Σήμερα ήταν η πρώτη παράσταση του project που είχα αναλάβει. Το ότι η εταιρεία έβγαλε 100.000 μάλλον είναι καλό αποτέλσμα ε; Το ότι θα πάρω μερίδιο επί των πωλήσεων, είναι κάτι ε; Είμαι τόσο περήφανη για μένα και δεν έχω κανέναν να το μοιραστώ... Μα κανέναν!
Σου έστειλα μήνυμα πόσο μου λείπεις απόψε... Μου βγήκε η ανθρώπινη πλευρά μου κι έσπασα. Δεν περιμένω να απαντήσεις, δεν στο έστειλα γι' αυτό. Απλά ήθελα να ξέρεις. Γιατί; ΈΤΣΙ! Γιατί δεν έχω κανέναν να θριαμβεύσω την αποψινή μου επιτυχία κι εσύ δεν βγαίνεις από την σκέψη μου καθόλου. Τι θα κάνω; Πού και πώς θα σε βρω;
Δεν θα σε βρω, γιατί δεν σε νοιάζω... Δίπλα μου πέρασες δύσκολα και δεν θες ούτε να τα σκέφτεσαι πια... Έτσι δεν είναι; Αλλά μόνο να ήξερες πόσο σε σκέφτομαι και πόσο μου λείπεις και πόσο μετανιώνω για όλα! Μόνο να ήξερες...
Δεν έχω κανέναν, τους έδιωξα όλους. Κανείς δεν καταλαβαίνει, κανείς δεν μπορεί να νιώσει όπως εγώ... Και θέλω τόσο πολύ να σε δώ!
No comments:
Post a Comment