέλω να γυρίσω πίσω! Εκεί που ήμουν μου κόπηκαν τα φτερά, και δεν πρέπει να ξαναγυρίσω και η κολλητή ορκίστηκε να με βοηθήσει.

Κάποιες στιγμές τρέμω και μόνο με την σκέψη του Νοέμβρη, άλλες πάλι, απλά χαίρομαι τις στιγμές που ζω... Και έζησα πολλές τελευταία... Η ζωή μας, η ευτυχία μας είναι στιγμές που εμείς τις ενώνουμε σαν ένα παζλ. Το σαββατοκύριακο που έζησα δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις! Μόνο όσοι ήταν εκεί μπορούν να το διηγηθούν... Και όχι όλοι τους!

Μέχρι πέρσι θεωρούσα πως τα καλύτερα γενέθλιά μου ήταν πρόπερσι που ήμουν με εκείνον και μία φίλη μου από Αθήνα και μου είχαν στήσει σκηνικό με τούρτα και λουλούδια κτλ κτλ κτλ. Δεν ήξερα τι θα γινόταν στα φετινά, γιαυτό! Πέρασα τόσο τέλεια στα φετινά, που δεν ξέρω πώς θα συγκριθούν με επόμενα... Ήταν όλοι οι άνθρωποι που θέλω να κρατήσω στη ζωή μου - στη νέα μου ζωή - ήταν η κολλητή, ήταν το απίστευτο sex, ήταν Ο Λ Α!!!

Με γεμάτες μπαταρίες ετοιμάζομαι να αντιμετωπίσω ό,τι κι αν συμβεί. Και θέλω να ορκιστώ πως no matter what δεν θα γυρίσω στο παρελθόν. Το παρελθόν είναι για να υπάρχει σαν ανάμνηση, όχι για να επαναλαμβάνεται, αλλιώς δεν θα λεγόταν παρελθόν! Στα καινούργια που θα έρθουν λοιπόν, σε αυτά πίνω και θα πίνω μέχρι να αρχίσουν να έρχονται! Μόνο σε αυτά!!!

Δεν νιώθω άσχημα που προχωράω μπροστά, αυτός πρέπει να νιώθει που μένει πίσω...