"Να με θυμάσαι τώρα που έφυγες...
Τώρα που πήγες μακριά σε μια χώρα που για μένα λέγεται ΑΠΩΛΕΙΑ
Σε μια χώρα που για μένα έχει πρωτεύουσα τη Σιωπή
Τώρα που δε μπορώ πια να σου κρατάω το χέρι
Τώρα που δεν μπορούν να σε χωρέσουν πια τα μάτια μου
Τώρα που δε μπορεί πια η καρδιά μου ν’ αφουγκράζεται το τραγούδι της δικιάς σου της καρδιάς
Τώρα που δε είμαι πια εγώ αυτή που σε καλωσορίζει
Τώρα που κι εσύ δε κοντοστέκεσαι καθώς κινάς να φύγεις
Να θυμάσαι κάποτε…κάποτε…πόσο σ’ αγάπησα
Τώρα που τα όνειρά σου είναι όνειρά σου κι όχι όνειρά μας
Να με θυμάσαι τώρα που η ζωή σου είναι ζωή σου κι όχι ζωή μας
Καταλαβαίνω…
Είναι πια πολύ αργά για ελπίδες για ικεσίες ή για συγνώμες
Απλώς να με θυμάσαι…
Κι αν κάποια φορά συνειδητοποιήσεις πως με ξέχασες
Μη μου λυπηθείς
Γιατί αν αυτό που αφήνουν στη μνήμη σου τα όσα ζήσαμε αντάμα είναι σκοτάδι, πίκρα ή μεταμέλεια
Τότε καλύτερα χίλιες φορές καλύτερα να με ξεχνάς και να χαμογελάς παρά να με θυμάσαι και να πονάς
Καλά να περνάς όπου και να ‘σαι
ό,τι κι αν κάνεις
ό,τι κι αν αγαπάς
Να με θυμηθείς...
Να με θυμηθείς...
Δεν φταίω εγώ, μέσα μου θα ζεις..."
2 comments:
Ξέρω πως θ' ακουστεί κάπως περίεργο αυτό που θα πω, μα διαβάζοντας την ανάρτησή σου, διαβάζοντας τα λόγια κάτω απ' το βιντεάκι βούρκωσα.
Κι είναι περίεργο, γιατί εγώ είμαι αυτός που έφτιαξε το βιντεάκι. Εγώ είμαι αυτός που έγραψε τα λόγια. Αυτά που δεν μετέφερες στον ενεστώτα, τουλάχιστον...
Μα νιώθοντας κάποιον άλλο να τα νιώθει, με θλίβει...
Δε θα σου πω να μην πονάς. Θ' ακουστεί το ίδιο κενό, όπως όλα τα "μην πονάς, δεν αξίζει", που έλεγαν άλλοι σ' εμένα. Θα πω μονάχα πως σε νιώθω.
Και να 'σαι καλά. Ό,τι κι αν κάνεις.
Λάζος
Συγχαρητήρια για μία καταπληκτική δουλειά λοιπόν! Μακάρι να είχα γνώσεις κι εγώ να έκανα αυτό που νιώθω εικόνα με κίνηση...
Κι εσύ να 'σαι καλά!
Post a Comment