Προτεραιότητες...

"Τα πάντα είναι θέμα προτεραιοτήτων" μου είπε η Ν. χτες που βγήκαμε και τα πίναμε. "Συζήτα το μαζί του για να δεις και πώς σκέφτεται" πρόσθεσε. Και αυτό έκανα. Και ξέρεις κάτι κουκκί; Ήταν παραπάνω ειλικρινής μαζί μου από όσο θα ήθελα... Ναι! Θα ήθελα να μου πει πως δική μου απόφαση είναι - αν κάνω κάτι τέτοιο - και θα την σεβαστεί... Καθαρά εγωιστικό, αλλά αυτό ήθελα! Εκείνος όμως, εντελώς αληθινά και αυθεντικά απάντησε πως ναι μεν εγώ θα το αποφασίσω αν θα κάνω κάτι τέτοιο ή όχι και "θα δούμε πώς θα πάει"...

... Μπορεί να μην έχει πρόβλημα, αλλά μπορεί και να έχει, όπως άλλωστε και φαντάζεται... Και με πείραξε αυτό το "θα δούμε" τόσο μα τόσο πολύ... Ότι δηλαδή τι; Μπορεί και να χωρίζαμε; Όχι, ούτε καν θέλω να το σκεφτώ αυτό! Και όντως όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων τελικά... Και ναι, θα βγάλω το άχτι μου το Πάσχα που θα πάω εκεί - λογικά... - στο μαγαζάκι μου! Και του το είπα κιόλας. Ξέρεις τι τον πειράζει; "Θα χάσουμε τα σαββατοκύριακα", μου είπε, "όλο το σαββατόβραδο και την Κυριακή, μιας και θα ξυπνάς αργά"... Αυτό τον πειράζει! 

Και τον ενόχλησε που τον ρώτησα... Ίσως γιατί κατάλαβε πόσο θα το ήθελα κάτι τέτοιο, ίσως επειδή ένιωσε πως τον βάζω να πάρει μία απόφαση που αφορά την δική μου ζωή, ίσως και ΟΝΤΩΣ γιατί διαπίστωσε πως είμαστε διαφορετικοί... Πάντως δεν ένιωθε άνετα με αυτή την συζήτηση και μου το είπε... Και την έληξα! Άλλωστε είχα πάρει τις απαντήσεις που ήθελα... Και η αλήθεια ήταν πως θα ήθελα να είμαι μόνη μου για να κλάψω, αλλά ήμουν εκεί, μαζί του κι απλά ηρέμησα. 

Αν μου πέρασε; Όχι, και δεν ξέρω κι αν θα μου περάσει ποτέ, απλά καταλάγιασε... Για πόσο; Δεν ξέρω. Τώρα αυτός είναι η προτεραιότητά μου και είναι πολύ έντονο μέσα μου! Και μόνο εσύ και η Λ. μπορείτε να καταλάβετε πόσο έντονο... Που με ξέρετε και γνωρίζετε τι είναι και το άλλο για μένα... 

... Και σήμερα που δεν έμεινα εκεί, κοίταγε το ρολόι του λίγο πριν φύγω και είπε "Μετράμε και τα λεπτά για να μείνεις λίγο παραπάνω!" και με άρπαξε και με σήκωσε ψηλά! Και ήθελα να μείνω εκεί για πάντα!