Τι μου συμβαίνει;;; Έπηξα από την πολύ ευτυχία και με έχει πάρει από κάτω; Με μάτιασανε; Δεν μπορώ να το εξηγήσω, ειλικρινά! Από την Δευτέρα, κάτι με τρώει πάλι...
Στην αρχή νόμιζα πως ήταν η καθυστέρηση που έχω και η πιθανότητα εγκυμοσύνης. Αλλά δεν είναι αυτό τελικά... Έπειτα σκεφτόμουν πως ίσως να φρίκαρα με την επιστροφή μου μετά από ένα τόσο ωραίο ταξίδι. Μπα, ούτε κι αυτό... Στη συνέχεια, είπα "μήπως φρίκαρα από το πολύ μαζί του; μήπως ένιωσα πίεση;" Ούτε...
Δεν μπορώ να καταλάβω... Στη δουλειά είναι περίοδος αξιολογήσεων και "χτύπησα" την καλύτερη δυνατή! Το αφεντικό μου προσπαθεί απίστευτα πολύ για μένα, να με "ανεβάσει", να με προωθήσει... Όλα τέλεια κι εκεί!
Δεν ξέρω... Θέλω να κλαίω όλη την ώρα και δεν έχω ιδέα γιατί... Σκέφτηκα ακόμα και να ακυρώσω το ταξίδι στο νησί, απίστευτο; Που το περίμενα πώς και πώς κι αυτό και την όλη φάση με τις απόκριες κτλ κτλ... Σαν να μην το'χω, σαν να μην θέλω να ντυθώ και να χορέψω τα καρναβαλίστικα...
Και τον έχω κι αυτόν μέσα σε όλη αυτή την ταλαιπωρία, να μην επηρεάζεται από τίποτα, να είναι συνεχώς εκεί, να προσπαθεί να με ανεβάσει και να δέχεται το ότι δεν ξέρει τι μου συμβαίνει κι ούτε πρόκειται να το μάθει, μιας και δεν το ξέρω ούτε κι εγώ...
Κάπως ξενέρωσα που μάλλον το ξέρει όλη η εταιρεία για μας, αλλά δεν μπορεί να με έχει ρίξει τόσο πολύ κάτι τέτοιο! Δεν ξέρω, δεν έχω ιδέα τι μου συμβαίνει, αλλά ας φύγει όπως ήρθε : σε μια νύχτα...
No comments:
Post a Comment